Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Charlton verslag

Het verslag

   

 

Same Old Bolton, always Boring

 

Na weken wachten was het dan weer zover; eindelijk kon Engeland weer bezocht worden. Door deze trip ben ik al vanaf oktober vorig jaar (de legendarische Barnet-trip) iedere maand in Engeland geweest (op de voetballoze maanden juni en juli na). Toch voelde het al veel langer geleden aan. Dagenham & Redbridge was dan ook al op 3 september geweest. Gelukkig had ik nog een voetbalreisje gemaakt met Willem II naar het Prinsendom, maar voor de rest was ik niet echt op reis geweest voor een voetbalwedstrijd (zelf niet naar België). Het werd dus wel weer eens tijd.

 

Vandaag stond Charlton Athletic v Bolton Wanderers op het programma, mijn eerst Premier League wedstrijd ooit. Portsmouth en West Ham United had ik ook al wel een keer gezien, maar dat was respectievelijk in de FA Cup en de First Division. Ik was dus wel benieuwd naar het voetbal. Op zich zijn het twee club die me niet echt aanspreken. Vroeger had ik zelfs een hekel aan beide clubs. Charlton heb ik in de loop van Phoenix92 wel leren waarderen. Sowieso door SuperJohn, maar ook het stadion, het goede presteren zonder grote sommen geld uit te geven en de geschiedenis met Palarse hebben mijn sympathie voor deze club doen groeien. Bolton vind ik nog steeds niets, hoewel het stadion me alleszins meeviel. Allardyce vind ik niets, dat teken en het aankoopbeleid (alleen maar opa’s) spreken me totaal niet aan. Voor deze wedstrijd had ik dus een duidelijke voorkeur voor Charlton.

 

Om half 8 (wat een luxe) ging mijn wekker af. Mrs. Matthews was al snel op (zij wil de clubs binnen de M25 allemaal doen, misschien dat dit nog gaat veranderen in een groter gebied aangezien we naar Luton gaan op 2 januari) en ik volgde ook 10 minuten later. Nadat we de broodjes (whehehe) hadden gesmeerd gingen we op weg naar het mooie Willem II-stadion waar SuperJohn zich alweer op aan het aftrekken was. Nadat SJ ons zag moffelde hij snel zijn tissues weg en deed net of er niets aan de hand (whehehe) was. In vertrouwen gaf SJ toe dat het Willem II-stadion toch wel het mooiste was van Nederland. In zijn ogen kon ook The Valley er niet aan tippen. Ik gaf hem gelijk, terwijl Mrs. Matthews een domme opmerking maakte over het MyCom Stadion en mooi zijn. Wij mannen deden maar net of we het niet gehoord hadden, maar het geeft maar weer aan dat het klopt wat men zegt over vrouwen en voetbal. Met 225 km p/h scheurde we richting Gayda, alwaar TeeZee ons zou opwachten op het station. In de auto waren we aan het overleggen dat het wel een erg mooie actie zou zijn als we gewoon niet langs Gayda zouden gaan en koers zouden zetten richting Calais. Helaas moest de vrouw weer het geweten uithangen en zei dat “het wel erg zielig was voor die jongen”. SJ besloot daarom toch maar om TeeZinho op te halen, stiekem hopend dat de lokale hangjeugd hem de kanerk had geslagen. Helaas bleek dat niet het geval :-( en stapte TeeZinho gewoon in. Hij eiste meteen de plaats voorin op, onder het mom van “dat hij anders Ph92 eruit zou gooien”. We gaven deze Hitler in disguise zijn zin, maar baalden al dat we hem hadden opgehaald. SJ draaide zich om en keek Mrs. Matthews vernietigend aan.

