Zo maar een verhaal over een Case 930 tractor.

Ongeveer een jaar geleden kwam ik in aanraking met een prachtige tractor, de Case 930. Deze had ik gezien in Enschede bij Thomas de Vries, zijn vader reed in een Case en had daarnaast nog een Deutz-Fahr en een Belarus. Vooral de metalen koets en het machtige geluid uit de dubbele uitlaat spraken mij enorm aan. Tot zover. Augustus '99 mocht ik, Harm Boersma en Thomas de Vries helpen met het klaarmaken Gerrie's Case 930 voor de restauratie van een aantal Cases voor de Tractor Rally. Ik was praktisch alleen maar in de schuur van de familie de Vries aan het sleutelen, dus het was af en toe dus wel even nodig om mij bij die tractors weg te halen! Zo zoetjes aan begon ik serieus na te denken over de aanschaf van een Case 930, na het doorlezen van literatuur en praatjes met andere 930 rijders vond ik dat het een Case 930 moest worden. De tractor zou dan ook voor dagelijks gebruik geschikt moeten zijn, en daar is een Case 930 uitermate goed in.

De sloperij
Op een sloperij in Vriezenveen werd een Case 930 gesloopt, daar kwam nog best een best leuke motor uit: De welbekende 6 cylinder 90 pk Diesel. Dit moest volgens kenners (Tjerk Tjebbema) geen al te grote problemen opleveren bij het inbouwen in de nog aan te schaffen 930. Toen is dus het hele zaakje gaan rollen, de aanhanger achter de tractor en het blok werd ingeladen. Want 90 pk in een Case 930 leek mij best wel leuk, als ik dan ook nog wat polijstwerk zou verrichten en eventueel een 'betere nokkenas'. Dan moet 100-110 pk haalbaar zijn. Inmiddels is de motor gereviseerd en zit de originele nokkenas er nog in, een nieuwe kost toch gauw 400-500 euro. Tezamen met de diesel prijs heb ik toen besloten om de overige ideeën die ik had nog maar even even te laten varen.

een Case 930 tractor

een Case 930 tractor

Een lange spannende reis
Eindelijk is de grote dag aangebroken! Samen met Thomas en Paul zit ik op de tractor, op weg naar Engeland om een 930 te kopen. Uit diverse blaadjes en uit de Tractor Telegraaf heb ik een aantal Case 930s gekozen, die qua prijs in mijn budget pasten. Vrijdags de mensen gebeld om te informeren naar de staat van de tractor, wonderbaarlijk hoe goed de Case 930 na pakweg 20 jaar nog is??? De beschrijving van de eigenaren werd dus ook met een korreltje zout genomen. Zaterdagochtend om 4:00 uur staan we naast ons bed, na tot middernacht bier gedronken te hebben en bij gekletst met Paul en Thomas, om stom dronken richting Calais te rijden. De volgende dag om 7.30 staan we in de haven en kunnen vrijwel direct op de boot. En na een ruige overtocht en flink wat uurtjes brakend aan de reling staan we om 8:00 uur Engelse tijd op het grote eiland. Bij de BP in de haven worden nog meer tractor blaadjes en wat bier gekocht om toch zoveel mogelijk 930s te pakken te krijgen. Onderwijl zijn we praktisch als in een roes bij ons eerste adres aangekomen, een lichtblauwe Case 930A met blauw interieur. Het is een bijzonder mooie kleur en de tractor blijkt in een goede staat, en na een zeer snelle rit door het Engelse land zijn wij overtuigd van de tractor. Het chassis is in orde ( zover je dat kunt nagaan), de motor loopt als een zonnetje en de koets vertoont als gevolg van een aanrijdingen wat deuken. De prijs: 900 pond, de maximumprijs voor mij en minimum voor de eigenaar. Besloten word om later te bellen, nadat we de overige tractors gezien hebben. De volgende is eentje om te huilen, een Ford Sierra XR4i (ja, die) pikt ons op bij een rotonde en gaat ons voor naar de garage waar de tractor staat. De tractor blijkt in een zeer slechte staat, bekleding kapot, lak heeft ie niet meer en de motor klinkt als een vooroorlogse stoomtrein die zeer onregelmatig loopt dus ook niet echt gezond. Verder zaten er geen wielen op en moest hij dus op de ambulance (ook die had de eigenaar te koop). Enige leuke aan de tractor waren de Wolfrace uitlaatpijpen. Uiteindelijk blijkt de prijs van 500 pond gezien de staat redelijk, het besluit was snel gemaakt om de tractor te laten staan. Vervolgens rijden we door naar Ramsgate, daar staat een gele Case 930B met Wolfrace uitlaatpijpen. De eerste indruk blijkt niet verkeerd, maar ik wordt al snel uit de droom geholpen door mijn reisgenoten. Wat een vies ding is hun indruk, en inderdaad tijdens de proefrit zijn we doodsbenauwd om maar iets aan te raken in de tractor. De eigenaar blijkt hygiëne niet uitgevonden te hebben. Afgezien van die onfrisse zaken, is de tractor ook in een niet al te beste staat, geen oliedruk, leer kapot, en het dak of wat daar nog van over is sluit niet mooi (veel wind geruis).

