Ekonomik, sosyal, etnik, siyasal nedenlerden dolayı, ülkemizden uzaklarda. Günlük yaşamın değişik sorunlarına gömülmüş koşturup duruyoruz. Aylar/yılllar geçiyor. En yakın dostunuzla sıradan bir sohbete hasretsiniz. Malesef, diyaspora insanları kendi gerçekliğine öyle yabancılaştırmışki, yıllar sonra karşılaştığın candan bir dostla paylaşacağın bir şey bulamıyorsun.
 
Bu yalın gerçekler karşısında yıllardır özlemini çektiğim köyüme gitmeye karar verdim. İki haftalığına Nantes/Ankara biletimi aldım ve saat 3 uçağımız havalandı, sabah saat 6'da Ankara hava-alanında indim. Yıllar önce aynı değerleri paylaştığım bir dostum beni karşıladı. İki/üç gün içerisinde Ankara'daki işlerimi hallettim. Derin bir özlem ve sabırsızlıkla otobüs terminaline koştum. Afşin-tur otobüsünün 27 nolu koltuğuna oturdum. Yan koltuktaki vatandaş, beni yukardan aşağı, aşağıdan yukarıya doğru derin-derin süzdü "Ne hızmat, Afşine tayının mı çıktı, yoksa özel bir işin mi var?". Belli ki adam benimle sohbet etmek istiyor, fakat ben isteksiz bir şekilde "Ziyarete gittiğimi söyledim".
 
Hareketten kısa bir süre sonra, kaptan yardımcısı kahve/çay servisi yaptı. Ben kendisine Ağcaşar'a gideceğimi ve Abaza'ya yaklaştığımızda yolda ineceğimi söyledim. Yolculuk süresinde biraz kitap okudum ve uyudum. Devamı

Telefon rehberinde, adres defterinde, mns kayıtlarında siliyoruz. Oysaki yıllarca, acısıyla, tatlısıyla, olumlu- olumsuz, bir çok paylaşımımız, güzel anılarımız olmuştur. Ne kolay bir anda hepisini deviriyor, yıkıyor, bitiriyoruz.

Unutulmak, insanın içini derinde acıtır, yaralar.İnsanın hayatında öyle anlar varki, bütün bir hayatı alttüst eder, hayatta yıllarca acı çektirecek kadar derin izler bırakır. Unutulduğunu bilmek, insanda bazen ömür boyu derin izler bırakır.

Niye bu kadar kolay unutuyoruz, unutuluyoruz?.

Hayatında öyle bir haber alırsın ki, mermi gibi yüreğini deler geçer, ardından kocaman bir boşluk bırakır. Unutulduğun zaman da böyle kocaman bir boşluk olur insan hayatında.

Hayat iyi ve kötü, güzel ve çirkin, doğru ve yanlışlıklarla doludur.Devamı>>>

SÖYLEŞİ -ANI- RÖPORTAJ

Bölgenin canlı tanıklarıyla, yaşanmış olayları..., geçmişi ve bu günü tartışıyoruz...!

AKTİL AŞIKLARI

Köyün asıl adı Aktil olmakla birlikte cumhuriyet dönemine geçişte Yalıntaş olarak değiştirilmiştir. Köy; Sevdilli köyü merkezli Alhas (alxas) aşireti mensupları tarafından kurulmuş bir köydür. Köy yaklaşık 1800 yıllarında kurulduğu söyleniyor. Yine söylenenlere bakılırsa, köyün kurucusunun Sevdilli köyünden ayrılan Kıcanlar (Qıcan) kabilesinden Kıco Mılle'nin olduğunu söyleyebiliriz. Köyün gelişme sürecinde Alhas (alxas) aşiretinin diğer kabileleri ile birlikte köyde Kıcanlar (Qıcan), Kamberliler (Qemberan), Çevxiyanlılar (Çêwxwîyan), Lordinliler (Lordînan), Husanlılar, Sılanlar, Kandanlar, Turuçlular,Sinemilli aşiretinden aileler,Setirekliler, Örenliyanlılar, Hasanbekliler (Hesenbêgıyan) gibi kabileler de yaşamaya başlamışlardır.

Köy ırksal bakımdan Kürd'tür ve kırmanc lehçesiyle konuşur. Dinsel açıdan alevidir. Dinsel ritüeller konusunda bölge insanına özgü uygulamalar da görülmektedir.(zöret, ziyaret-i kande) Bu kimliksel özelliklerin yanında köyde belli dönemlerde Ermeni (hristiyan), Türk (Sünni) ailelerde yaşamışlardır. Köyün sahip olduğu bu hoşgörü kültürü ve bulunduğu konum 1900 - 1960 yılları arasında ekonomik, demografik, kültürel bir merkez olmasını sağlamıştır. Hatta bu dönemde köyde bulunan hane sayısının 200 olduğu nüfusunun ise 1000 olduğu bilinmektedir. Aktil (Yalıntaş) köyünün dönemin merkezlerinden biri haline gelmesini sağlayan diğer bir etkende verimli topraklara mezralara sahip olmasıdır. Başlıca serçekuyusu, kocapınar ve bebe mezralarının yanında terzi ve yazı yayla alanları vardır.
 

Coğrafya konumu, Kahramanmaraş iline 193 km, Elbistan ilçesine 33 km uzaklıktadır. Köyün iklimi, Akdeniz iklimi etki alanı içerisindedir. Köyün ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. Yerleşim yerinin köy tüzel kişiliği alması ile birlikte köyün tüzel kişiliğini temsil etmesi için köy muhtarlık seçimleri de yapılmaktadır. Köyün altyapısı, köyde, ilköğretim okulu vardır ancak kullanılamamasının yanı sıra taşımalı eğitimden yararlanılmaktadır. Köyün içme suyu şebekesi ve kanalizasyon şebekesi yoktur. Ptt şubesi ve ptt acentesi yoktur. Sağlık ocağı ve sağlık evi yoktur. Köye ayrıca ulaşımı sağlayan yol asfalt olup köyde elektrik ve sabit telefon vardır.

Ademî ve Ali Adem mahlaslarını kullanan Ali Adem (İnsan), kitapta yer verilen Alhaslı Şükri-i Hasanko’nun oğludur. Elbistan’ın Aktil köyünde 1340 (M. 1924)’te doğdu ve 2000 yılında öldü. İçtoroslar Alevliği’nin « Şıxlık » akımı içinde yer alan Ademî, babasının yolunu izleyerek Elbistan ve Kürecik köylerinden çok sayıda dost edindi. Şiirlerini bir defterde topladı.

 Kaynakça :

 Özel Arşiv

 İnasanı sevmek bize âdet

İnsanı sevmek bizde âdet

Biz insanı pek severiz

Hem sevap hem de ibadet

Biz insanı pek severiz,

İnsan öldüren canidir

Fiilleri şeytanidir

Hem de Hakkın düşmanıdır

Biz insanı pek severiz

İnsan öldürenin kalbi taştan

Onlar Sivas’ta Maraş’ta

İnsanlıktan silin baştan

Biz insanı pek severiz

İnsanlar nur-u Huda’dır

Sevmeyen Hak’tan cüdadır

Buysa bir başka sevdadır

Ademî insan severiz

Devamı

*****

Hazırlayan: K.Hasan

Not: Mehmet Bayrak, "İçtoroslar'da Alevi-Kürt Aşiretler",  kitabından yararlanılmıştır. 

"Dünya böyledir;

bir hiç olanların,

hiç olmaya boyun eğenlerin

dünyada yeri yoktur."

V.S.Naıpaul