 

Terwijl we op weg waren naar Gayda hadden we het over omgekeerde regenbogen gehad (de rooie duif op de Nos was er helemaal geil van). We dachten dat TeeZinho er ook geil van werd, maar die bleek er nog nooit van gehoord te hebben. Meewarig keken we elkaar aan: was dit nu de nieuwe generatie weerkundigen? TeeZinho probeerde zichzelf er nog onderuit te lullen, maar dat was een lachertje. Daarna ging het gesprek over een wel interessant onderwerp: voetbal. SJ en TZ blijken namelijk echte fans te zijn van PiSVee, want ze hadden geen benul wanneer en tegen wie hun clubje moest spelen dit weekeinde. Ik merkte dus wel dat ik met echte fans in de auto zat. PiSVee’ers to da bone. Dankzij de zware voet van SJ waren we binnen 2 uur in Calais (nieuwe record volgens mij). Pas in Calais ging ik voor het eerst pissen (ook een nieuw record). SJ besloot authentieke Franse broodjes te gaan kopen en Mrs. Matthews wilde, uiteraard, taxfree aankopen gaan doen in de taxfree winkel. Ze zag allerlei glimmertjes en parfums. Gelukkig hield ik de creditcard bij, zodat de pimpcar niet tot de nok gevuld werd met allerlei vrouwenproducten. SJ had een Liverpool Airport wolkje boven zich, toen hij hoorde van TeeZee dat Mrs. Matthews in de taxfree winkel was gaan shoppen. Dat wolkje verdween echter toen hij zag dat het wel meeviel met de impulsaankopen en dat hij nog door zijn achterruit kon kijken doordat het niet volstond met parfumdozen en juwelen. We kwamen in de buurt van de douane en SJ probeerde met 300 km p/h deze te passeren, maar hij had buiten een Franse dienstklopper gerekend. Die riep eerst een aantal keer “ho-ho”, maar dat was niet aan SJ besteed en die drukte zijn gaspedaal nog wat dieper in. Daarna trok de Fransoos zijn wapen en riep “arrete”. SJ stampte daarop op zijn rem. Ik stopte mijn hoofd tegen de rugleuning van TeeZee en scoorde mijn eerste punten voor de EE-trofee. 

 

In de tunnel werden we lastiggevallen door een vrouw die een enquête aan het houden was. Iedere 14de passagier werd een aantal vragen gesteld. Bij ons was Mrs. Matthews de klos. Helaas kregen we geen kortingsbonnen of iets dergelijks. De vrouw vond het wel amusant dat SJ voor Charlton was (zei was namelijk voor Chelsea) en vroeg aan SJ hoeveel de score ook alweer was dit seizoen in de competitie. SJ probeerde nog een weerwoord te geven met de overwinning in de Carling Cup, maar daarop antwoordde de vrouw met Carling what? SJ verbeet zijn woede en sloeg, nadat die vrouw weg was, de deur van de shuttle de kanerk. Het Liverpool Airport wolkje was weer aan het verschijnen. Gelukkig waren we zo in Folkestone zodat SJ zijn woede kon koelen op het gaspedaal. Binnen no-time waren we langs Maidstone gescheurd en we waren al zowat in Zuidoost Londen. SJ legde uit dat mede door de korte afstand SJ voor Charlton was geworden. Achteraf had hij beter voor een andere club kunnen worden, want iedere keer de klim uit die vallei was toch wel erg zwaar.

 

SJ had ook enkele heel interessante verhalen over wat er zoal op zijn werk wordt gedaan. Het hoogtepunt van de dag is vlak voor het werk. Omdat zowel SuperJohn, SuperHenk, SuperJan, SuperKlaas, SuperBen en SuperPiet tegelijkertijd aankomen, is het altijd weer spannend wie het eerste bij het bedrijf is. Bij de stoplichten doen ze ook wedstrijden wie het snelste weg is en degene die laatste wordt, is de hele dag de lul. SJ heeft niet voor niets een auto gekocht die van 0 naar 100 gaat in 0,0004 seconden. Vaak is SuperHenk de lul en niet alleen in dit geval. SJ heeft namelijk een programma ontwikkeld voor het koffiehalen, voor al onze superhelden het zwaarste wat ze zich kunnen voorstellen. Dit programma kiest, zogenaamd at random, wie er die dag koffie moet halen. Op een dag heeft SJ dit programma gehackt en ervoor gezorgd dat iedereen er 1 keer instaat, behalve SuperHenk, die staat er 5 keer in. SuperHenk heeft gelukkig niets door en denkt dat hij gewoon pech heeft. Ook heeft SuperJohn geluk dat de manager naast hem ziet. Beide hebben een stilzwijgende afspraak dat als SuperJohn de hele dag zit te internetten, de manager de hele dag de hele dag gaat zitten bloggen. Zodoende kan SuperJohn lekker de hele dag phoenixen en krijgt hij er ook nog eens een lease-auto voor. Wat is het leven toch oneerlijk.