De groene 930 '77
Inmiddels al flink moe en behoorlijk dronken aan het worden besluiten we toch om naar Meopham te rijden, onder de rook van Londen. De advertentie vermeldde een '77 Case 930A met reserve delen voor 1700 pond. Een kort telefoontje en de eigenaar was bereid ons te ontvangen. Na wat heen en weer bellen en rijden vinden we de tractor tussen een paar bomen op de oprit, een groene. We parkeren de tractor en gaan kennismaken met de eigenaar, een gepensioneerde monteur van over de 60. Hij blijkt hooglijk verbaasd dat wij uit het oosten van Nederland zijn gekomen voor de tractor, tijdens de telefoontjes had hij het idee gekregen dat iemand hem in de maling nam. Met ons drieën storten we ons op de tractor, chassis op een paar punten krokant, lak heeft blaasjes, koets is puntgaaf, interieur idem. Op zich geen slechte keuze is ons eerste oordeel, alleen de prijs is veel te hoog. De beste man nodigt ons uit voor een proefrit, tijden de rit blijkt dat de man erg langzaam rijdt en de bak veel lawaai maakt en de overdrive functioneert. Terug bij de mensen thuis wordt onder het genot van een kop koffie (nou ja genot, Engels he) over de tractor gesproken. Het blijkt dat er inderdaad veel reserve delen zijn en zelfs rekeningen van jaren terug, zelfs het bedieningsboekje en werkplaatshandboek ontbreken niet. De man weet zelfs op zolder nog wat lichtmetaal velgen te liggen. Na uitleg van mijn situatie op dat moment bied ik hem 1200 pond, de man accepteert het bod vrij vlot, en wij beginnen met een zoektocht door het huis naar de diverse reserve delen. Uiteindelijk hebben we een carburatuer, contactpuntjes, condensatoren, vlotter voor de tank, twee uitlaten etc., een 930 Case 930A, en vier velgen voor 1200 pond!! Uitermate tevreden gingen we op zoek naar een plaats om te overnachten, die werd gevonden in een pub in Lancashire. Na een stevige maaltijd en een flinke pot bier gingen we als snel horizontaal. De wekker gaat vroeg af, 700u., we moeten voor Thomas' zijn werk een fotoreportage maken van de London-Brighton Rally.Bij de start is het een drukte van jewelste, vele honderde tractoren staan te wachten om te starten. Het is een prachtig gezicht om al die tractoren van bijna 100 (!) jaar oud bij elkaar te zien. Later in Londen blijkt het allemaal wat minder, de tractors staan met bosjes naast de weg. Al met al is het wel prachtig om te zien. Zo rond de klok van twee besluiten we om richting Dover te vertrekken, we moeten alle drie ons bier pijl weer op niveau brengen want zo'n droge bek is ook niet alles. Zonder noemenswaardige problemen bereiken we de boot, het enige probleem is de accu van de 930. Deze blijkt nagenoeg overleden, en er moet dus met jumpies gestart worden. Met het parkeren wordt hiermee op de boot door de medewerkers rekening gehouden.

Door Gerrie Gebbinga, Eibergen, Nederland.

10 november 2005 Gerrie's 930 tijdens de najaarsmeeting 2005.
Ik heb Ger gesproken en hij vertelde me dat het Case 930a project nog immer in dezelfde staat verkeert. Vanwege het welbekende tijdgebrek. Wel heeft hij er een bijgekocht en dit is een nette rijklare 930.

20 oktober 2006 - het grote afscheid
Ger heeft al zijn 930s verkocht. De groene Case 930, de blauwe a en de rode a. Niet dat hij er een hekel aan had gekregen, maar hij is met zijn vrouw (en kind op komst) verhuisd naar Canada. Het meeverhuizen van het tractorpark was te bezwaarlijk.

Erik

Inhoud:

En dan nu dit...