Doing the 116

Doing the 116

 

 

Een bedevaart langs 116 grounds in Engeland

Site Navigation    


 Home

 Premier League

 The Championship

 League One

 League Two

 The Conference

 Lower League

 SPL

 Scotland

 Eire & Cymru

 Special Matches

 Other Grounds

 Groundlist

 Links

 
 
 

Burnley verslag

Het verslag

   

Het Derde Rijk on Tour in Burnley

Anderhalve maand na de Preston/Hearts dubbeltrip, stond afgelopen weekend de volgende Phoenix trip op het programma. Op zaterdag eerst naar Burnley - Southampton, dan overnachten in het Phoenix stamhotel te Widnes en op zondag naar Wrexham - Hereford United. De keuze voor de wedstrijden van dit soort tripjes geschiedt altijd volgens de beste democratische principes. Alle deelnemers stellen hun top 5 op van favoriete fixtures en aan de hand daarvan wordt een ranglijst opgemaakt en de fixture geselecteerd. Dit keer stond Wolves - Stoke bovenaan, maar had SSM de beslissende stem. Het nare mannetje besloot eigenzinnig tactisch te gaan stemmen, waardoor uiteindelijk Burnley - Southampton uit de koker rolde.

Voor mijn gevoel ligt Burnley net boven Manchester, maar een blik op de kaart leerde me dat het toch nog wel een flink stukje noordelijker ligt. Met toch wel enige frisse tegenzin over de te rijden afstand kwam de zaterdag dichterbij en uiteindelijk ging om 03.00 de wekker. Met een slaperige kop de auto in en op weg naar Tilburg om SSM op te pikken en vervolgens naar Teteringen om chocovla op te halen. De nette buurt van choco's oom en tante was not amused dat TeeZee's Spaanse pauperauto hier twee dagen zou worden geparkeerd, maar uiteindelijk konden we toch op weg. Calais werd snel bereikt en we arriveerden wat vroeger dan gepland. Helaas ging er geen  trein eerder en moesten we een half uurtje wachten in een toch al vrij drukke terminal. Uiteindelijk konden we toch gaan rijden, maar om een of andere vage reden verdween onze trein gewoon van het vertrekbord en konden we pas met een trein later mee, die ook nog eens was vertraagd. Uiteindelijk zetten we een uur later dan gepland voet op Engelse bodem en het lange wachten bij de tunnel leek bij iedereen verkeerd te zijn gevallen, want de etappe tunnel - Thurrock werd vooral slapend doorgebracht en ook de bestuurder van de auto was niet helemaal fris meer.

De gebruikelijk stop bij Thurrock werd benut om wat Red Bull achterover te gieten en het moet gezegd, hierna ging het allemaal wel weer. Na de horror verhalen van de groep Phoenix leden die bij Stockport zijn geweest over vertragingen bij Luton, werd besloten om de alternatieve route via Cambridge - Kettering - Coventry te nemen. Dit ging allemaal redelijk voorspoedig, waarbij knulletjes chocovla en TeeZee zich op de achterbank vermaakten door met hun Nintendo DS tegen elkaar te spelen. Ik had dit in de tunnel al eens geprobeerd en ze even laten zien hoe je SuperMario soepeltjes door alle levels heen leidt. Bij Birmingham werd gekozen voor de snellere tolweg om Birmingham heen in plaats van de overvolle M6 vol met plebs in hun Vauxhall Astraatjes. We leken dan ook ruim op tijd aan te komen in Burnley, maar hadden geen rekening gehouden met de vele files vanwege werkzaamheden. Momenteel lijkt heel Engeland open te liggen en is het bijna onmogelijk om nog alternatieve routes te vinden. Na veel vertraging reden we uiteindelijk richting Preston, om daar de M65 naar Burnley te nemen. Het landschap is hier werkelijk adembenemend mooi en we kunnen ons goed voorstellen dat Andre Ooijer dit prefereert boven het saaie, vlakke Eindhoven. Als Burnley nadert krijg je een werkelijk schitterend overzicht van de stad en zie je hele wijken met nauwe straatjes en kleine huisjes, wat bij mij een Coronation Street gevoel opriep. Uiteindelijk kwamen we een half uur voor kick-off aan en konden we als laatste auto parkeren bij de cricket ground naast Turf Moor. Ik had de auto om 03.30 gestart in Eindhoven en haalde exact 12 uur later de sleutel uit het contact, een lange, vermoeiende reis dus.

