- कृष्ण धरावासी (july,6th 2006)

                   नयाझ्बर्ष द्दण्टद्द वैशाखको यस बर्षको का७मा०८ौं यात्रामा नयाझ्खाले नै रमाईलो अनुभव गरें । बर्षमा सरदर एकपल्६ का७मा०८ौं पुग्ने म, त्यहाझ् हुने त्यसबेलाका बिभिन्न साहित्यिक भे६३ा६ र समारोहहरुमा ब९ी नै समय खर्चिने गर्५ु । धेरै साहित्यिक मित्रहरुसंग भे६हुने भनेको साहित्यिक जम३६हरु नै हो । साना साना तर उल्लेख्य कार्यक्रमहरुमा सहभागी हुन पाएको थिए । नेपाल राजकीय प्र१ा प्रतिष्७ानको गद्य बिभागले आयोजना गरेको कथा परिचर्चा गोष्७ी मा भागलिन पाएको थिएझ् । किसन थापा अधिरको कथा सम्वन्धि महत्वपूर्०ा कार्यपत्र प्रस्तुत भएको थियो, जसले नेपाली कथाको बिभिन्न चर०ाको अध्ययन गर्दै उत्तर आधुनिकताको वर्तमान काललाई राम्रैसंग केलाउने प्रयत्न गरेको थियो । भीष्म उप्रेतीको समुद्रसंग सम्वन्धित कविताहरुको जापानी अनुवादको विमोचनको कार्यक्रममा जान पाइयो ।
                       अनौपचारिक गफगाफहरु धेरैसंग गर्न पांए । कृष्०ा बरालको उपन्यास अवतर०ाको विमोचन गर्ने तयारीमा पनि थियौ हामी । यस्तै समारोहहरुमा भे६३ा६ गर्दै निम्तापनि संगसंगै वां८्दै थियौं । साहित्यिक गतिविधि र सम्पर्कका लागि का७मा०८ौंको सुगमता सधै आरिस लागिरहन्५ हामी वाहिरियालाई । का७मा०८ौंमा नंया नंया पाराले कार्यक्रमहरु आयोजना भइरहेका समाचार प९िरहन्५ौं पनि यतै बसेका हामीहरु ।
नागार्जुन साहित्यिक प्रतिष्७ानका मित्र प्रकाश सिलवाल/मायामितुले ५ुट्टा ५ुट्टृै भे६मा एउ६ा रमाइलो र अनौ७ो कार्यक्रमका लागि निम्ता दिनु भएको थियो बैसाख द्दज्ञ गते नेपाल पर्य६न बोर्८मा आयोजित त्यो कार्यक्रम थियो एउ६ा साहित्यिक विवाहको । अर्थात यादव थपलिया र गंगा खतिव८ाका बीच एउ६ा औपचारिक विवाह गर्नु थियो तर परम्परागत वैदिक विधिले होइन, आधुनिक नंया शैलीले । कस्तो हुन्५ त्यस्तो विहे ? भन्ने लागिरहेको थियो ।
समयभन्दा केही ९िलो गरी पुग्यौं कृष्०ा बराल र म । विवाहको कार्य प्रारम्भ भइसकेको थियो । मेचमा कविवर माधवप्रसाद ३िमिरे देखि लिएर नेपाली साहित्यका विशिष्६ व्यक्तिहरुको उपस्थिति थियो । बेहुलीका आमा बुवाहरु तथा अन्य अतिथिहरुका बीचमा बेहुलीले बेहुला४ारा लिखित उपन्यास मृत्युचुम्बन कृतिको विमोचन गरी विवाह सम्पन्न गरिएको थियो ।
                      विवाहका चिन्हहरु सिन्दुर लगाउने, औं७ी सा६्ने कामहरु भए । ताली बजे शुभकामना आदान प्रदान भए । कविवर माधव ३िमिरेले ब८ा रमाइलो शैलीमा शुभकामना दिनु भएको थियो । केही कुरा बोल्न पांए मैलेपनि । लेखक, साहित्यकारहरुले समाजमा कुनै कुरालाई स्थापित गर्न उदाहर०ाीय बन्नु पर्ने कति चर्चाहरु भइरहन्५न् नै । यो विहेको राम्रो सन्देश थियो त्यो । अर्थात मलाई यो रमाइलो र खुशी लाग्दो कार्यक्रममा पुग्न पाएको आनन्द लागेको थियो ।
त्यो विहे देख्दा एकबर्ष अ३िको यस्तै एउ६ा रमाइलो स्मर०ा भएको थियो मलाई । भुपेन्द्र तिम्सिना र मायामितु न्यौपानेलाई झापाबा६ का७मा०८ौं विदाइ गर्ने क्रममा दमकका साथीहरु -प्रकाश आ८ङदेम्बे, धनकु६े कान्५ाहरु) ले एउ६ा कार्यक्रमको आयोजना गरेको थिए त्यो दिन । यी दुवैको विवाह भएको बर्षे खुशियाली । कविगोष्७ी भएको थियो र धेरै शुभकामना आदान प्रदान भएका थिए । दुवै पत्रकार, दुवै कवि पनि । उनीहरुको जो८ी हामी झापालीलाई साह्र्ै मन परेको थियो । मैले बहिनी मायामितुलाई एकदिन सोधेको थिए । विहेभन्दा अ३ि चिनजान, भे६३ा६, मायापिर्ती केही भएको थियो थिएन ? उनले हास्दै काव्यात्क र औपन्यासिक तथा मुक्त सोचका सहजै उत्तरहरु दिइन् ।
                          का७मा०८ौंको यस साहित्यिक विवाहले हाम्रा झापाली साहित्यिक जो८ी भुपेन्द्र तिमसिना र मांयामितु न्यौपानेलाई झलझली संझायो तर उनीहरु दुवैजना नै त्यो विवाह समारोहको आयोजक संस्थाका सदस्य पनि थिए ।
केही दिनअ३ि भुपेन्द्र ३र आंउदा नागार्जुनकै प्रकाशन गजलको किताव ल्याएर दिंए । मायामितु र भुपेन्द्रको संयुक्त संग्रह थियो त्यो । दुवैले जुवारी पनि खेलेका ५न गजलमा । साहित्यिक रुचि समान भएका युवा युवतीहरुको वैवाहिक जीवन र मेलमिलाप देख्दा खुशी लागेको थियो । लेखकहरुले पनि जीवनलाई नै प्रयोग गर्न सकेर नंया चेतना दिन खोजेका जस्तो बुंझे ।
का७मा०८ौं यस पालिको यात्रा मलाई अनौ७ो र रमाइलो लागेको थियो । साहित्यिक जो८ीहरुले अरुलाई पनि जो८ी बन्ने हौसला ब९ाएका थिए । बांच्न सजिलो र सुखपुर्०ा बनाउन सकिरहेका थिए उनीहरुले ।

copied from  NAGARJUN