Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Donegal Celtic

Het verslag

Donegal Celtic

 

Ik zocht een bushalte richting Suffolk Road, daar waar het “stadion” van Donegal Celtic ligt. Ik wist van tevoren dat ik niet veel hoefde te verwachten, maar het stelde me toch wat teleur. Dit was in Nederland niet eens hoofdklasse waardig. Ik besloot dan ook om geen foto’s van Windsor Park en the Oval te wissen, om deze ground te fotograferen. Gelukkig heb ik een maat in Belfast wonen en die zorgt ervoor dat ik toch nog een aantal plaatjes van deze ground krijg. Het was erg verlaten en na eventjes te hebben rondgelopen, en mezelf te hebben afgevraagd hoe Donegal Celtic v Linfield hier ooit gespeeld kan worden, besloot ik weer om te vertrekken. Dit was niet zoveel. Nu was het even een paar uurtjes in de stad hangen en na het avondeten had ik afgesproken bij Crusaders en Cliftonville. Hieronder nog een bloemlezing over de, korte, geschiedenis van de club. Deze club zou weleens, beweren sommige mensen die ik sprak, heel populair kunnen worden. Het potentieel is er: de club komt uit het overwegend katholieke West-Belfast, ze spelen in groen-witte hoops, de naam Celtic zit in hun clubnaam en ze spelen nu voor het eerst op het hoogste nivea. De toekomst zal uitwijzen of dit daadwerkelijk de opvolger gaat worden van Belfast Celtic.

 

Nadat Belfast Celtic in 1949 verdween zat West-Belfast (het arme en katholieke deel van de stad) zonder een voetbalclub. Mede daardoor besloten een aantal mannen in 1970 een voetbalclub op te richten, zodat dit stadsdeel ook weer een club zou hebben. Over de naam werd een tijdje nagedacht en uiteindelijk kwamen ze uit op Donegal Celtic. Het eerste deel, Donegal (een provincie in Ierland), werd bedacht omdat de straten waarin ze woonden allemaal vernoemd waren naar plaatsen in het Ierse Donegal. De naam Celtic werd gekozen als een soort verwijzing naar het legendarische Belfast Celtic (een duidelijk statement, vooral in roerige jaren-70) en door het feit dat de populairste in West-Belfast het Schotse Celtic was. Donegal Celtic speelde jarenlang in lagere divisies, maar dat begon naar verloop van tijd te vervelen. Daarop besloten ze zich verkiesbaar te gaan stellen voor de League. Hiervoor werden ze echter keer op keer niet verkozen. Bij Donegal Celtic vonden ze dit zeer vreemd, want op zich was alles in orde. Daarop besloten ze om samen met Lurgan Celtic, die met hetzelfde probleem kampten, de bond onder druk te zetten. Ze hadden namelijk het idee dat beide clubs werden geweigerd doordat het woord “Celtic” in de naam voorkwam en doordat het katholieke verenigingen waren. Er werd zelfs gedreigd om naar de rechter te stappen als ze niet werden toegelaten en aangezien sektarische selectieprocedure uit den boze is, koos de bond eieren voor zijn geld en liet het beide clubs toe in de Second Division. Ook al omdat er totaal geen reden was om beide clubs te weigeren.

 

Donegal Celtic was de eerste club sinds 1949, het jaar dat Belfast Celtic verdween, uit het westen van Belfast die deelnam aan de Noord-Ierse League. Het was weliswaar in de Second Division, maar dat maakte niets uit. West-Belfast stond weer op de voetbalkaart. Er zou in dat seizoen een herstructurering van de Leagues plaatsvinden na het 2002/2003 seizoen en een plaatsje bij de eerste 8 in de Second Division zou ervoor zorgen dat je het seizoen erop in de First Division mocht uitkomen. Dat lukte de Wee Hoops, die op een 6e plaats eindigden dat seizoen. Ook matenclub Lurgan Celtic promoveerde mee en dus kwamen de beide, lang geboycotte clubs in 2003/2004 uit in de First Division. Hierin was handhaven het doel. Opnieuw een ploeg uit West-Belfast op het hoogste niveau was slechts een droom die een enkeling had, want dat was erg onrealistisch. Donegal slaagde er wel in om zich te handhaven i.t.t. Lurgan Celtic, ondanks dat Donegal Celtic slechts 5 van de 22 wedstrijden won. Het was te danken aan de vele gelijkspelen dat Donegal Celtic erin bleef.

 

In het seizoen 2004/2005 stelde Donegal Celtic een manager aan met een naam die Ierse dan Iers was, namelijk Paddy Kelly. Donegal Celtic en Paddy Kelly is een combinatie die net zo klopt als destijds VFL Wolfsburg en Wolgang Wolf. Het bleek ook voetbaltechnisch een goede combinatie te zijn, want Donegal Celtic eindigde als 3e, slechts een plaats te laag voor de playoffs-plek. Het seizoen erop (2005/2006) ging het zelfs nog beter. Achter het ongenaakbare Crusaders eindigde de club als 2e en mocht het uitkomen in de promotie-degradatie playoffs. De tegenstander in die wedstrijden was Institute uit Londonderry, zoals ze zelf graag zeggen. Institute is de protestantse club uit Londonderry (zoals de protestanten Derry noemen) en heeft een vrij fanatieke, soms zelfs sektarische aanhang. Derry is de enige stad in Noord-Ierland die overwegend katholiek is. De club van de stad is Derry City, maar komen, dankzij de fundamentalisten van Linfield, niet meer uit in de Noord-Ierse competitie. De plaatselijke bevolking die graag Noord-Iers voetbal wil zien moet dus naar Institute gaan.

