Ebbsfleet United v Torquay United en de Neanderthaler

Aangezien ik in augustus al een weekje in Engeland was geweest, in september naar Bristol & Mansfield was gegaan en er in november een tripje naar Brighton & de derby Norwich v Ipswich op het programma stond, was het plan om het in oktober wat rustiger aan te doen. Er stond echter een wedstrijd op het programma die het wel erg aantrekkelijk maakte om de oversteek toch te maken: Ebbsfleet v Torquay. Ebbsfleet ligt er dicht bij de tunnel, het kon dus een relax dagtripje worden. Het was extra leuk, omdat Torquay bovenaan stond en de laatste wedstrijden erg veel mensen naar uitwedstrijden had meegenomen. Dit kon dus wel eens een van de leukste wedstrijden worden, die dit seizoen op Stonebridge Road zou worden gespeeld. Stonebridge Road een stadion waar ik al lang naartoe wilde, dus dit kwam goed uit. Ik had wel eens voor de dichte poorten van het stadion gestaan (toen de club nog Gravesend & Northfleet heette) en dat was altijd een frustratie gebleven. Deze frustratie kon met deze wedstrijd worden weggespoeld.

Ebbsfleet United is eigenlijk een club van niets geworden. De club is in 1946 opgericht onder de naam Gravesend & Northfleet en heeft oeroude wortels. De club is namelijk ontstaan uit een fusie tussen Northfleet United (opgericht in 1890) en Gravesend United (opgericht in 1893). Er werd besloten om in het stadion van Northfleet United te gaan spelen. De club was in 1979 een van de oprichters van wat, vandaag de dag, de Conference genoemd wordt. De club degradeerde hier snel uit en het duurde tot 2002 voordat de club terugkwam. Tot nu toe was de club meestal een grijze middenmotor, hoewel ze vorig jaar lang meededen om de playoffplekken. Uiteindelijk werd de club 7^e, op 4 punten van Exeter, die net wel de playoffs haalden. Het zou het laatste jaar zijn onder de naam “Gravesend & Northfleet”. Omdat de hoofdsponsor Eurostar (een treinmaatschappij die vervoer van en naar Engeland verzorgd door de tunnel) een groot station in het nabijgelegen Ebbsfleet openden en daar ruchtbaarheid aan wilden geven werd de club gevraagd om de naam te veranderen in “Ebbsfleet United”. De club, naarstig op zoek naar geld, hapte toe en sinds juli 2007 is Gravesend & Northfleet niet meer. Persoonlijk vind ik de naam Ebbsfleet United helemaal niets, maar geld doet blijkbaar veel voor zo’n club.

De ziel werd echter nog meer uit de club gesneden, toen een groep internetters van de site myfootballclub.co.uk besloten om een meerderheidsbelang in een club te gaan kopen. De keuze viel op Ebbsfleet United, die hierdoor in de winterstop een miljoen euro aan transfers te hebben besteden. Dat is de positieve kant van het verhaal. Het negatieve is dat de manager weinig meer te zeggen heeft, aangezien de 20.000 leden nu de technische beslissingen kunnen nemen. Ze bepalen de opstelling, doen het aan- en verkoopbeleid en hopen op die manier de club in de League te brengen. Het erge is dat ze ook nog eens denken er echt verstand van te hebben. Ze verwijzen graag als referentie naar de resultaten die ze behaald hebben met managergames als Football Manager, Championship Manager en Fifa Manager. Ik ben erg benieuwd wat het gaat worden, maar ik vrees het ergste voor de club. Er zijn ondermeer al plannen om een nieuw stadion te gaan bouwen, ergens in de middle of nowhere. Ten tijde van de wedstrijd tegen Torquay was er echter nog geen sprake van deze overname en had de club alleen die vreselijk commerciële naam.

