Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Dortmund

Het verslag

     

 

Een dagje uit tussen de spijkerjacks, adelaars, Bratwurst und röstzwiebeln.

 

Na diverse trips naar Engeland en België werd het eens tijd om de blik oostwaarts te richten. Alemmania Aachen was de eerste keuze, want Tivoli scheen op de gevarenlijst te staan. De gedachte om Alemmania te moeten bezoeken in zo’n typisch Duitse arena was erg onaantrekkelijk, vandaar dat het dit of volgend seizoen moest gaan gebeuren. Helaas raakt Alemmania verzeild in een heel spannende degradatiestrijd, zodat kaarten kopen steeds moeilijker werd. Voor de wedstrijd tegen Hertha BSVC waagde ik een poging, maar tot twee maal toe werd ik uit het systeem gegooid. Het was duidelijk: Alemannia wilde alleen Duitsers op de tribune. Het alternatief was snel gevonden en droeg de naam Borussia Dortmund. Die streden ook nog steeds tegen degradatie en moesten het opnemen tegen Eintract Frankfurt, wat ook nog lang niet veilig was. Kaarten hiervoor waren makkelijk te krijgen via een duidelijk en simpel systeem. Complimenten voor de club, want ik heb zelden meegemaakt dat kaarten zo makkelijk te bestellen waren.

 

Dortmund ligt in het Ruhrgebied, wat niet de beste naam heeft in Europa. Wij hadden veel industrie en weinig groen verwacht. Het was echter net andersom; overal zagen we bomen en planten. Mooie heuvels met grazende koeien maakten het plaatje af. Enige uitzondering was Duisburg, waar we wel veel vervuilende industrie zagen. Verbaasd keken we elkaar aan, want we hadden niet verwacht dat het zo groen zou zijn. Zo zie je maar wat een propagandamachine (dit keer niet van Goebbels) kan doen met je beeld van een gebied. Een ander beeld wat onderuit werd gehaald was dat je altijd lekker kon doorrijden op de Autobahn. We hebben er bij elkaar wel een uurtje in de file gestaan, dus van flink gassen is het niet gekomen.

 

Uiteindelijk kwamen we aan bij het Westfalenstadion (de commerciële naam van het stadion is hier zo lelijk dat ik die ga boycotten) zo’n 2 uur voor de wedstrijd. De Duitsers hadden weer alles goed georganisseerd, zodat we de auto vlakbij het stadion kwijt konden. Opvallend blijft het toch om te zien dat iedereen door elkaar loopt bij een Duitse wedstrijd. Ook waren er veel auto’s met de sympathieke adelaar van Frankfurt te zien op het parkeerterrein. Zou dat in Nederland gebeuren, dan zouden die wagens al in elkaar getrapt zijn. Toch een duidelijk cultuurverschil. Net zoals de populariteit van het spijkerjack met emblemen en de sjaaltjes met 2 clubs erop.

 

Bij het stadion zelf was het al gigantisch druk. Nog nooit heb ik zoveel mensen bij elkaar gezien tijdens een voetbalwedstrijd. De politie was er ook, maar niet echt met veel man. Voor het stadion stond een doedelzakbandje te spelen en er werd flink veel bier ingenomen. Ook de braadworstenindustrie had een goede dag en ik zag gigantische pretzels verkocht worden, waarschijnlijk ingespoten met hormonen of iets dergelijks. Tussen deze georganiseerde choas door gingen wij onze kaartjes ophalen en naar binnen.

 

Het stadion maakte toch wel een verpletterende indruk. Omdat we bovenin zaten zag je pas goed wat voor kolosale bak het was. Het hoogtepunt was natuurlijk de gigantische staantribune aan de overzijde van ons. Die zou deze dag, net als de rest van het stadion, helemaal volzitten. Veel mensen keken uit naar dit degradatieduel tussen deze twee grote clubs. Ook binnen in het stadion was er van scheiding totaal geen sprake. Overal zaten Frankfurt-fans en in het uitvak zagen we Dortmund-shirts (wat ik nog steeds niet helemaal begrijp). Op het veld klonken vooral de BVB-namen me bekend in de oren, bij de Frankfurters was dat maar bij een paar spelers het geval.

