Belevenissen van een Tuinkabouter

Click here to edit subtitle

Vrijdag 30 oktober
Een plant die mij zelden teleurstelt, is de Rhodochiton atrosanguineus ofwel Chinees purperklokje. Ik moet hem wel ieder jaar opnieuw kopen want zaaien wil me niet lukken. Hij is duur, maar dat heb ik er graag voor over. Het is een klimplant die het op een beschut plekje goed doet en heel lang doorbloeit, zelfs nu nog. Met heel merkwaardige maar wel prachtige bloemetjes!PICT0007-11.jpg picture by AnkeFreese
Dinsdag 27 oktober
PICT0006-10.jpg picture by AnkeFreese 

Dit jaar experimenteerde ik in de Hof met een salvia-hoekje. Een idee dat ik opdeed in de tuinen van Engeland. Het is helaas niets geworden (net als het theehoekje vorig jaar): de zelf gezaaide planten wilden niet bloeien of hadden slechts hele kleine bloemetjes. En sommige bloeien gewoon veel te laat. Deze Salvia versicolor begint nu pas. En hoewel de bloemetjes prachtig rood en heerlijk pluizig zijn, is hij gewoon te laat.
Volgend jaar dus geen salvia-hoekje meer. En de planten die niet bloeiden plant ik in de border. Tussen de "gewone" planten.
Wat zal ik volgend jaar weer eens met dat rare puntje in mijn tuin gaan doen?

Zaterdag 24 oktober

 

Nog altijd doet de Hof der Zoetheid naar naam eer aan. De laatste peren worden nu geplukt en er zijn zelfs nog frambozen. Dit jaar geven de frambozen "fallgold" voor het eerst vruchten. En ik ben aangenaam verrast: zo veel (en gelukkig niet allemaal tegelijk), en dan ook nog zo lang en zo laat in het seizoen. Wat een weelde!

PICT0002-18.jpg picture by AnkeFreese
Woensdag 21 oktober

Het is nu echt herfst. En stiekempjes ben ik dol op de herfst! Het is zo'n aards en kleurrijk seizoen. Heerlijk schoppen tussen de afgevallen bladeren. En het ruikt lekker. Eigenlijk is het najaar het enige seizoen met een heel eigen geur. En smaak: warme chocola met appeltaart na een fikse boswandeling en 's avonds wild zwijn met cranberry saus. Of zoiets. Voor mij zijn herfst en overvloed synoniem. En ik geniet met volle teugen! Nu kan het nog.....
Zondag 18 oktober
PICT0003-11.jpg picture by AnkeFreeseIedereen heeft wel zijn eigen fobietjes. Ik dus ook. Ooit een tuinkabouter tegengekomen met een onverklaarbare angst voor draaideuren? Nu wél! Ook mijn liefste heeft er één. Mijn held is bang voor spinnen. Zelf noemt hij dat anders: hij houdt er gewoon niet van. Maar ik mag ze buiten zetten! Het type hiernaast vindt hij dus een griezel. Maar ik vind hem/haar prachtig! Ongelukkigerwijs heeft deze schoonheid de neiging haar web dwars over het pad naar de schuur te spannen. En dat is 's morgens vroeg, als mijn ogen nog niet helemaal open zijn, een onaangename manier van wakker worden!
Donderdag 15 oktober

PICT0004-10.jpg picture by AnkeFreese
Oei, wat waait het hier aan zee. Windkracht 8! Dat was iets te veel voor deze zonnebloem. Gelukkig laat hij zich weer opbinden en doet hij net of er niets gebeurd is......

Maandag 12 oktober
PICT0010-12.jpg picture by AnkeFreese  Sinds kort koop ik vrijwel al mijn zomer- en winterbollen bij de tulpenpluktuin in Julianadorp. Ze bevallen goed, en je kunt ze zelf uitkiezen. Weet je tenminste zeker dat ze allemaal goed zijn. Bij de voorverpakte uit het tuincentrum zitten altijd exemplaren die bedorven zijn. Met een hele doos vol narcissen, tulpen in wording en talloze kleine soorten van wat "bijgoed" wordt genoemd, komen we na een lange rit weer thuis. Helemaal blij, want dit is geen doos met bollen, maar een doos met "beloften". Ze gaan meteen de grond in. En met een beetje geluk, staan de eerste in bloei als we in februari van onze wereldreis terugkomen!
Vrijdag 9 oktober
Toen ik nog een onervaren tuinkaboutertje was, kreeg ik van iemand een paar knolletjes van een "wilde zonnebloem" cadeau. Het blijken aardperen (Helianthus tuberosus) te zijn. Het eerste jaar presteerden ze teleurstellend, dus ik vergat ze min of meer. Nu kun je ze echter niet meer over het hoofd zien: het zijn reuzen van drie meter hoog, net tot aan de vensterbank van de slaapkamer. Ze groeien en groeien maar, terwijl de bloei op zich laat wachten. Ze komen in de hele tuin omhoog, en ook in het terras van de buren. Het is een gigantisch onkruid. De meeste uitlopers trek ik eruit, maar ik laat er altijd een paar staan. PICT0009-11.jpg picture by AnkeFreese
Pas in het najaar als alles al afsterft, dan ineens staan ze te stralen. Ze zijn precies hoog genoeg om de zonne-stralen op te vangen die de grond niet meer bereiken. Als gouden vlinders knipogen ze vrolijk naar ons. Zelfs mijn liefste, die de hele zomer op die lelijke planten foetert, is naar behoren onder de indruk.
Dinsdag 6 oktober

 PICT0009-10.jpg picture by AnkeFreese PICT0008-11.jpg picture by AnkeFreese

 

De pompoenoogst is nu in volle gang. Sommige vruchten zijn gigantisch. We moeten twee keer met de auto op en neer om ze allemaal af te voeren. De vorm en kleur verleiden mijn liefste tot het maken van een kunstwerk in de achtertuin. Maar al wat uiteindelijk overblijft is een diepvries vol pompoensoep en een kast vol met zaden.....

 

 

 

Zaterdag 3 oktober
PICT0010-11.jpg picture by AnkeFreeseDe zadenoogst is in volle gang. De eettafel kan al lang niet meer als zodanig worden gebruikt en kan net zo goed uitpluistafel worden genoemd. Er staan tientallen bakjes en kommetjes vol met net schoon gemaakte of nog te drogen zaden. Ook vanuit het buitenland komt vanalles binnen. De lastigste zijn de soorten met een hoop pluis: zomerasters, korenbloemen, saffloer, distelsoorten. Je wordt snel grijs als je die schoonmaakt. Gelukkig kun je het er weer afkloppen maar een flinke niesbui is wel het gevolg!

Welcome

Newest Members