Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Cardiff verslag

Het verslag

 

Geilen op het betonrot van Ninian Park

Om toch nog de brakke zaadground van Donkanerk Rovers te bezoeken was besloten deze te combineren in een weekend met Cardiff City. Zoals zo vaak met clubs die de kleur rood in hun shirts hebben zijn ze niet te vertrouwen en gooit het stelletje lamzakken bij Doncaster de wedstrijd van zondag terug naar zaterdag. Een zwak excuus natuurlijk dat ene dagje rust extra maakt geen fluit uit, men vliegt er toch wel met 3-0 uit tegen de 2e keus van Arsenal. De alternatieven waren beperkt en na wat wikken en wegen werd besloten om naast Cardiff ook het mooie Welling te bezoeken, de directe buurman van SuperJohns Charlton.

Op vrijdagmiddag begon voor mijn persoontje de reis al vanuit het mooie Oost-Groningen naar het enge Brabant. Zoals viel te verwachten waren er in het noorden geen verkeersproblemen en begonnen de files pas bij het bordje Welkom in Zuid-Holland om te eindigen op 2 km van de eerste tussenstop Breda. Na een kort nachtje stond ik zei de gek met een bepakking om half 6 des ochtends te wachten op de vernieuwde pimpcar. Het duurt even maar dan heb je ook wat. Met gierende banden, stampende housemuziek en witte poeders onder de neusgaten kwam de pimpcar tot stilstand. Nadat ik vakkundig van mijn spullen was beroofd en de kanerk was geslagen kon de reis worden aangevangen. Vakkundig werd direct de eerste zijstraat verkeerd genomen en kon er door de mooie nieuwbouw van Breda het eerste donderwolkje bij SuperJohn worden genoteerd.

Terwijl SuperJohn vakkundig de PimpmyRideCar door het Belgisch grondgebied manouvreerde kon men in de auto alvast wat informatie inwinnen. De meerderheid in de auto was er over eens dat geel/zwart een schitterende kleurencombinatie is en dat alleen homoclub's als Willem II (één Willem was niet genoeg of men kon niet tellen) en de rukfusieclub N.E.C. 3 kleuren nodig hadden in hun shirts.Verder kamen de muzikale voorkeuren van de Phoenix members ter sprake. Zo gaf Joost aan ieder jaar met carnaval urenlang te kijken naar Duitse schlagers en had SuperJohn een voorkeur voor de esoterische klanken van 2Unlimited. Aangekomen in Calais kon er redelijk vlot worden ingecheckt en besloot ik in mijn eentje wat frisse lucht te gaan happen. Natuurlijk dachten de zuiderlingen direct dat ik mijn paspoort in mijn tas had laten zitten als ware het de eerste de beste tunnelnewbie. Natuurlijk niet heren: you've been punked.

De tunnelreis was standaard saai en hetzelfde kan worden gezegd voor de eerste kilometers in England. Nadat iedereen bij een service station zijn individualisme had getoond door alle 4 de FourFourTwo en When Saturday comes te kopen, waagde SuperJohn zijn leven door iets te bestellen bij de Wimpy's. Deze keer geen Pakistani wel hordes vrouwen die allemaal tegelijkertijd hem "of service" wilden zijn. In de auto kon vervolgens worden genoten van de diverse Engelse kranten. In dit geval vooral van de kwalitieitskrant The Daily Sport.

Zoals viel te verwachten ging deze softporno er bij het jongste lid van de dag er in als zoete koek. Verdacht lang bleef deze zitten met de contactadvertenties opengeslagen bij een dame van 62 met, volgens eigen zeggen, mooie borsten die op zoek was naar veel XXXX met mannen tussen de 30 en 60. Helaas voor dit jonge lid (meer dubbelzinnig dan de bedoeling bedenk ik me net) viel hij buiten de doelgroep van deze dame en blijft hij voorlopig nog even doordromen. Het geluk bleek op in de buurt van Slough (voor de kenners tussen junction 5 en 6 op de M1 en locatie van de tv-serie The Office) . Lange rijen auto's doemden op voor de pimpcar. Een schuimende SuperJohn wurmde de pimpcar tussen de rijen door. Boze automobilisten werden volgens goed Phoenix gebruik met wanker gebaren begroet. Ondanks de ellende van een file was er genoeg te zien. Een jongedame die schijndood in de auto zat en pas na 10 minuten tekenen van leven vertoonde. Helaas te jong voor het schijndode fossiel logo. Verdere hoogtepunten waren een echte piraat met een woeste rode baard (aaaaaarrrrggghhhhhh) en een muziekgezelschap van 4 man in een Fiat Punto (model klein tot zeer klein voor de niet automobiel kenners) welke het voor elkaar hadden gekregen 2 mensen een een cello op de achterbank te douwen. De bedoeling was natuurlijk na een korte rit van 5 minuten de boel weer uit te laden helaas voor de personen die al blauw aan begonnen te lopen zat men voor minimaal 1 uur nog vast op de achterbank.

