Aan de voet van het Lugh gebergte in het noordelijk deel van Birma, het tegenwoordige Tibet, werden door de Kittah priesters prachtige tempels voor hun goden gebouwd.

Opperpriester Mun-ha, wiens gouden baard door de god Son-hio geweven zou zijn, wijdde zijn leven aan de godin Tsun Kyan-kse. In de tempel van Lao Tsun stond een gouden beeld van deze godin. Het beeld had blauw saffieren ogen. Het was de taak van de godin om de zielen van de priesters naar het hiernamaals te begeleiden.

In de tempel van Lao Tsun leefden ongeveer honderd witte katten met Opperpriester Mun-ha, deze werd veelal gezien met zijn orakelkat, die Sinh heette. Op een nacht werd de tempel overvallen door Phoums uit Siam wat Mun-ha het leven kostte. Hij stierf temidden van de andere priesters en zijn kat Sinh, die op dat moment op de priester zijn hoofd sprong. Een wonder geschiedde: de kat veranderde van kleur. Hij kreeg een goudkleurig lichaam, gelijkend op het beeld van de godin, zijn neus, oortjes, staart en poten kregen de kleur van de aarde terwijl zijn ogen zo blauw werden als de saffieren van het godsbeeld. Alleen zijn voetjes, die de priester hadden aangeraakt bleven wit en zijn rug en lichaam kregen de gouden kleur van de godin. Sinh draaide zich om naar de zuidelijke poort, waarop de priesters deze sloten en de tempel behouden bleef. Sinh bleef gedurende zeven dagen onbeweeglijk stil zitten terwijl hij in de blauwe saffier ogen van de godin keek. Sinh stierf en bracht zo de ziel van zijn geliefde Mun-ha naar Tsun Kyan-kse. Op dat moment kregen alle andere katten in de tempel dezelfde bijzondere en mooie kleuraftekening van Sinh.

Hoe de Birmaan naar Europa kwam is onduidelijk, vooral omdat de tempelkatten de bescherming van de priesters genoten en daarom niet zo maar geëxporteerd konden worden. Waarschijnlijk was het de Britse majoor Russel Gordon, die het eerste paartje Birmanen meenam naar Groot-Brittanië. Aan het begin van de twintigste eeuw werd de tempel van Lao Tsun overvallen. De overvallers werden verjaagd door een Britse en een Franse soldaat. De monikken beloonden hun redders in nood met een paartje heilige birmanen. Hier loopt het verhaal dood, want niemand weet wat er met deze dieren is gebeurd.

De Heilige Birmaan is een middelgrote, goed geproportioneerde kat. Hij mag niet te hoog op de poten staan, deze zijn dan ook eerder kort dan lang. De voeten zijn rond en vertonen de rastypische witten sokken. Hij heeft enigszins ronde wangen en een rond voorhoofd. De neus is gemiddeld van lengte en mag geen stop vertonen, maar een lichte inkeping in de neusrug wordt niet bestraft. De kin behoort stevig te zijn, maar niet al te geprononceerd. De ogen behoren zo diepblauw mogelijk te zijn en ovaal. De oren staan wat schuin in de kop en wijzen enigszins naar voren.

Zijn staart is gemiddeld van lengte in verhouding tot de rest van het lichaam en behoort een elegante indruk te maken. Zijn vacht heeft een bijzondere textuur. Hij voelt zijdezacht aan en valt van nature als een weelderige sluier om de kat heen. Hij heeft weinig ondervacht. Rond de kraag, op de staart en bij de achterpoten is de vacht langer dan op de rest van het lichaam. De Heilige Birmaan komt alleen voor in het zogenaamde himalayapatroon. De witte voetjes vormen het meest in het oog springende verschil met andere rassen. Dit belangrijkste raskenmerk mag nooit ontbreken. Voor alle kleurslagen geldt dat de kleur op het lichaam zo zuiver mogelijk moet zijn en dat deze behoort te constrateren met de gekleurde points. Hij komt voor in: seal point, blue point, chocolate point, lilac point, red point, cream point, tortie point, tabby point en tortietabbypoint.

Voor je het zeker bent om een Heilige Birmaan te kopen zou ik je toch willen aanraden om even deze site verder te lezen.

Over het algemeen zijn Heilige Birmanen zachtaardig, rustig, bescheiden en verdraagzaam. Ze zijn echter wel op hun rust gesteld en u moet ze hoe dan ook de mogelijkheid bieden zich zo nu en dan terug te trekken. In een drukke omgeving zijn ze dan ook minder op hun plaats, ze zouden uit hun evenwicht kunnen raken.

Ze houden van gezelligheid en hebben tamelijk veel aandacht en kontakt met huisgenoten nodig om zich prettig te voelen. Sommigen hebben wel eens de neiging zich tot een eenpersoonskat te ontwikkelen waarbij ze een bepaald persoon binnen het gezin uitkiezen met wie ze een hechte vriendschapsband aangaan.

De omgang met andere katten verloopt meestal zonder problemen. Ze kunnen ook prima samenleven met honden, mits die hen niet najagen.Ze staan erom bekend dat ze soms kieskeurige eters zijn. Katten van dit ras zijn doorgaans niet luidruchtig en proberen hun bedoelingen vooral aan je kenbaar te maken door kopjes te geven en oogcontact te zoeken. Ondanks hun rustige natuur zullen de meeste op zijn tijd graag spelen en ravotten, maar het is niet zo dat zij de hele woning als speelplaats beschouwen.

De zachte, halflangharige, maar zeer dichte vacht heeft vrij weinig verzorging nodig. De textuur zorgt ervoor dat de vacht zelden klitten vertoont.

Over het algemeen kunt u met een wekelijkse borstelbeurt de vacht in goede conditie houden. Kam hem in geen geval met een metalen kam, aangezien u hiermee de ondervacht kunt beschadigen. Een stevige, haren borstel is de beste keuze.

Deze standaard beschrijft, zoals het ook het geval is bij andere rassen, de perfecte uiterlijke eigenschappen. Foutloze katten zijn een uitzondering, maar fouten zijn bij de Heilige Birmaan snel te herkennen. Vooral onregelmatige handschoenen vallen op.

Daarom moeten voor de fok overwegend katten met de grootst mogelijke regelmatigheid van handschoenen worden geselecteerd zonder daarbij echter de overige kenmerken uit het oog te verliezen.

De schoonheid van de Heilige Birmaan is het harmonieuze totaalbeeld en daarop moet hij ook worden gekeurd.

Fouten die een titel uitsluiten:
Witte vlekken in gekleurde gedeelten of andersom. Een witte vlek op de geslachtsdelen. Oplopen van het wit van de handschoenen aan de poten. Afwezigheid van sporen.

Puntenschaal:

     = de perfecte achterpoten

 = de perfecte voorpoten