Navigation:
Oorsprong
Max E. von Stephanitz vond het prototype voor het ras in wording, in 1899 op een van de eerste shows voor alle Duitse hondenrassen.
Deze hond was de reu Hektor Linksrheim, geboren in 1895. De opa van Hektor was de witte reu Greif
Hektor Linksrheim werd door von Stephanitz "Horand von Grafrath" genoemd. In september 1899 werden de raskenmerken van de Duitse Herder aangenomen, waar een witte vacht a-typisch is en zo de witte herder uit Europa verdween. In Amerika en Canada kon de witte herder wel zich als zelfstandig ras ontwikkelen uit zijn duitse herder voorouders waaruit hij werd verstoten.
Horand bezat recessief witte genen, geërfd van de witte herder Greif, zodat hij de vader is van de huidige Duitse Herder, maar ook die van de Berger Blanc Suisse. De witte kleur is geen mutatie, maar een doorgegeven gen.
Nadat de honden jarenlang geweerd waren uit de Duitse Herderfokkerij kwamen de Europeanen via de overzeese televisiebeelden weer in contact met de witte herdershond.
In de jaren '70 werd de witte herder in Europa geherintroduceerd, de eerste witte herders werden naar Zwitserland geimporteerd.
De Amerikaanse reu Lobo, geboren in 1966, kan als de stamvader van het ras in Zwitserland worden gezien. Uit de fok met deze in Zwitserland geregistreerde reu en andere geimporteerde honden uit de Verenigde Staten en Canada werd de Witte Herder verder over geheel Europe verspreid, waar ze tegenwoordig, reeds generaties zuiver worden gefokt, in grote getalen worden vertegenwoordigd.
Het ras is nu gekend als Amerikaans Canadeze Herder, officieel erkent als Zwitserse Witte Herder, internationaal gekend onder de naam Berger Blanc Suisse.