Geniaal stadion. Alles klopte (op de nieuwe tribune na, dat had een mega-terrace moeten zijn). Staat op gelijke hoogte met The Vetch. Een 9,5.

2. Mensen met kinkhoest:

Ik ben er nog steeds niet uit of het praten was wat de mensen rondom ons deden of dat het de kinkhoest was. Een 6 dus.

3. Mensen die eruit zien alsof ze 3x per dag bloed geven:
Ook hier veel kale koppen met trainingspakken aan. Ze waren bleker dan in Wigan. Een 7.

4. Een doelpunt in de 5e minuut van blessuretijd door een waardeloze gehuurde keeper. Dit doelpunt moet ervoor zorgen dat het team van deze keeper behouden blijft voor de league:
Een mooie, "Engelse" wedstrijd. Veel sfeer vanaf de tribune's, vliegende tackles en enorm snel spel. Een 8.

5. Een scheldende oude vrouw, liefst met ratel:
Er waren bijna geen vrouwen en al helemaal geen met een ratel. Een 2.

6. Miezerig weer/Mist:
Het had eigenlijk nog moeten stortregen. Nu was het alleen heel koud. een 4.

7. Smerig stadionvoedsel:
Zier had iets op zonder smaak. Dat betekent een 7.

8. Technisch waardeloos voetbal:
Veel strijd, weinig technisch vernuft (op Arteta na dan). Een 7.

Het hotel had weer mooi behang. Zoals het hoort in Engeland.

Clubliefde kan ver gaan. Het huis ziet er overigens beter uit dan de andere huizen in de straat.

Rondom Goodison Park wonen veel schilders. Hier een mural.

Volop drukte rond Goodison Park voor de wedstrijd; kraampjes met eten, merchandise, etc..

Veel kraampjes waar Everton spullen te koop waren ronde het stadion. Overal was het vol.

William "Dixie" Dean, Everton Legend.

Ineens opdoemend tussen de huizen; Goodison Park.

In een van de hoeken van het stadion staat een kerk. Hier bidden Toffees voor een goede afloop.

Op weg naar de hemel.

Ik zat op de Gwladys Stand Upper Tier. Jaja, een mooie houten tribune.

De achterkant van de tribune met nog een ouderwetse nummering.

Aan de overzijde de Park Stand. Niet echt bijzonder. In de 2e helft wel de meest luidruchtige stand.

De Main Stand. De eerste trippledecker in Engeland.

De Main Stand gefotografeerd op een zonnige dag in augustus.

De Gwladys Stand Lower Tier.

Vanuit de overzijde een zicht op de Gwladys Stand. Ik zat bij de "T".

De Bullens Road Stand. Daar achteraan, op houten stoeltjes, zat de luidruchtige Toon Army.

Op het scherm is George Best te zien. Een minuut lang werd er geklapt voor hem. Indrukwekkend.

Een actiemoment. Vlak hiervoor was er weer een keer een opstootje in deze passievolle wedstrijd.