Het voordeel van een club dichtbij de tunnel is dat je er bent voor je er erg in hebt. We hadden iets te ruim gepland en waren meer dan 3 uur voor de wedstrijd in Northfleet. Dat was wel erg vroeg en er werd koers gezet richting Bluewater, een van de grootste winkelcentra van Europa en dicht bij Northfleet gelegen. Het bleek echter een drukke, kitscherige horror te zijn en ik was blij toen we weer koers zetten richting Stonebridge Road. Het stadion zag er nog hetzelfde uit als tweeënhalf jaar geleden, alleen hing er nu een bord met “Ebbsfleet United” boven de turnstiles. Voor de rest was het nog steeds de oude troep die het toen was. Erg leuk dus. Na wat foto’s van de buitenkant te hebben gemaakt, besloten we even de pub tegenover het stadion in te gaan. Het hele rariteitenkabinet van Torquay was weer eens uitgelopen en het hoogtepunt van de dag, de Vla(ai) op de foto zetten met de Torquayvlag, vond ook plaats in de tuin van de pub. Na het mislukken van het rondje om het stadion, het bedrijventerrein sluit een deel van het stadion af, was het tijd om eens naar binnen te gaan.

Helaas had ik mijn studentenkaart niet bij, want Chrissie peurde er mooi 6 pond korting uit. Dat is een actiepunt voor de volgende keer. Van binnen was het stadion nog leuker dan verwacht. Torquay, waar wij tussen gingen staan, had een mooie terrace toegewezen gekregen. Tegenover ons, waar de “harde kern” van Ebbsfleet stond, hadden ze een tijdelijke tribune over de terrace heen geplaatst. Erg jammer, want dat haalde een stukje charme weg. Aan de rechterkant van ons was er een vrij nieuwe terrace. Het juweeltje stond echter aan de overkant van deze tribune. Het was de fantastische Main Stand van Stonebridge Road. Hij bestond voor een groot gedeelte uit hout en ik had het gevoel dat hij nog van voor de oorlog was. Vooral de pilaren vond ik erg mooi. Het plan was om na de wedstrijd deze tribune nog eens van dichterbij te gaan bekijken.

Ondertussen was het wachten geblazen op het begin van de wedstrijd. De warming-up van beide clubs zag er wat sloom uit en het was hopen dat de wedstrijd wat beter zou zijn. Helaas bleek dit niet het geval te zijn en de eerste helft was van een matig niveau. Torquay kon geen moment waarmaken dat ze lijstaanvoerder waren. Er zat wel wat meer voetbal in de ploeg dan bij Ebbsfleet, dat meer “toevalvoetbal” speelde. In de rust was het tijd om wat versnaperingen te halen en werden we getrakteerd op de grootste naad die ik ooit bij het voetbal had gezien. Onbegrijpelijk dat die vrouw het niet koud kreeg. De tweede helft was een stuk leuker, mede doordat de Neanderthaler zijn opwachting maakte. Ook zijn vrouw leek de laatste stap in de evolutie te hebben gemist, een mooi stel. De Neanderthaler was continue boos en schold de keeper van Ebbsfleet de hele tijd verrot. Toen Ebbsfleet ook nog eens op 1-0 kwam een kwartiertje voor tijd, ging hij helemaal uit zijn dak. Hij was ontzettend kwaad en koelde zijn woede op een van de overijverige stewards. De woede sloeg vijf minuten later om in vreugde, toen Torquay gelijkmaakte. Als een ware hooligan klom de Neanderthaler op het muurtje wat voor ons vak stond. De stewards knepen hem een beetje en lieten hem uitrazen. Dat deden ze ook toen Ebbsfleet weer vijf minuten de 2-1 op het scorebord zette. Opnieuw was hij erg boos en dat bleef hij tot het einde. Torquay verloor namelijk voor de tweede keer dit seizoen en moest vrezen voor zijn koppositie. Na nog even door het stadion te zijn gelopen en wat foto’s te hebben gemaakt, gingen we tevreden naar huis. Het was een leuk tripje geweest in een stadion wat verrassend leuk was. Zeker een aanrader en eigenlijk heel gek dat niet meer mensen naar dit stadion, wat zo dichtbij is, zijn gegaan.

Geschreven door: Sir Stanley Matthews

Ik was er al een keer aan de buitenkant geweest, maar toch was het voor mij een verrassing hoe het er van binnen uit zou zien. Mede doordat ik nog weinig foto's ervan had gezien. Het bleek een prachtig stadion te zijn. Veel terracing en een oude hoofdtribune. Een verademing in vergelijking met veel van die nieuwe Conferenceground, waarvan de ene nog saaier is dan de andere. Dit was echt een heel leuk stadion. 