Door een ongeval werd al het verkeer wat normaal gesproken over de M1 raast door het rustieke Slough geloodst met alle gevolgen van dien. Weinig tot geen aanwijzingen en genoeg stoplichten om een groep Phoenixers vertwijfeld naar alternatieve fixtures te laten zoeken. De tijd begon te dringen, SuperJohn had niet alleen wolkjes maar een complete tornado boven het hoofd, Joost was angstig al half uit de pimpcar gaan hangen terwijl SSM en mijn persoontje angstig naar oplossingen zochten.

Een oplossing was misschien de Portable TeeZee. Eens schitterende technisch snufje wat je normaal gesproken in staat stelt zonder kaarten en wegaanduidingen te transporteren van A naar B. Gelukkig had ook de portable TeeZee dezelfde neiging als de echte: Iedereen de verkeerde kant op sturen.Terwijl de digitale TeeZee ons naar Leatherhead probeerde te loodsen met een typisch Duitse stacatto : LINKSAF SLAAN! LINKSAFSLAAN!!! LIIIINKKKKSSSSSAFSSLLAAAAAN,trok SuperJohn zijn eigen plan en met wat goede acties wisten we de M1 weer te vinden.
Zonder al te veel problemen werd het Cardiff stadion gevonden en werd de pimpcar vakkundig weggezet op de visitors car park. In no time had SuperJohn contact gelegd met de inboorlingen en werd hij goedmoedig toegesproken: Iurwerogihurkjf zbdewgfiucdzbgfwpcshdizvsdffdg?
Sommige cynici zeggen nu waarschijnlijk dat ik gewoon met mijn klauwen op het toetsenbord ben gevallen. Niets van dit alles. Door de bewegwijzering te gebruiken als onze eigen Rosetta stone waren wij zonder problemen de Welshe taal machtig. Snel werden er wat gratis stickers gescoord van de lokale zender Dragon FM zodat deze achterop de pimpcar konden worden geplakt. Ook werd de clubshop overvallen voor wat vaantjes, programmaboeken (verkopen ze die daar ook ....) en wat sjaals.

Vervolgens werd het stadion betreden, de broek op de enkels, camera's tevoorschijn en kon de Japanner in ons weer worden bevredigd. Stand na stand, floodlight na floodlight, beton en staal werden voor de eeuwigheid vastgelegd. Vier Nederlanders tegelijkertijd met de camera's in de hand, dat moet gewoon gaan opvallen. Terwijl ik bezig was een mooie artistieke shot van de Grange End te maken had Joost bewezen een talent te hebben voor het aantrekken van foute mannetjes. Naast hem stond TeamFührer Drei die aangaf het heel mooi te vinden dat wij uit Holland kwamen. Foute actie 1 van deze man. Wij komen uit NEDERLAND natuurlijk. Vervolgens gaf hij aan het niet te waarderen dat wij foto's maakten en dreigde de camera's in beslag te nemen. Vervolgens stationeerde deze voormalige nazi kampbeul een steward die verdacht veel op Stanley Menzo leek recht voor onze neus en ging verder met het schreeuwen van bevelen naar andere frontsoldat.. euh stewards. Beteuterd werd het stadionvoedsel maar getest met als verrassend punt op de menukaart de Welsh Burger. Helaas durfde niemand het aan dit culinaire hoogstandje te nemen en bleven we steken op de famous balti pie en een cheeseburger.

De wedstrijd zelf was in de 1e helft van een bedroevend niveau. De enige hoogtepunten waren de Cardiff keeper die kleurenblind bleek te zijn en de bal bij een Derby spits inleverde en een mooi genomen vrije trap van midfield maestro Jason Koumas die op de lat uiteenspatte. Ondertussen was de legendarische Soul Crew dermate tam dat er eerder sprake was van een Jazz Crew. Wel vloog er nog een mobiele telefoon om de oren en vloog al na 5 minuten de eerste "It's a ******* disgrace!" over het veld.In de 2e helft liet Derby zien dat het was gekomen voor een punt. Met de kont in de goal werd aanval na aanval van Cardiff afgeslagen. Kans op kans, maar paal, lat, keeper en later zelfs de grensrechter bleven in de weg staan. Ondertussen had SuperJohn de tussenstand van Charlton voorbij horen komen en had de orkaan Katrina weer in ere hersteld.Uiteindelijk bleef het bij een 0-0 uitslag waar vooral Derby gelukkig mee mocht zijn. Om snel te ontsnappen aan de Siberische temperaturen die heersten in het Cardiffse werd snel de pimpcar opgezocht. Naar het schijnt hadden andere forumleden een uur nodig gehad om uit de carpark weg te komen. Echte kerels weten natuurlijk dat men de auto strategisch moet parkeren en drukken hun bak overal tussen. Binnen 10 minuten zaten we dan ook weer op de snelweg terwijl Manchester City op fantastische wijze afrekende met Birmingham City via 5Live.

