buitenskamers tuinontwerpen

Zo ongeveer was mijn eerste kennismaking met castor olie. Mijn broer gebruikte het in zijn oude BMW, Honda, Enfield of wat voor motor hij op dat moment had. En die motoren lustten wel een slokje. Vandaar dat die blikken in mijn ouderlijk huis ruim voorradig waren.

Nu heb ik zelf in mijn tuin de plant staan waar deze olie uit gemaakt wordt. De Ricinus communis 'New Zealand Purple'.

Dit voorjaar gezaaid en in een rap tempo uitgegroeid tot een enorme plant. www.vreeken.nl schrijft dat je ze binnen kunt laten overwinteren, maar het hele proces van zaaien en proberen de enorme groei bij te houden met het verpotten is zo leuk dat ik ze volgend jaar gewoon weer zaai. De plant bloeit met dikke aren van mannelijke en vrouwelijke bloemen; de laatste groeien uit tot ronde, stekelige bolletjes met de prachtige zaden. Deze zijn trouwens giftig, net zoals de andere delen van de plant. 

Alle delen (bladeren, stengels en bloeiwijzen) zijn dieppurper van kleur. "Maar niet zomaar purper: een zonreflecterend, metallic achtig koperbrons! Het blad lijkt van een kostbare metaallegering te zijn gemaakt" aldus Vreeken. En hij heeft gelijk een geweldige plant die met zijn 1,5 meter hoogte geeft aan de herfstborder. 

Deze week heb ik de Hydrangea (Hydrangea macrophylla  van het lacecap type ofwel 'Teller') verplaatst die in mijn achtertuin te weinig ruimte had om behoorlijk uit te groeien. Nu staat hij op de volkstuin in wat het 'Hortensialaantje' moet worden.

De Hydrangea heb ik een aantal jaren geleden gekregen als kamerplant. Ik heb hem in mijn achtertuin neergezet, maar omdat hij eigenlijk te groot werd voor de plek die ik voor hem had, moest ik hem ieder jaar meer snoeien dan goed voor hem was. Deze Hortensia bloeit op hout van het voorgaande jaar. Regelmatig snoeien komt de bloei ten goede, maar snoei je te rigoureus, dan mis je dat jaar de bloemen. Daar wilde ik nu weleens vanaf. Vandaar de verhuizing.

Overigens is de Hydrangea macrophylla niet mijn favoriet. Dat moet de Hydrangea quercifolia (de eikenbladhortensia) zijn, die ook op meerjarig hout bloeit, gevolgd door de Hydrangea arborescens ‘Annabelle’ en de Hydrangea paniculata. Deze laatste twee soorten bloeien op eenjarig hout. Als je ze in het voorjaar sterk terugsnoeit, bloeien ze nog datzelfde jaar op nieuw hout. 

Tussen twee vorstperiodes door heb ik dit weekend toch nog de bollen die ik al een poosje wilde planten de grond in gekregen. Dochterlief hielp mee.

Ik vind het leuk om in de moestuin ook bloemen te kweken, en volgend jaar gaan we een stapje verder. We hebben een heel groentebed gevuld met bollen. Vanaf maart/april zal het een feest van kleur zijn. En als de tulpenbollen zijn uitgebloed, kunnen de Dahlia knollen erin. Zo blijft dit het hele jaar door een kleurijke hoek in de moestuin.

De volgende tulpenbollen heb ik op een willekeurige manier door elkaar geplant. Het wordt dus een verassing hoe het er volgend voorjaar bij staat.

• tulipa Abba
• tulipa Spring green
• tulipa Menton
• tulipa Ronalda
• tulipa Passionale
• tulipa Carola
• tulipa Black Parrot (mooie zwarte parkiettulp voor het contrast)
• tulipa Synaeda Amor

en verder nog:

• Chiondoxa luciliae gigantea (sneeuwroem)
• Narcissus geranium

Laat het voorjaar nu maar komen. De korste dag hebben we al bijna gehad.

Via www.gratisadviseurs.nl kreeg ik de volgende vraag:

Mijn Jasmijn heeft boontjes. Wat kan ik ermee?

Dit was daarop mijn antwoord:

De boontjes (ik zou het bessen noemen) van de Jasmijn (Jasminus officinale) zijn giftig. Op culinair gebied kan je hier dus niets mee. Maar als je Jasmijn wilt zaaien, dan kan dat nu.

Haal in het najaar de zaadjes uit de bessen en zaai ze in potjes met zaai- of stekgrond, gemengd met zand.

Zet de potjes gedurende de winter buiten. De zaden moeten een vorstperiode ondergaan willen ze ontkiemen. Dat ontkiemen kan 4 tot 6 maanden duren, en niet alle zaadjes zullen uitkomen. Je moet dus geduld hebben.