De sfeer

Zoals meestal op laag niveau was die niet veel. Zo nu en dan werd er gezongen, maar het zomerzonnetje zorgde ervoor dat de meeste mensen wat loom waren of ze hadden gewoon geen zin om actief te doen. Pas toen op het laatst de wedstrijd openbrak werd de sfeer beter, mede doordat de Neaderthaler toen los ging.

De wedstrijd

Ondanks dat Torquay lijstaanvoerder was viel die club erg tegen. Ik had een goed voetballend geheel verwacht, maar het was allemaal wat slapjes. Ebbsfleet was gewoon een matige ploeg, maar die knokte er nog voor. De overwinning was daarom wel terecht.

De omgeving

In een woord troosteloos. Veel industrie en afval. Gelukkig zat er nog een pub bij in de buurt, want voor de rest was het een erg nare plek. Het hoogtepunt buiten de pub was het benzinestation en dan weet je het wel. Als het nu nog scrapyards waren geweest, zoals in Rotherham, maar zelfs die waren er niet. Alleen een autowasstraat, een afvalbedrijf en veel gare bussen.

Overall

Een leuk dagje uit, bij een club die zowat bij de tunnel ligt. Bizar dat weinig mensen deze club hebben bezocht, want eigenlijk voldoet hij aan alles wat een Engels voetballiefhebber leuk vindt. Mede doordat het zo dichtbij is, verwacht ik er nog wel eens te komen in de toekomst. Misschien zelfs met de Eurostar, die in de toekomst rechtstreeks vanuit Breda naar Ebbsfleet zal afreizen.

Stonebridge Road; een gare, oude bak. Helaas konden we er niet in

De turnstiles van Stonebridge Road

Verder dan een beetje gluren kwamen we niet

Ook via deze kant kwamen we er niet in

De floodlight werd wel vastgelegd

Foto's van de wedstrijd tegen Torquay

De gepimpte ingang van Stonebridge Road, met sponsor Eurostar duidelijk aanwezig

Een plakkaat naast de turnstiles, die duidelijk maakte dat dit een monument was

Logo is hetzelfde als eerst, alleen de naam is veranderd. Eigenlijk is dat wel erg fout

Achter onze tribune hing een mooi stalen bord met "Home of the Fleet" erop

De poorten bij onze tribune straalden klasse uit

We werden welkom geheten door de club

De floodlights waren niet beter dan die van mijn lokale amateurclub

Op deze terrace zouden de Torquay fans staan deze middag. Een leuke tribune

Naast de Main Stand was er ook nog een stukje terracing, wat afgesloten was voor publiek

De Club House End, waar de harde kern van Ebbsfleet zich had verschanst

De Main Stand was echt een juweeltje. Op de achtergrond mooie schoorstenen

The Swanscombe End, die best volstond deze middag

De Chav-keeper wordt ingetrapt, maar maakte weinig indruk op ons

Een wedstrijd van Torquay betekent de Ph92 Torquay vlag, dus ook nu was dat het geval

Ebbsfleet United verkocht zijn eigen merchandise in het Torquay vak. Erg vreemd en het liep niet echt

Ojee, daar was de provocerende Captain Hook

Het conformtabele programmahuisje

Het begin van een wonderschone aanval? Nee, de bal zou in de handen van de keeper komen

De Naad der Naden woont in Torquay. Kijk uit dat je er niet invalt

Helen Chamberlain, de bekendste fan van Torquay

De Neanderthaler en zijn vrouw met baard

De Neanderthaler ziet Torquay scoren uit deze scrimage...

... en wordt helemaal gek

De, niet meer toegankelijke, terracing bij de Clubhouse End

De Main Stand, opgetrokken uit hout

Van dichtbij is te zien hoe roestig de tribune is

Ook goed zichtbaar bij de zijkanten van de tribune

Nog meer ontoegankelijke terracing, met de woorden "The Fleet" tegen de wand geschilderd

De Swanscombe End is een stuk nieuwer dan de rest van het stadion

Zeer aparte wc's hebben ze op Stonebridge Road

Eens was dit een klok, maar zijn glory days zijn voorbij

De turnstiles van binnen gezien

Toen we het stadion uitliepen werden we welkom geheten. Rare jongens, die Ebbsfleeters