 

Dankzij de werkverhalen van SJ schoot de tijd goed op en waren we voor we het wisten bij Shooters Hill, daar waar de maat van Ad_café woont. Ooit maakte SJ vanuit hier de wandeling naar The Valley. Het schijnt een horror te zijn geweest. We parkeerden bij een park, daar waar SJ graag zou willen wonen, ware het niet dat er veel hangjeugd in dat park rondhing. Dat spreekt SJ niet zo aan, zodat hij waarschijnlijk in South Kensington gaat wonen in de toekomst. In het park zagen we een eekhoorn en Mrs. Matthews was weer een vertederd. Daarna begon de afdaling richting The Valley. Het was zeker een afdaling van 65%, zo steil. Via touwen en haken bleven we overeind, maar afzien was het wel. Gelukkig zagen we The Valley in de diepte liggen en wisten we dat het niet ver meer was. Het was een alleraardigst stadion wat daar lag. TeeZinho was weer eens de lastige figuur aan het uithangen en moest zijn kaartje nog ophalen, dat zorgde voor irritatie bij ons allemaal. Wat is het toch een naar mannetje dat graag in het middelpunt van de belangstelling staat. Ondertussen zagen we de Bolton teambus aankomen. Opvallend was dat die zo laat aankwam, want het was nog anderhalf uur voor de wedstrijd. Ik probeerde nog een foto te maken voor JT van zijn helden, maar drukte per ongeluk op het power knopje in plaats van foto maken. Gelukkig had ik er al een van tevoren gemaakt, want daarna verdween de bus achter een grote poort.

 

Het nare, akelige mannetje was eindelijk klaar met zijn oponthoud en we gingen richting de clubshop. Nog nooit zag ik een verzameling lelijkere sjaaltje en ik besloot om buiten bij een kraampje een sjaaltje te kopen. SuperJohn liet het geld uit zijn zaken kloppen door een Centenary dvd te kopen voor 80 pond. Nadat we programmaboekjes hadden gekocht gingen we ieder onze eigen weg: Mr. & Mrs. Matthews naar de NSB-stand, SuperJohn naar het teletoetersvak en TeeZee naar het hooliganvak naast de Boltonfans.

We gingen richting onze NSB-stand, maar eerst ging ik nog even pissen. Dat was wel een opluchting, want ik had alweer veel te lang moeten ophouden. Daarna besloot ik voor het eerst sinds lange tijd stadionvoedsel te gaan kopen. De laatste keer was het me goed bevallen, maar dat was bij Cambridge United en laat die nu net het beste stadionvoedsel te hebben van alle clubs in Engeland. Ik was dus erg benieuwd. Ik kocht voor mezelf en Mrs. Matthews een bladerdeegachtig iets met een tikka chicken vulling. We gingen onze plaatsen zoeken en die waren ergens vooraan. Helaas waren die helemaal nat geregend, de overkapping bij The Valley is dus niet zo ideaal. Ik haalde dus weer wat punten voor de EE-trofee, zou ik hem dan eindelijk binnenhalen? Hopelijk gingen de andere geen punten voor de trofee halen, hoewel SJ natuurlijk van de tribune af kon storten en TeeZee kon de kanerk worden geslagen door woeste Bolton hooligans. Daardoor besloot ik om wat extra punten te gaan scoren: ik nam een hap van mijn broodje en een hete substantie spoot tegen mijn gehemelte aan. Zelfs nu (4 dagen later) heb ik er nog last van. Heel naar, maar de EE-trofee was zo goed als binnen.

 