Een rondje om het stadion zat er niet meer in, maar hier was na de wedstrijd genoeg tijd voor, omdat we niet meer terug hoefden te rijden. Dus meteen naar binnen, waar we plaatsnamen op de Jimmy McIlroy stand, een van de twee nieuwe stands op Turf Moor, achter de goal. De beenruimte hier was niet heel erg florissant, maar gelukkig bleef de seat naast me onbezet, waardoor het toch nog redelijk goed zitten was. Nadeel was dat het heel aangenaam weer was met een onbewolkte lucht, waardoor we de hele wedstrijd de zon in onze bek hadden. Rechts van ons de eveneens nieuwe Jimmy Hargreaves stand. Beide stands zijn aardig, maar omdat ze ook nieuw zijn stralen ze weinig karakter uit. Het mooie aan Turf Moor komt door de twee andere stands. Achter de andere goal staat de Lookers stand, die wordt gebruikt voor de away fans. Dit is een zeer mooie oude stand, met krappe houten stoelen, die voor de wedstrijd voor een derde deel was gevuld met Soton fans, die ook een aardige reis achter de rug hadden. Links van ons stond de eveneend oude, maar karakteristieke Bob Lord stand. Vooraf had ik me niet veel voorgesteld van Turf Moor, maar het is toch wel een ground die de moeite waard is om te bezoeken.

Voor de wedstrijd maakte de nachtburgemeester van Burnley, een Jules Deelder look-alike een rondje over het veld. Een heel fout type met een zonnebril en strak achterover gekamd haar. De wedstrijd leek op voorhand redelijk saai te worden, maar gelukkig werd ons negativisme gelogenstraft en werd er een hele aardige partij op de mat gelegd door beide ploegen. Burnley begon met flink druk te zetten en werd al in de 4e minuut beloond met een doelpunt van Steve Jones. Er leek niks aan de hand voor Burnley, totdat Wayne Thomas met een rode kaart werd weggestuurd na het neerslaan van een Soton speler, notabene terwijl Burnley een vrije trap mocht nemen. Southampton maakte meteen gebruik van de man meer situatie en maakte gelijk door een kopbal van Rasiak, de voormalige Spurs speler. The Saints leken de wedstrijd nu eenvoudig naar zich toe te trekken, maar het was Burnley dat weer op voorsprong kwam, door een doelpunt van Andy Gray. Burnley ging rusten met een 2-1 voorsprong, maar zakte in de tweede helft helemaal weg en gaf Southampton de kans om de wedstrijd winnend af te sluiten, met doelpunten van Skacel en weer Rasiak. Burnley kon met 10 man weinig druk meer zetten en zo waren de drie verdiende punten voor Southampton.

Na de wedstrijd hadden we tijd genoeg en konden we op ons gemak van het zonnetje genieten bij de cricket ground, totdat alle auto's het parkeerterrein hadden verlaten. We reden op ons gemak terug richting Widnes, waar we eerst naar de Tesco gingen om chocovla's behoefte aan Cherry Coke Light te stillen. Helaas voor hem was alles op en werd een vakkenvuller weg gestuurd om te gaan zoeken naar nieuwe voorraad. Ik had inmiddels wat Coke Zero ingeslagen (de cola voor echte mannen). De vakkenvuller kwam aanlopen met 6 twee liter flessen Cherry Coke Light en keek nogal verbaasd dat alles verdween in het winkelwagentje. Hierna werd koers gezet naar het hotel in Widnes, waar we nog uitstekend hebben gegeten, onder het genot van een heerlijke pint Guinness (wheheheh!). Hierna begon bij iedereen de lange reis en het vroege opstaan zijn tol te eisen en ging het vlammetje langzaam uit. Een (te) lange dag met een leuke ground en een leuke wedstrijd kwam hiermee ten einde.