Een gemakkelijker manier om Jasmijn te vermenigvuldigen is er een stek van te nemen. Je neemt daarvoor in de zomer de halfharde aangroei van de plant af en zet ze in potjes met zaai- of stekgrond. Zet ze in een koude bak. Als ze wortel hebben geschoten, kan je ze in de koude bak verder laten overwinteren. Het volgende voorjaar kan je ze dan in de volle grond zetten.

Volgens mij is er geen vrolijker plant in dit jaargetijde dan de herfstanemoon (Anemone japonica). Ik pas ze graag toe in mijn tuinontwerpen, en ook op de volkstuin staat het er zo langzamerhand al aardig vol mee.

En daar hoef je zelf niet zo heel veel voor te doen. Door worteluitlopers kan de Anemone japonica zich sterk uitbreiden.

De herfstanemoon doet het goed in de lichte schaduw, in vochtige humeuze grond. Daar kan hij lang bloien. Vanaf augustus verschijnen de witte of roze bloemen met een goudgeel hart. Tot de eerste vorst kunnen ze doorbloeien, en ook daarna zorgen ze nog voor een mooi wintersilhouet.

Een bekende varieteit is de Anemone japonica 'Honorine Jobert'.

Geen hosta zonder slakken. Toch zijn er soorten die beter tegen slakken kunnen dan anderen. Hieronder een aantal Hosta's die als redelijk slakbestendig bekend staan:

• Paradise Joyce (40 cm, centrum eerst blauw, later geel en dan wit met blauw groene rand)
• Devon Green (40 cm, intens glanzend donkergroen blad)
• El Nino (40 cm, intens blauw blad met een witte rand)
• First Frost (40 cm, hartvormig blauw blad met een gele, later crème rand)
• Canadian blue (40 cm, intens blauw hartvormig blad)
• Halcyon (50 cm, intens blauw hartvormig blad)
• June (50 cm, geel centrum met een blauw groene rand)
• Big Daddy (90 cm, rond gecupt en gebobbeld blauw blad)
• Sum and Substance (100 cm, extreem groot geel groen blad, in de zon zeer geel)

Ik heb nog steeds veel lol van mijn macrolens. Vooral de grote lichtsterkte geeft leuke mogelijkheden. Hier zomaar wat foto's.

Digitalis:

Clematis:

Een overbelichte clematis, maar toch mooi:

Mijn jongste vraagt me weleens wat ik de mooiste plant vind. Tsja, wat kan je daar op antwoorden? Ik heb geen ranglijstje van planten. Een plant is mooi in zijn omgeving. Maar als ik nu op dit moment moet kiezen, dan zeg ik toch de Sanguisorba obtusa (de Pimpernel). Er is iets aan die plant waar ik vrolijk van wordt. Is het het mooie blad, die  helderroze iets overhangende bloemaren? Ik weet het niet.

De Sanguisorba wordt ongeveer 1 meter hoog. Het liefst staan ze in de zon. Ook willen ze graag een vochtige grond, maar een wat drogere maar humeuze tuingrond is ook goed. De Sanguisorba obtusa is een plant die je goed tussen andere planten kan laten doorweven.

Tot vorig jaar bloeide onze blauwe regen (Wisteria sinensis) nauuwelijks. Nu is hij niet meer te stuiten en geeft ook nu weer mooie trossen blauwe bloemen. Wel niet zo uitgebreid als in mei, maar toch een leuke tractatie zo hartje zomer.

Met blauwe regen moet je trouwens altijd geduldig zijn. Nadat een nieuwe struik geplant is, kan het wel vijf jaar duren voordat hij echt uitbundig bloeit. Het geheim is hem regelmatig te snoeien. Laat je hem zijn gang gaan, dan maakt hij alleen maar veel blad en geen bloemen.

Om de bloei te bevorderen snoei je de zijscheuten van de Wisteria af op twee tot drie knoppen vanaf de hoofdtak. Zorg ervoor dat je de bloemknoppen niet afknipt. Het verschil is duidelijk te zien: de bladknoppen van de blauwe regen zijn lang en spits, de bloemknoppen zijn dik en bolrond.

Ik snoei altijd in de winter, en na de eerste bloei nog een keer om al te lange takken in te tomen.

Hoe fotogeniek is de Agapanthus? Ik vind hem geweldig.
Een goed object om mijn macrolens op te proberen.

Het geheim van de Agapanthus (Afrikaanse lelie): een zonnige plek, een krappe pot, en vooral niet te veel water. En ... de knollen binnenhalen als de winter er aankomt natuurlijk, want deze uit Zuid-Afrika afkomstige knol is niet winterhard.