Wat wel een pluspunt was, was dat ik twee zeer sympathieke mascottes van dichtbij kon zien en kon fotograferen. Bovenin zagen we SuperJohn staan en hij was omringd door een soort jostiband. Dat leken me ook wel punten voor de EE-trofee op het conto van SJ. Eindelijk begon de wedstrijd dan. De eerste helft speelde Charlton iets beter dan Bolton, wat alleen was langsgekomen om te verdedigen. Het spel was wel erg “Engels” met veel hoge ballen en harde tackles. De clown van de eerste helft was Jay Bothroyd die werkelijk te slecht voor woorden speelde. Wat een matige voetballer. Ik vond het wel leuk om Gary Speed eens live te zien spelen; dat was toch altijd wel een voetballer waar ik een zwak voor heb gehad. De tweede helft was van een bedroevend niveau en tot overmaat van ramp scoorde Bolton ook nog eens de 0-1. Charlton kreeg nog wel wat kansen, maar Jaaskelainen hield zijn doel mooi schoon. Bolton won dus weer van Charlton en is zich langzaam aan het ontwikkelen tot de angstgegner van Charlton. We gingen richting de uitgang en ik ving nog net op dat Barnet had gewonnen, dat Hearts had verloren en de Rangers slechts hadden gelijkgespeeld. Ik was een tevreden man. Nu was het een zaak om SuperJohn en TeeZee te zoeken.

 

We kwamen weer samen. SJ had zijn Liverpool Airport wolkje weer boven zich en maakte duidelijk dat hij “not amused” was met het spel en overwoog om voor Chelsea te gaan worden (ja Ad_café, zo zie je maar hoe echt SJ is). In TeeZee’s broek zat iets dubieus, maar dat zou in het niets vallen met wat TeeZee later op de dag zou verklaren. We gingen weg van The Valley, richting de auto. SuperJohn had gewaarschuwd voor een extreem zware klim en we hadden een ware hel verwacht, ook gezien de afdaling van eerder die dag. Voordat we aan de hel begonnen gingen TeeZee en ik nog even wat foto’s maken van The Valley vanaf boven gezien. De stewards waren ondertussen allemaal hun naam aan het aftekenen en hun jackje aan het inleveren. Het was duidelijk dat de man die de stewards aannam een racist was, want alleen negers en Aziaten werden door hem aangenomen. Omgekeerde nazi’s dus hier bij Charlton. Nadat we The Valley vanuit deze mooie positie hadden vastgelegd gingen we weer terug richting de lamme SJ en Mrs. Matthews. De klim kon beginnen. Het meest opvallende aan deze klim was dat SJ leek te vliegen, we konden hem alledrie niet bijhouden zo snel ging hij omhoog. Dit was een duidelijk geval van iedereen op het verkeerde been zetten, want het was wel duidelijk dat SJ een getraind alpineklimmer is. Nadat ik nog even de “Charlton Lane SE7” op de gevoelige plaat had vastgelegd gingen we weer door het parkje. Nog steeds waren er alleen voetballende jongeren te zien (die van plan zijn om SJ zijn nachtrust te verstoren als hij ooit daar wil gaan wonen), maar de eekhoorn was verdwenen. De pimpcar was niet beschadigd en we konden gaan racen richting de tunnel. Helaas had SJ ons niets verteld van ellenlange files en we zaten alle vier met een Liverpool Airport wolkje boven ons hoofd.

 

Net op het moment dat we SJ de kanerk wilde slaan, wegens deze valse informatie, begon er beweging te komen in de file. Eindelijk waren we op weg, hoewel TeeZinho hem nogal kneep, want die was bang dat hij zijn trein/bus zou missen. De rest van de auto hoopte natuurlijk dat dit zou gebeuren, want nare mannetjes verdienen het om nare dingen mee te maken. TeeZee begon daarna een horrorverhaal te vertellen wat zijn weerga niet kent. Ik denk ook niet dat ik het hier kan schrijven, aangezien we met JT een jonger lid hebben. Per PB wil ik dit verhaal wel vertellen, maar het is walgelijker dan de holocaust, homoseks en RTL belspelletjes bij elkaar. Mijn maag draait al om als ik er aan denk. Gelukkig was er op de radio het heugelijke nieuws te horen dat Manure werd geslacht. TeeZee vond het minder geslaagd, want hij heeft Manure in zijn Frenzy. Uiteraard zorgde dit voor dubbel plezier bij mij. Uiteindelijk verliep de terugreis nog redelijk voorspoedig en voor we het wisten stonden we weer in dat vreselijke Gayda om TeeZinho af te zetten. TeeZee fotografeerde nog even de tijd en we kregen een brok in onze keel omdat we het gehaald hadden. Vanaf nu hadden we een band voor het leven. Gelukkig waren we zo Gayda weer uit en binnen een paar minuten waren we in het mooie Tilburg. SJ dumpte ons en deze dagtrip zat er weer op. Op het moment dat zowel wij als SJ in bed lagen was TeeZee nog aan het wachten op een station. Met die gedachte konden we alledrie tevreden gaan slapen.

