|
 
The Season starts here!
De zomerstop lijkt dit jaar wel heel erg lang te duren, ondanks, of misschien wel dankzij, het WK. De eerste geplande trip staat pas in de agenda over drie weken. Dit gevoel leefde waarschijnlijk ook bij TeeZee, want ik kreeg van hem een PB'tje met daarin de vraag of ik interesse had om naar de friendly Barnet-Arsenal te gaan. Nou heb ik eigenlijk een enorme hekel aan friendlies, zeker in hitte horror maand juli, maar een revisit aan Underhill is wel heel erg aantrekkelijk, vandaar dat ik uiteindelijk na lang aandringen en nuilen van TeeZee toch instemde.
Uiteraard wilde Arsenal übergloryhunter Dokkie ook mee en na wat SMS verkeer met de in Ierland verblijvende SSM was de groep compleet. Dit was na bijna twee jaar dezelfde samenstelling naar dezelfde ground. De cirkel was dus rond. Omdat we dus al eens eerder op Underhill waren geweest, was het niet nodig om heel erg vroeg te arriveren. Vandaar dat ik pas om 08.00 de deur achter me dichttrok in Eindhoven om naar Tilburg te rijden, waar Dokkie en SSM klaar zouden staan. Dokkie was al aanwezig en het viel me op dat hij een ware metarmorfose heeft ondergaan. In plaats van kaal met een pet heeft hij nu haar en in combinatie met zijn zwart glimmend shirt kan hij zo meedoen aan de Lakeside Darts. SSM was zoals altijd weer ruim te laat en uiteindelijk konden we toch vertrekken richting Hazeldonk, waar we TeeZee zouden oppikken. Net toen we arriveerden, kwam ook TeeZee aangelopen en na snel de auto te hebben afgetankt konden we vertrekken. TeeZee begon onmiddellijk met zijn Brabant bashing en vertelde dat hij "meteen na de Moerdijk al werd ingehaald door paard en wagen". Uhm...OK. We hebben de rest van de dag geen denigrerende opmerkingen meer gehoor van de nare westerling.
Omdat het een warme zaterdag zou worden had ik me vooraf al bedacht dat het wel eens druk zou kunnen worden op de gebruikelijke route richting Calais via de Belgische kust. Ik had dus ook een alternatieve route uitgedokterd via Lille en toen we bij Gent aankwamen bleek dat geen overbodige luxe te zijn, want het stond al vast op de afslag richting Oostende. Wij konden echter ongehinderd doorrijden richting Lille en in de auto steeg een spontaan applaus op voor zo'n vooruitziende blik. Hoewel de weg richting Dunkerque iets drukker was, hebben we toch niet in de file gestaan. Wat me wel opviel was dat dit in de winter troosteloze gebied nu best mooi was, met golvende korenvelden zover je kon kijken. Uiteindelijk kwamen we ruim op tijd aan in Calais en konden we een trein eerder nemen. De reis richting Barnet verliep verder voorspoedig, al kwamen we in de file te staan op de M25 wegens werkzaamheden, die volgens een informatiebord slechts 78 weken(!) gingen duren. De file aan de andere kant was helemaal gigantisch lang, dus we waren blij toen het weer begon te rijden. Uiteindelijk kwamen we aan in Barnet waar de auto werd geparkeerd op het parkeerterrein van het High Barnet metrostation.
Vanaf het hoger gelegen metrostation was het uitzicht op Underhill als vanouds perfect en op ons gemak wandelden we richting de ground. Er liepen al heel wat Arsenal fans rond en ook bij het stadion was het al gezellig druk. Omdat Underhill voor ons inmiddels aanvoelt als een tweede huiskamer hoefden we niet het gebruikelijke rondje rond het stadion te maken. De parkeerplaats voor de ingang was de dag ervoor opnieuw geasfalteerd, waardoor de schoenen meteen vastzogen aan het verse tarmac. Ondergetekende ging de tickets ophalen bij de ticket office, waar inderdaad een envelop klaarlag met daarin 4 tickets. John Adkins was ook weer aanwezig met zijn winkelwagentje met sjaaltjes en programmes. De bandanaman stond als vanouds weer tegen buitenlandse bezoekers aan te schurken. Nadat we een programme hadden gekocht gingen we door de nauwe turnstiles naar binnen. Dokkie ging intussen op zoek naar zijn Arsenal maatjes.
