buitenskamers tuinontwerpen

Het is even stil geweest op deze blog. Maar niet in mijn tuinen. En door het zachte winterweer krijg ik al echt zin in het nieuwe tuinjaar.

Zodra ik tijd heb, en het niet al te nat is, ga ik naar de volkstuin om die voor te bereiden op mijn nieuwe plannen. Een deel van de tuin, waar nu vooral guldenroede staat te woekeren, gaat op de schop en krijgt een nieuwe beplanting. Daarover later in het jaar meer.

In de achtertuin hebben we het afgelopen najaar samen met de buren een schutting gebouwd. Geen standaardschutting, maar een stoer bouwwerk van dikke eikenhouten balken met daartussen platohout dat we gepotdekseld hebben. Ook hierover later meer (inclusief foto's).

Vorige week heb ik de eerste oogst van de moestuin gehaald. Of was het de laatste van het vorige seizoen? Er stonden nog worteltjes in de grote flexibele emmers. Ik had ze laat in de zomer gezaaid, en hard gegroeid zijn ze sindsdien niet, maar lekker waren ze wel.En die geur als je ze uit de grond haalt: ook daarvan krijg je zin in het nieuwe tuinjaar.

Er zaten ook wat gedrochtjes tussen. Maar ook die waren erg smakelijk.

Dit weekend was de eerste keer dat de groen loper werd uitgerold in Rotterdam. De groene loper 010 is een evenement waar stadslandbouw, tuinieren, duurzaamheid en natuur samenkomen. De tocht loopt door Prins Alexander, Hillegersberg/Schiebroek, Overschie en Delftshaven. Er zijn plannen om volgend jaar meer deelgemeenten te laten meedoen. En misschien wordt het wel een landelijk evenement.

Dat zou toch mooi zijn.
Hieronder wat beelden van mijn tochtje door Delfhaven en omgeving.

Zo ongeveer was mijn eerste kennismaking met castor olie. Mijn broer gebruikte het in zijn oude BMW, Honda, Enfield of wat voor motor hij op dat moment had. En die motoren lustten wel een slokje. Vandaar dat die blikken in mijn ouderlijk huis ruim voorradig waren.

Nu heb ik zelf in mijn tuin de plant staan waar deze olie uit gemaakt wordt. De Ricinus communis 'New Zealand Purple'.

Dit voorjaar gezaaid en in een rap tempo uitgegroeid tot een enorme plant. www.vreeken.nl schrijft dat je ze binnen kunt laten overwinteren, maar het hele proces van zaaien en proberen de enorme groei bij te houden met het verpotten is zo leuk dat ik ze volgend jaar gewoon weer zaai. De plant bloeit met dikke aren van mannelijke en vrouwelijke bloemen; de laatste groeien uit tot ronde, stekelige bolletjes met de prachtige zaden. Deze zijn trouwens giftig, net zoals de andere delen van de plant. 

Alle delen (bladeren, stengels en bloeiwijzen) zijn dieppurper van kleur. "Maar niet zomaar purper: een zonreflecterend, metallic achtig koperbrons! Het blad lijkt van een kostbare metaallegering te zijn gemaakt" aldus Vreeken. En hij heeft gelijk een geweldige plant die met zijn 1,5 meter hoogte geeft aan de herfstborder. 

Stel, je bent van goede wil en wilt solitaire bijen en wespen een veilig heenkomen bieden. Goed voor de biodiversiteit en voor de groei en bloei van je tuin. Wat doe je dan?
Precies. Je bouwt een insectenhotel.
Nu is bouwen misschien een groot woord voor de insectenhotels waarin ik me heb gespecialiseerd. Hierna de beschrijving.

Je neemt een blok hout, het kan ook een schijf van een boomstam zijn.
Dan begin je met boren. Gaten van 5 tot 20 cm diep en met een diameter van 4 tot 12 mm. Wees niet te zuinig met boren, hoe meer gaten, hoe meer insecten.

In mijn versie heb ik nog een dakje boven het blok gemaakt. Vooral omdat ik dat er leuk uit vindt zien.

Aan de achterkant sla je nog een kram in het blok, zodat je het kunt ophangen.
Dat ophangen doe je op een zonnige plek, tussen de 1 en 3 meter hoog.

Hangt het blok op de goede plek, dan zie je binnen de kortste keren dat de gaatjes gebruikt worden. De insecten die hun eieren leggen in de gaten, maken het gaatje dicht met een soort spinnenrag (of moet ik dat bijenrag noemen).

Er zijn andere versies van het insectenhotel. Zo kun je ook bamboe en andere holle takken op 20 cm afzagen en bundelen. Ventilatiebakstenen met gaatjes schijnen ook fijne hotels op te leveren. Als het hotel maar voldoet aan de basisvoorwaarden: gaten van 5 tot 20 cm diep, met een diameter van 4 tot 12 mm en een zonnige plek tussen de 1 en 3 meter hoog.

Deze week heb ik met dochterslief insectenhotels gemaakt. Insectenhotels? Waarom zou je die bouwen? Je gaat toch geen enge beesten in je tuin lokken? Onbegrip was mijn deel toen ik over ons bouwproject vertelde.

