buitenskamers tuinontwerpen

Deze week heb ik de Hydrangea (Hydrangea macrophylla  van het lacecap type ofwel 'Teller') verplaatst die in mijn achtertuin te weinig ruimte had om behoorlijk uit te groeien. Nu staat hij op de volkstuin in wat het 'Hortensialaantje' moet worden.

De Hydrangea heb ik een aantal jaren geleden gekregen als kamerplant. Ik heb hem in mijn achtertuin neergezet, maar omdat hij eigenlijk te groot werd voor de plek die ik voor hem had, moest ik hem ieder jaar meer snoeien dan goed voor hem was. Deze Hortensia bloeit op hout van het voorgaande jaar. Regelmatig snoeien komt de bloei ten goede, maar snoei je te rigoureus, dan mis je dat jaar de bloemen. Daar wilde ik nu weleens vanaf. Vandaar de verhuizing.

Overigens is de Hydrangea macrophylla niet mijn favoriet. Dat moet de Hydrangea quercifolia (de eikenbladhortensia) zijn, die ook op meerjarig hout bloeit, gevolgd door de Hydrangea arborescens ‘Annabelle’ en de Hydrangea paniculata. Deze laatste twee soorten bloeien op eenjarig hout. Als je ze in het voorjaar sterk terugsnoeit, bloeien ze nog datzelfde jaar op nieuw hout. 

November is al even onderweg. Het wordt tijd om het leifruit (appel- en perenbomen) op de volkstuin te snoeien. Hoe doe je dat?

Onze fruitbomen zijn in paliervorm geleid. Dat wil zeggen dat uit de stam horizontale zijtakken groeien die langs strak gespannen draden geleid worden. Bij het snoeien kan eigenlijk weinig mis gaan. Je snoeit alle scheuten op de stam en op de zijtakken terug tot aan de basis.

Uiteraard moet je een schone en scherpe snoeischaar gebruiken. Het is het beste om deze snoei in november of december uit te voeren, en het niet een jaar over te slaan. De leiboom verliest dan namelijk al snel zijn vorm.  

Tot vorig jaar bloeide onze blauwe regen (Wisteria sinensis) nauuwelijks. Nu is hij niet meer te stuiten en geeft ook nu weer mooie trossen blauwe bloemen. Wel niet zo uitgebreid als in mei, maar toch een leuke tractatie zo hartje zomer.

Met blauwe regen moet je trouwens altijd geduldig zijn. Nadat een nieuwe struik geplant is, kan het wel vijf jaar duren voordat hij echt uitbundig bloeit. Het geheim is hem regelmatig te snoeien. Laat je hem zijn gang gaan, dan maakt hij alleen maar veel blad en geen bloemen.

Om de bloei te bevorderen snoei je de zijscheuten van de Wisteria af op twee tot drie knoppen vanaf de hoofdtak. Zorg ervoor dat je de bloemknoppen niet afknipt. Het verschil is duidelijk te zien: de bladknoppen van de blauwe regen zijn lang en spits, de bloemknoppen zijn dik en bolrond.

Ik snoei altijd in de winter, en na de eerste bloei nog een keer om al te lange takken in te tomen.

Na de ‘junival’ zitten er nog aardig wat appels aan onze appelbomen. Omdat we ze dit jaar geplant hebben, en de takken waarschijnlijk nog niet zo’n zware last kunnen dragen, zullen we zelf ook moeten uitdunnen.

Ik heb begrepen dat je, om appels van een redelijk formaat te krijgen, ervoor moet zorgen dat er tussen de appels ongeveer tien centimeter afstand zit. Het gaat me aan het hart, maar er zullen dus heel wat jonge appeltjes moeten sneuvelen.