We hadden tickets voor de overdekte East Terrace, wat geen overbodige luxe was in deze verzengende hitte. We stonden nu exact aan de andere kant van de ground vergeleken met ons vorige bezoek, waardoor we nu een mooi overzicht hadden van de Main Stand. De ground liep langzaam vol met vooral Arsenal fans. Uiteindelijk zouden 4593 mensen de turnstiles passeren, wat behoorlijk wat meer was dan de gate van 1894 tijdens ons vorige bezoek. Hoewel de Bees duidelijk in de minderheid waren, hadden we toch al snel wat leden van het rariteitenkabinet ontdekt. Sinclair met zijn geschoren kop en paardenstaart en natuurlijk James Down. Onze mongolide hindoe dwerg liep stoer op en neer geile sletjes te checken. SSM en ik besloten ondertussen de catering te testen. De hotdog smaakte prima en ook SSM liet zich de chicken en mushroom pie prima smaken.
Om exact 15.00 begon de wedstrijd en het was duidelijk dat de grote sterren van Arsenal allemaal nog op het strand lagen met hun trophy wives. Het elftal bestond uit bijna allemaal onbekende namen, alleen Almunia, Cygan, Flamini en Hleb behoren tot de normale selectie. Maar goed, het ging ons natuurlijk alleen om Barnet, de tegenstander is dan volkomen oninteressant. Barnet heeft duidelijk geinvesteerd in ervaring met Hessenthaler en Warhurst. Daarnaast zijn de oude bekenden Bailey, Hendon en natuurlijk Grazioli nog steeds van de partij. De wedstrijd was best aardig met kansen over en weer, maar beide ploegen deden er alles aan om niet te scoren. Hoewel het een prima middag was en we ons uitstekend hebben vermaakt, blijkt toch maar weer dat vriendschappelijk voetbal gewoonweg de spanning van een echte wedstrijd mist om interessant te kunnen zijn. De wedstrijd eindigde uiteindelijk in 0-0, hoewel een raszuiver doelpunt van Barnet werd afgekeurd. Niet onlogisch, aangezien het arbitrale trio dezelfde shirtsponsor had als Arsenal, namelijk Fly Emirates. Het opzichtig pro Arsenal fluiten was daarmee ook meteen verklaard.
Na de wedstrijd moest SSM zoals gebruikelijk weer eens plassen en dus stonden we te wachten op het verzengende nieuwe asfalt. Na 10 minuten nog steeds geen SSM en we konden hem ook nergens vinden. Hij bleek als een ware provinciaal al terug te zijn gelopen naar de auto. Uiteindelijk hebben we elkaar toch weer gevonden en konden we weer richting tunnel gaan. Omdat de file op de heenweg wel heel naar was geweest en we deze wilden omzeilen, besloten we om de Orbital tegen de klok in te gaan rijden, waardoor we voor het eerst het stuk tussen de aansluiting met de M1 en de M40 reden. In een dag de hele London Orbital rijden is duidelijk alleen weggelegd voor de hele echten. Uiteindelijk arriveerden we ruim op tijd bij de tunnel en ook de terugweg door Belgie leverden geen problemen op. Nog voor middernacht stonden we weer op Hazeldonk.
Al met al een leuk tripje, zeker in een voetballoze periode zoals nu. Heel mooi om een vol Underhill te mogen aanschouwen met dezelfde groep waar het twee jaar geleden allemaal mee is begonnen.
Geschreven door: SuperJohn
|
Site Navigation 