Geschreven door: SuperJohn



Het rapport

Het stadion

Viel me 100% mee. Vooraf had ik er niet zoveel van verwacht, maar eenmaal binnenin was ik positief verrast. De tribune waar we zelf op zaten was er standaard, maar zowel de David Fishwick Stand aan de overkant en de Bob Lord Stand aan de linkerkant zagen er erg oud en karaktervol uit. Ook de nieuwe James Hargreaves Stand aan de rechterkant was goed gelukt voor een nieuwe stand. Jammer dat de zon in mijn bek scheen, maar voor de rest was het uitzicht genieten.

De sfeer

Het Burnley-publiek was erg negatief. Veel negatieve spreekkoren en gefluit op de scheidsrechter. Ondanks dat de eigen ploeg niet echt werd gesteund vond ik de sfeer wel aardig, omdat er werd gereageerd op de situaties op het veld. De Saints aan de overkant waren toch nog met een flink aantal gekomen vanuit de andere kant van het land en lieten zich bij tijd en wijlen ook horen, vooral toen ze voorgekomen waren.

De wedstrijd

Zeer vermakelijk. Het spel was ontzettend snel en door de waardeloze scheidsrechter (een echte uitfluiter) droop de frustatie van het publiek en de Burnley af. De wedstrijd was ook duidelijk een clash tussen twee verschillende stijlen; Burnley wat nog echt kick&rush speelde en Southampton waar George Burley de ploeg duidelijk de passing game wil laten spelen. De wedstrijd was daardoor erg interessant en had zowat alles wat ik graag zie met een rode kaart, passioneel spel en 5 doelpunten. Het was een van de betere wedstrijden die ik in Engeland tot nu toe heb gezien.

De omgeving

Burnley is een echte industriestad met schitterend arbeidershuisjes met typerende schoorstenen. Het stadion lag ook midden in een wijk, de club speelt er ook al meer dan 125 jaar, en heeft daarom volop karakter. Wat dat betreft is dit een stuk beter dan een zielloos stadion buiten de stad.

Overall

Een erg leuke middag, ondanks de enorm zware rit ernaartoe. Een goede wedstrijd met rauw publiek (soms iets te rauw zoals de racist achter ons die continue Gofton Noel-Williams aan het uitschelden was en de man schuin voor ons met zijn hakenkruis tattoo) en veel doelpunten. Een middagje Burnley lijkt me wel een garantie voor een echte Engelse voetbalbelevenis.



De foto's

Zuchtend tussen de heuvels ligt al meer dan 125 jaar Turf Moor.

De buitenkant van de Bob Lord Stand. Dit is het hart van Turf Moor.

De ingang van de Bob Lord Stand.

De buitenkant van de moderne James Hargreaves Stand. Best aardig gelukt.

Ook van de ingang is, in mijn ogen goed gelukt, geprobeerd iets leuks te maken.

De buitenkant van de Jimmy McIlroy is een kopie van de James Hargreaves Stand.

De turnstiles voor de Southampton-fans.

Hier de wat oudere turnstiles aan de andere kant.

De Clarets Superstore met o.a. Burnley lampenkappen.

Achter de David Fishwick Stand lag een cricketstadion. Hier was het voor de wedstrijd erg druk.

De oude Bob Lord Stand.

Nogmaals de Bob Lord Stand, maar nu ingezoomd. Links houten stoeltjes.

Turf Moor heeft 4 verschillende tribunes en alleen hier is een veredelde dichte hoek.

De David Fishwick Stand die deze wedstrijd geheel voor de Soton-fans was.

De moderne James Hargreaves Stand die ik toch wel wat vind hebben.

Helaas geen echte stadionlichten, maar lampen op het dak.


 

 

© 2005 All Rights Reserved.