 

Geschreven door: Sir Stanley Matthews


Het rapport

1. Een krakkemikkig stadion (liefst met 4 verschillende tribunes):
Best een aardig stadion, hoewel het niet zo krakkemikkig is. Vooral de ligging is heel mooi en dat het rood in veel is verwerkt. Een 7

2. Mensen met kinkhoest:
De enige die kinkhoest geluiden heeft gemaakt ben ik zelf, nadat ik die kokende saus in mijn mond kreeg. Een 1 dus

3. Mensen die eruit zien alsof ze 3x per dag bloed geven:
Ook niet veel gezien, hoewel het rariteitenkabinet rondom SJ wel bizar was. Een 4 dus.

4. Een doelpunt in de 5e minuut van blessuretijd door een waardeloze gehuurde keeper. Dit doelpunt moet ervoor zorgen dat het team van deze keeper behouden blijft voor de league:
Nee, een saaie wedstrijd met ook nog eens Bolton als winnaar. Een tegenvaller dus. Een 

5. Een scheldende oude vrouw, liefst met ratel:
Wel heel veel vrouwen op de tribune gezien, waaronder een meisje met een grote snor naast Mrs. Matthews. Een 5 dus.

6. Miezerig weer/Mist:
Soms was het wat donker, maar over het algemeen scheen de zon bij mij en Mrs. Matthews in onze bek. Een 4.

7. Smerig stadionvoedsel:
Ik weet niet hoe het smaakte, want die kokend hete saus schakelde mijn smaakpapillen uit. Doordat dit nogal naar was krijgt het stadionvoedsel een lage waardering van mij en dus een hoge in dit rapport. Een 8.

8. Technisch waardeloos voetbal:
Slechter zie je het niet snel. Vooral in de tweede helft leek het op Willem II. Een 10.

De EE-Trofee:

Ik moet hem helaas voor de eerste keer zelf in ontvangst nemen. Een verbrande bek, het walgelijke verhaal van TeeZee aanhoren en gedist worden door Mrs. Matthews die domme verhalen over mij moest vertellen (nooit neem ik meer de vrouw mee) zorgden ervoor dat ik het krijg. Hij krijg een mooi plaatsje op de schoorsteenmantel.



De statistieken

Charlton Athletic v Bolton Wanderers 0-1 (29/10/2005)

72. Kevin Nolan 0-1

Ground: The Valley, Londen

Visits: 1

Season: 2005-2006

Competition: Premier League

Position Charlton Athletic: 2

Position Bolton Wanderers: 7

Gate: 26175

Match Number in England: 13

Goals: 41

Line up Charlton Athletic:

Andersen, Young, Hreidarsson, Perry, Spector, Kishishev (77. Holland), Murphy, Ambrose, Smertin (60. Hughes), Rommedahl (62. Johansson), Botroyd

Line up Bolton Wanderers:

Jaaskelainen, N'Gotty, Jaidi, Nolan, Speed, Garnder, Nakata (86. Ben-Haim), O'Brien, Faye, Davies (68. Borgetti), Diouf (83. Okocha)

Yellow Cards:

Murphy (Charlton Athletic)



De foto's

De straat waar The Valley ligt.

De turnstiles van The Valley.

The Valley van buiten gezien. Mooi rood allemaal.

Sam Batram. De legendarische keeper van Charlton.

The Valley heeft net zo'n trappetjes als De Kuip. Ook hier weer veel rood.

De East Stand nog vrij leeg voor de wedstrijd.

De North Stand, waar SuperJohn en ik en mijn vriendin zaten.

De South Stand die bij wedstrijd tegen toppers geheel voor de uitsupporters is.

De West Stand, waar naar mannetje TeeZee op zat.

Van zulke mascottes word je niet vrolijk.

Er speelden ex-eredivisiespelers mee deze dag.

Het was vrij druk tegen de Boring Wanderers.

De spelers komen het veld op.

De Bolton Wanderers kregen het uitvak niet uitverkocht.

London is in de verte te zien.

Heel mooie trappetjes leiden je naar The Valley.

Nadeel van The Valley is dat het in een vallei (logisch) ligt, daardoor is het een hele klim naar boven.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.