Op de 1e foto zie je het huis waar ik geboren ben en sociaal al enkele elementaire dingen had geleerd. Mijn moeder zit bij de tafel en ik loop naar haar toe.
Op de middelste foto wachtte wij op onze nieuwe baasjes die ons zouden meenemen naar een drukke bedoening
Op de laatste foto waren we inmiddels met onze baasjes en bazinnetjes op de plek aangekomen waar we vele indrukken moesten opdoen.
Nou dat hebben we geweten !
Als ik daar nog aan denk pfffffffffffffffff ik werd bijna gek van deze wereld.
Zij noemde het, als ik mij goed herrinner een "braderie".
Ze deden de gekste dingen met je.....zette ons in houten bakjes ...bloembakken dacht ik....en maakte foto's van ons.
Ze lieten ons door iederéén aaien en friemelen. brrrrrrrrrrrrrrrr wat kietelde dat.
Mijn baas ging ergens onder staan, wat verschrikkelijk veel herrie veroorzaakte...later begreep ik dat dit de Rotterdamsche Metro was.
Toen ging mijn baas waarbij ik trouwens heerlijk en veilig op zijn arm lag naast een kraam staan waar ook veel herrie vandaan kwam.
Dat bleek later ..hoorde ik ....een muziekkraam te zijn met grote geluidsboxen.
Kijk hier lig ik dan bij mijn toekomstige baas en viel in Hier zie je hoe vreemd ik het eigenlijk allemaal
vond.
slaap van vermoeiheid en van de indrukken die ik Mijn snoet spreekt boekdelen.
had opgedaan.
Na deze dag zijn nog vele sociale dagen gevolgd.
Mijn toekomstige baas kwam regelmatig bij mij op bezoek.
Soms wel 2 x per week en dan gingen we wandelen en allerlei indrukken opdoen, zodat ik goed voorbereid werd op het onvermijdelijke: dat ik mijn moeder, broertjes & zusjes zou gaan verlaten en bij mijn nieuwe baasje zou gaan wonen.
Hier onder nog enkele foto's van wat ik allemaal nog heb meegemaakt.
Op de eerste 3 foto's ben ik 5 weken en op de 3 middelste 6 .
Op de 3 laatste 7 weken.... één week voor dat ik met mijn nieuwe baasje mee zou gaan naar mijn nieuwe thuis.
Was wel spannend hoor, maar ik kende hem inmiddels goed en begon van hem te houden.
En hij hield zeker van mij dat merkte ik aan alles.
Af en toe zonderde we ons af van de anderen en dan ging hij geluiden tegen mij maken...dat noemen zeeeeee praten geloof ik bij de mensen en ik luisterde aandachtig.
Ik snapte er geen snars van, maar zijn stem klonk heel vriendelijk, geruststellend en vertrouwd
Ik vertrouwde hem dan ook helemaal en voelde mij erg lekker bij hem.
Wat wil je dan ook, hij was er altijd als we naar buiten gingen om te wandelen of zo.