 

Maar de wedstrijd dus. Als eerste zou er gespeeld gaan worden bij Donegal Celtic. Institute had echter geklaagd over de accommodatie van Donegal Celtic en de bond (die Donegal Celtic niet graag zag promoveren, gezien het veiligheidsaspect) was het daarmee eens. Het werd Donegal Celtic dus verboden op eigen terrein te spelen. Gelukkig bood Cliftonville de helpende hand aan zijn katholieke broertje en Donegal Celtic mocht de wedstrijd op Solitude spelen. Toch leek het nog even mis te gaan, want er werden twee, vruchteloze, pogingen gedaan om de wedstrijd te spelen op Solitude, maar telkens werd de wedstrijd afgelast wegens de overvloedige regenval die het veld onbespeelbaar had gemaakt. Er was veel commotie, want Donegal Celtic had het vermoeden dat er wel gespeeld kon worden. Volgens de geruchten deed de scheidsrechter geen uitgebreide controle. Een derde afgelasting was dodelijk geweest, want volgens de regels van de bond bepaald dan het lot wie er wint. Uitwijken naar een ander stadion was niet mogelijk, aangezien niemand de katholieke club wilde helpen. Gelukkig kon het de derde keer wel doorgaan. Buiten de Donegal Celtic- en Institute-fans waren er ook een flink aantal van Cliftonville op de wedstrijd afgekomen om The Wee Hoops te steunen. Favoriet Institute had het er zwaar en al na twee minuten stond underdog Donegal Celtic voor. Institute nam daarna het initiatief over, maar voor het doel lukte niets. Zelfs een penalty was niet besteed aan Institute, zodat Donegal Celtic met een 1-0 voorsprong mocht gaan rusten. Na de rust herhaalde Donegal Celtic zijn kunststukje en scoorde binnen 2 minuten de 2-0. Daarna was weer hetzelfde spelbeeld te zien als in de eerste helft; een Institute wat wanhopig aanviel, maar niet echt potten kon breken. Het was dan ook typische dat ze via een kansloos afstandsschot op 2-1 waren. Echt goed uitgespeelde kansen kreeg Institute namelijk niet. Donegal Celtic was daarentegen erg goed in zijn uitbraken en de ze maakten de 3-1. Deze werd echter onbegrijpelijk genoeg afgekeurd en het vanaf de terraces waren er anti-voetbalbond liedjes te horen. De supporters van Donegal Celtic en Cliftonville waren er van overtuigd dat de bond de club niet op het hoogste niveau wilde en lieten dat ook duidelijk blijken. Dat sloeg over op de spelers die ineens het spelbeeld gingen bepalen. Enkele grote kansen volgden en uiteindelijk viel de terechte 3-1. Er kwamen zelfs nog kansen op 4-1, maar die vielen er niet meer in. Donegal Celtic stond dus al met een been in de hoogste divisie.

 

De terugwedstrijd vond plaats in een sektarische setting. Er was veel volk van Institute komen opdagen en ze hadden voor de gelegenheid shirts van de Glasgow Rangers aangetrokken en de Union Jack van de zolder afgehaald. De supportersbussen van Donegal Celtic hadden het ook zwaar te voorduren, toen ze bij het Riverside Stadium (niet dat van Middlesbrough) aankwamen. Tijdens de wedstrijd bleef er ook een sektarisch sfeertje hangen, met o.a. het “Billy Boys” (een extreem-rechts lied) wat van de tribunes van Institute rolde. Donegal Celtic had het zwaar, maar kon standhouden tot de rust. Vlak na de rust kreeg Institute weer een penalty mee, maar opnieuw slaagde de keeper erin om hem te stoppen. Daarna was het over met Institute, die er zelf niet meer in geloofden. Het publiek begon ook agressief te reageren op de eigen spelers en vond het verraders. Het bleef uiteindelijk 0-0 en na de wedstrijd vonden er relletjes plaats buiten het stadion. Een bus van Donegal Celtic werd vernield, maar daar bleek het bij. Ondertussen was er groot feest in West-Belfast, want voor het eerst in 59 jaar zal er een club uit dat stadsdeel op het hoogste niveau uitkomen en dan ook nog eens een club met de naam “Celtic” in zijn naam. Het is afwachten hoe het volgend jaar gaat verlopen tegen clubs als Linfield, die bekend staat als erg anti-katholiek. Later in de maand kwam er nog meer goed nieuws voor Donegal Celtic, want ze mogen het komende seizoen toch op de eigen ground gaan spelen. Er moeten wat aanpassingen worden gedaan, maar daarna staat er niets in de weg om daadwerkelijk wedstrijden te gaan afwerken in West-Belfast. Een groundsharing met Cliftonville is dus niet nodig.

 

Statistieken van Donegal Celtic:

 

Opgericht: 1970

Stadion: Suffolk Road (2.000)

Bijnaam: The Wee Hoops

Landskampioen: 0x

Beker: 0x

League Cup:0 x

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews



De foto's


 

 

© 2005 All Rights Reserved.