De trip naar Nottingham verliep zonder problemen. Hier en daar toch wat vermoeid , werd er ontspannen geluisterd naar 606 waar Charlton supporters (supporting them for 30 years !) hun trainer weg wilden hebben en Portsmouth fans die na 1 overwinning ras opportunist Harry Redknapp heilig hadden verklaard. In no time stonden we bij de Travellodge in Nottingham waar een mooi faciliteit was opgetrokken. Een klein winkelcentrumpje met daarnaast een hotelletje. Snel nog even naar de kamers om wat op te frissen, even snel de uitslagen nakijken op Ceefax en weer naar beneden om wat te eten. Nou ja de sympathieke noordeling had de Ceefax de Brabanders hadden niets. Verder hadden SuperJohn en SSM een schitterende kamer gekregen met uitzicht op het winkelcentrum. Voor de exhibitionist in ons de mogelijkheid om de beroemde "De verlosser ontwaakt" scene uit Life of Brian na te spelen onder het toeziend oog van Engelse sletjes in tijgeroutfits en de lokale Rooney's. Gegeten werd er bij de culinair welbekend staande Little Chef. Dat dit schitterende etablissement nog steeds geen Michelin ster mag voeren is mij een raadsel. Een buitengewoon charmante waitress bediende ons en de kok nam uitgebreid de tijd een schitterende 5 gangen maaltijd te bereiden. Na de Kalfshaasmedaillons op mousseline met asperges en kreeftensaus werd er uitgebuikt en kon er worden gestapt. Helaas is alles voor mij daarna wat wazig . Na 10 glazen (whehehehehehhe) was ik de tel kwijt en de volgende herinnering was het ontwaken op mijn comfortabele hotelbed, met Miss World, 1 miljoen pond en een lege fles champagne. Vertwijfeld vroeg ik me af waar het mis was gegaan.

Geschreven door: Chocovla



Het rapport

1. Een krakkemikkig stadion (liefst met 4 verschillende tribunes):
Een mooie 8. Roest, betonrot, nieuwe stoeltjes deden toch wat afbreuk

2. Mensen met kinkhoest:
Buiten een doodsreutel ergens in de 2e helft niet veel. Slechts een 4

3. Mensen die eruit zien alsof ze 3x per dag bloed geven:
Miep in de vreetkar zag er uit alsof graaf Dracula haar vriendje was een 8.

4. Een doelpunt in de 5e minuut van blessuretijd door een waardeloze gehuurde keeper. Dit doelpunt moet ervoor zorgen dat het team van deze keeper behouden blijft voor de league:
Kopbal van Glenn Loovens dat was het eigenlijk wel... een 3

5. Een scheldende oude vrouw, liefst met ratel:
Scheldende vrouw was er niet, wel gooide een viswijf met een mobieltje dit onder een driftig knikken van haar kroost dat er helemaal mee eens was.

6. Miezerig weer/Mist:
Helaas, stralende zonneschijn maar een straffe wind en pooltemperaturen zorgden voor bevroren ledematen een 7.

7. Smerig stadionvoedsel:
Helaas de Balti pie was prima te pruimen. Jammergenoeg is de Welsh Burger niet getest een 5.

8. Technisch waardeloos voetbal:
Cardiff probeerde voor rest helaas te combineren. Pas na rust toen de ploeg wat meer opportunistisch ging spelen werd het beter. Een mager 5je.



De statistieken

Cardiff City v Derby County 0-0 (17/12/2005)

Ground: Ninian Park, Cardiff

Visits: 1

Season: 2005-2006

Competition: Championship

Position Cardiff City: 5

Position Derby County: 14

Gate: 12500

Match Number in England: 17

Goals: 45

Line up Cardiff City:

Alexander, Weston, Purse, Loovens, Barker, Cooper, Koumas, Whitley, Ledley, Ricketts, Jerome

Line up Derby County:

Camp, Jackson, Davies, Michael Johnson, Nyatanga, Smith, Idiakez, Seth Johnson, Thirlwell, Blackstock (66. Graham), Tudgay (63. Bisgaard)

Yellow Cards:

Idiakez (Derby County)



De foto's

Vanaf de parkeerplaats konden we Ninian Park al mooi zien liggen.

Veel drukte op Sloper Road. Let op de roest vanaf de letters. Schitterend.

Zeer smalle turnstiles. De Welshmen zijn blijkbaar niet zo corpulent.

Afbrokkelende terraces. Ninian Park is op z'n retour.

Hier stond de harde kern van Cardiff City, ook wel bekend onder de naam Soul Crew.

De geilste tribune: de Pop Stand. Helaas worden dit volgend jaar allemaal seats.

Onze stand vanaf de overkant gezien.

Zeer geile floodlights op Ninian Park.

De seats op de Pop Stand. Hier werd slechts door weinig mensen gezeten deze wedstrijd.

De Family Stand. In mijn ogen het grootste minpunt aan Ninian Park.

De Grandstand met een lelijk dak. Het leegste vak deze wedstrijd.

De John Smiths Stand van dichtbij gezien. Helaas deden ze de Ayatollah niet deze wedstrijd.

De John Smiths Stand was deze wedstrijd wel goed gevuld.

Ninian Park by Night.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.