Op een zondagmiddag in 1973 zaten er 5  in de cantine van de camping "Rusticana", het voormalig kampeerterrein van Moelingen. Ze zaten wat flauwe kul te verkopen achter een glas bier of een drupke en verveelde zich. Het waren Jean-Marie Tossens (+), Louis Peeters, Jean Walpot, Johny Guy, Philippe Meijer, Pierre Jamart, Heilig Huiske, Gilbert Stippel (een kampeerder) met zijn vrouw en Eugène Walpot (sen.)(+). Ze bedachten hoe ze de winter door moesten komen zonder zich te vervelen. De kampeerder, uit Sint-Truiden, wilde alles vertellen over hoe het bij hem was. Louis vertelde over het plezier en de cafés uit de streek waar hij vandaan kwam. Toen zei Jean-Marie " Hie een dat lwôk ès niks". "Nè" zegt Eugène "Niks jong, gène vets. Mè vreuger woar nog sjpas; loor noe, mèt vastoavend stong Moelege  drej daag op zene kop; oonderèèn word zeg geamuzeerd. Haaf Moelege verklejde zeg. Ze trokken oet mèt gaanse bendes mèt harmonika, trèkbugel, rommelspot, dèkselen en vanaal. De deure van veul  hoezer stongen brèèd op ver heun en ze krège ôch nog te zoepe ver niks. Op de hoeg breuk word daan craminjon gehawe mèt der slip oet de brook. Dat word "Craminjon Japolonais" gehète en ederèèn dè langs keem moest mèt doen. En een de kafès word der Djim gedaansd. Alleng die va Moelege kaante der Djim. Ze hawe hem oetgevoonde. En doa word gezwope ! Noe heb ver niks mie." Iedereen was ermee akkoord dat er iets op gevonden moest worden. Maar wat ? De een bekeek de ander en iedereen kon voelen dat de ander zich kapot aan het zoeken was. Toen zij Eugène : " Wel ver ens get lappe . En dan hoof ver neet mie noa Voere of Eèsde of Mesch en nog wèjer te lôpe. Daan mwak ver hie sjpas. Ver hawe wer zelf vastoavend." En meteen was iedereen akkoord. Het bier smaakte meteen beter. Maar ze waren nog nergens want ze moesten een vereniging hebben. En die moest een naam hebben. Ze zochten toen allemaal naar een naam. Toen zei Eugène :"Sjejt mer oet, ich heb het gevoonde, vjeur zitte gewoen de traditie va vreuger wèjer. Het bèste vandèn tied woar der Djim-daans. Noe zien vjeur de DJIMMERS." En zonder te treuzelen werd alles verder gezet tot de verkiezing van de eerste Djimmerprins. Er waren 2 kandidaten : Louis en de man van Sint-Truiden. Louis kreeg 3 stemmen en de ander 2. Zo werd Louis de 1ste prins van de Djimmers. Toen werd het al snel door verteld in het dorp en zagen wel hoe alles zou gaan. Toen was de vastoavend aangebroken en daar was de prins met ... 11 Djimmers. Er werd optocht gehouden en plezier gemaakt. De Djimmers hadden veel pret en waren gelukkig. Ze waren bezeten door hun Djimmersgeest die nu nog altijd in hun zit. Daardoor zal de vereniging altijd blijven bestaan.