Helaas is onze lieve Bink niet meer bij ons.
Bink was ziek, zijn hele leventje al. Hij was te moe om verder te vechten.
Nu heeft hij geen pijn meer. Het is beter zo.
Bink, we zullen je nooit vergeten!

Rust zacht
9-8-1999 *** 1-3-2006
Aangenaam, ik ben Bink.
In dit gedeelte van mijn site zal ik vertellen wie ik ben, waar ik woon, wat ik leuk vind en nog veel meer!
Kijk en lees dus gerust verder!
Hoe het begon
Ik ben 6 jaar geleden geboren op 9 augustus in een vakantiepark te België.
Broertjes en zusjes had ik ook, maar ik weet niet precies hoeveel. De meeste waren net als mij mooi wit.
Toen mijn nieuwe baasjes me kwamen uitzoeken heette ik nog Prince.
Toen ik ongeveer 2 maanden was, zat ik voor het eerst in mijn leven in een auto. Ik ging verhuizen naar Bunde, een plaatsje bij Maastricht, waar mijn baasjes toen nog woonde. Ik voelde me meteen thuis. En vanaf dat moment werd er Bink naar me geroepen, ik had een nieuwe naam!
Er werden natuurlijk veel foto's van mij gemaakt en ik zal nu een paar van die baby-foto's van mij laten zien:

Ja, die knapperd ben ik.. Mijn eerste dag bij mijn baasjes.

Mijn eerste speeltje, een ui.. Wist ik veel dat mijn baasjes dat aten!

En hierdoor heb ik watervrees gekregen. Een boswandeling, zakte zomaar met mijn poot weg in een vieze poel water.
Hoe mijn leventje verder ging
Na een tijdje lekker rustig in Bunde te hebben gewoont gingen we verhuizen. We gingen naar Valkenburg aan de Geul!
Hier woon ik nu nog steeds en het bevalt me prima. Heb in huis een lekkere vensterbank waar ik op mag liggen, een slaapkamer waar speciaal voor mij een bank is gezet, een tuin waarin ik heerlijk kan slapen en waarin ik tot voor het huis kan lopen en daar alles goed in de gaten kan houden.
Wat ik nooit had verwacht is dat ik hier in Valkenburg ook een boxervriendinnetje zou krijgen: Loes.
In 2001 kwam ze bij ons wonen, wat ik natuurlijk geweldig vond. Ze was heel speels, dus kon lekker met haar rondrennen door het huis. Als ze dan moe was, kwam ze lekker bij me liggen. Helaas mocht ze maar 3 jaar bij ons zijn.
Hoe het nu met mij gaat
Ondertussen ben ik alweer 6 jaar.
Ik geniet van mijn heerlijk rustige leventje. Het enige wat ik hoef te doen is slapen, eten, af en toe wat rondlopen, drinken en als ik een goeie dag heb nog 5 minuutjes spelen.
Mijn medicijnen slik ik ook nog steeds, Prednison. Dat zal ik voor de rest van mijn leven ook blijven doen. Heb ik zelf niet zoveel problemen mee, krijg er altijd een lekker stukje vlees of worst bij. Voor de rest heb ik een zwak hart, volgens de dokter, en heb al een enkele keer een aanval gehad waardoor ik op de grond viel en lag te spartelen. Zielig ben ik he... Er valt wel mee te leven, mijn baasjes houden er rekening mee dat ik niet zo snel meer kan lopen omdat het me anders te veel word.
Voor de rest gaat mijn leventje hier lekker door.
Nog een paar foto's van mij:

Ik slapend, een van mijn grootste hobby's.

Ik onder de computertafel bij mijn baasje.
Nou, iemand nog vragen? Mail ze dan gerust door naar mijn baasje. Ze zal ze met veel plezier beantwoorden!
absilanne@tiscali.nl
Poot + Lik
Bink