 

Na wat pre-match entertainment kon de wedstrijd beginnen. Deze wedstrijd zou niet de boeken ingaan als de beste die ik ooit heb gezien, maar het was vooral genieten geblazen van het stadion. De gigantische mensenzee aan de overkant, de schuinlopende daken en het uitvak met de fanatieke Frankfurt-aanhang. Sfeertechnisch was het ook een uitstekende wedstrijd waarbij beide clubs tegen elkaar opboksten. Deze strijd liep gelijk op, maar op het veld was BVB duidelijk de beste. Niet dat ze heel goed voetbalden, maar Frankfurt was echt dramatisch. Ik durf zelfs te stellen dat Willem II van ze had gewonnen deze dag, want Frankfurt was zowel technisch, tactisch als mentaal erg zwak. Het was dat Dortmund weinig deed met de kansen die ze kregen, maar als ze wat beter hadden gespeeld en wat meer hadden doorgedrukt was een monsterscore niet raar geweest. Nu bleef het bij 1-0 door een vrij trap van Alexander Frei, de Zwitserse spits van BVB. Met deze stand gingen we de rust in, waar weer flink werd gegeten en gepilst.

 

Na de rust was het niet veel beter en de voorsprong van Borussia Dortmund kwam geen moment in gevaar. Nadat Frei de 2-0 maakte was het helemaal over en konden we relaxed gaan genieten van een cola in een beker waar statiegeld opzat en hopen op nog wat spectakel op het veld. Dat kwam er niet echt en het bleef uiteindelijk nog 2-0. Na de wedstrijd gingen we de tribune beneden ons op. Daar kwamen we erachter dat er hier ook nog een stuk staantribune was, maar dan voor de Frankfurters. Opvallend was ook dat het stadion een half uur na de wedstrijd nog redelijk volzat. Waarschijnlijk ging men hier in etappes naar huis, omdat er zoveel mensen waren die allemaal naar huis wilden.

 

Eenmaal buiten het stadion viel ons ook op dat er nog veel mensen waren. De Biergarten bij het Rote Erde stadion was erg vol en ook de kraampjes verkochten nog volop eten. Wij besloten ieder een bratwürst mit röstzwiebeln te nemen. Uiteraard zat mijn t-shirt vol na de eerste hap. Na nog wat foto’s te hebben geschoten van het Stadion am Rote Erde en er te hebben geïntegreerd met Duitsers was het tijd om te gaan. We hadden namelijk een afspraak staan met de mede-Engelandvaarders op een dubieuze zolder. Duitsland was al met al erg goed bevallen en zeker nog voor herhaling vatbaar (uiteindelijk zou ik in een maand tijd 3 Duitse wedstrijden bezoeken). Ook voor volgend seizoen gaan we dit goed in de gaten houden, want er is nog veel leuks zo vlak over de grens.

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



De foto's

Het Westfalenstadion gezien van een afstandje

Voor het stadion was het ontzettend druk. Zelden zoveel mensen bij elkaar gezien voor een wedstrijd

Deze doedelzakspelers zorgden voor vermaak

De walgelijke, commerciële naam van het Westfalenstadion

Veel vaandelzwaaiers op het veld voor de wedstrijd. Duits vermaak, zullen we maar zeggen

De beide teams stellen zich voor

Een imponerend gezicht, de gigantische staantribune aan de overkant

Het uitvak zat ook stampensvol en de Duitser links had door dat ik foto's maakte

Deze mensen hadden pech, want ze zaten met hun bek in de zon

Opvallend, alle fans zaten door elkaar zoals op deze foto te zien is

Ook de lange zijdes waren erg de moeite waard

Maar toch blijft dit mijn favoriete tribune in het Westfalenstadion

Leuk vond ik ook de verschillende kleuren van de stoeltjes en het woord "Borussia" boven

Het uitvak, nu leeg gefotografeerd

En ook voor de uitsupporters was er gelegenheid tot staan. Deze tribune was onder ons


 

 

© 2005 All Rights Reserved.