Toch is het helemaal niet zo gek om insecten te huisvesten in je tuin. Het gaat hier ook helemaal niet om enge beesten, maar om hele lieve en aardige solitaire bijen en wespen, die zorgen voor de bevruchting van bloemen en vruchten in de tuin. Nuttige beestjes dus, en geen zwermen limonadewespen. Want daar hebben wij ook een hekel aan.

O ja, en tijdens Koninginnendag zijn de hotels te koop in het Julianapark in Schiedam.

Één pruim dit jaar, of helemaal geen? In ieder geval heeft de pruimenboom die hier in de achtertuin in een bak staat één bloempje. Maar hoe zit dat met zelfbestuivers? Kunnen de bloemen zichzelf bestuiven, ook als ze helemaal alleen zijn? Of is dat teveel gevraagd? Moet ik dit voorstadium van een prille pruim gaan helpen met een kwastje om toch nog wat te kunnen oogsten dit jaar? Allemaal vragen. Ik kom er niet uit, en ik zit er niet mee. Ik hoop op een grotere oogst volgend jaar. En voor nu ben ik heel benieuwd of ik later dit jaar een pruim kan plukken.

Wordt het voorjaar, dan moet er gezaaid worden. Wordt er gezaaid, dan moet je weten wat je gezaaid hebt. Vandaar dat ik weer dringend zaailabels nodig heb.

Ik heb nu de oplossing hiervoor gevonden. Manlief is dol op Sun.maid rozijnen. En die zitten in van die handige vierkante plastic dozen. Die dozen hebben het ideale formaat voor zaailabels. Zo nu en dan zit ik dan ook rozijnendozen te verknippen tot zaailabels. Heel therapeutisch en een betere vorm van recycling dan de plasticinzamelcontainers die we tegenwoordig hebben.

Het design van die rozijnendozen is trouwens ook om vrolijk van te worden.

Boerenkool. Wat doe je ermee, behalve stamppot maken? 
Chips bakken!
Ik las dit opmerkelijke recept op de geweldige blog 'nip it in the bud'

Verwarm de oven voor op 180¤ C.
Was de boerenkool en scheur het in behapbare stukken (denk chipsformaat)
Besprenkel de boerenkool met olijfolie, (balsamico)azijn en zeezout
Leg de kool op een bakplaat met bakpapier
Bak 10-15 minuten

Je eet de chips bijvoorbeeld als knapperige bite bij soep of een broodje, of zo uit het vuistje bij de borrel.

Ook lekker met boerenkool: boerenkool aglio e olio

Gisteren bij Vreeken langsgegaan om pootaardappelen te scoren. Dit jaar ga ik het proberen met de 'Linzer Delikatess'. Een aardappel die volgens de beschrijving voor een hoge opbrengst moet zorgen. We zullen het zien.
Ik plant mijn aardappelen nooit in de volle grond, omdat ik dat zonde vind van de ruimte in de verhoogde bakken. Bij de Action heb ik daarom grote flexibele emmers ingeslagen. Ik maak hier gaten in voor de drainage en om op grondverbruik te besparen, pas ik de methode toe die 'Alys Fowler' beschrijft in haar boek: de eetbare tuin).
Ik plant de aardappelen in een laag van ca. 10 cm grond en aard ze aan naarmate de planten groeien. Na de oogst leg ik het loof van de aardappelen onderin de emmer en ik doe de grond weer terug. Hierin zaai ik een snel groeiend gewas, zoals sla of radijs. Na de laatste oogst van dit gewas, in het najaar zaai ik een groenbemester zoals rogge. Die laat ik tot in de lente in de emmer staan. Het graan zorgt voor een mooie aanblik en is vorstbestendig. In het voorjaar graaf ik de rogge onder en zaai ik een nieuw gewas. Door de groenbemester hoef ik geen compost toe te voegen.

Toen ik laatst bij de Hortus in Leiden was heb ik een Amaryllis bol gekocht. Ik vond het zonde om die mooie bol in een potje onder de grond te verstoppen, en besloot hem als droogbloeier te laten groeien.

In feite kan je dat met iedere Amaryllis doen.

De bol moet dan wel al  'actief' zijn.  Dat wil zeggen dat er een begin van groei te zien is.

Heb je de Amaryllis in een potje staan, dan kan je hem, zodra je een begin van groei ziet uit de grond halen en de grond van de wortels spoelen.

De steel van een droogbloeiende Amaryllis is veel korter dan die van een bol die in een pot staat. Ik vind dat ook een voordeel van een droogbloeiende Amaryllis. Het gaat bij deze plant tenslotte om de bloem, en die lange steel die eronder zit vind ik vaak maar wat onhandig.

Ben je gehecht geraakt aan je Amaryllis, dan kan je de bol het volgende jaar weer in bloei krijgen als je hem na de bloei weer terugplaatst in een pot. Je verwijdert de bloemstelen en geeft hem af en toe water. In het najaar snijd je het blad af en haal je de bol weer uit de pot. De bol leg je daanra gedurende 10 weken op een koele droge plek (van 10- 17 C.). Daarna kan je hem weer opplanten in een pot. en zo nu en dan weer water gaan geven en bij kamertemperatuur zetten. 

spuit elf komt ook even kijken