Belevenissen van een Tuinkabouter

Click here to edit subtitle

Vrijdag 29 juni

De weergoden zijn vertoornd, of in ieder geval doen ze erg hun best om mij tegen te werken. Tussen de buien door is het best mooi weer, maar ja, dan moet ik werken. Als ik 's avonds vrij ben, regent het dat het giet of is het zo dreigend dat ik de gok maar niet waag. En als het dan weer droog wordt, is het te donker om nog iets te kunnen doen. Als zodanig ben ik al bijna een week niet meer in de moestuin geweest. Vanavond ga ik er weer heen: er moet toch gegeten worden. Ben benieuwd hoe het ervoor staat. Zouden de zonnebloemen de storm van een paar dagen geleden overleefd hebben?  naar boven

Woensdag 27 juni

Met Janneke gaat het steeds beter: de hartslag gaat omlaag, de stofwisseling normaliseert en ze komt enorm aan. Woog ze anderhalve maand geleden nog geen twee kilo, nu weegt ze er drie en moeten we gaan uitkijken dat ze niet te dik wordt. Wat nog niet op het oude niveau is, is de interesse in de buitenwereld. Eten, slapen en poepen zijn de enige activiteiten die ze nog ontplooit. Eigenlijk is dit redelijk normaal gedraag voor een kat van haar leeftijd (in mensenjaren is ze bijna tachtig!), maar stiekempjes hoop ik toch dat ze weer een beetje levendiger wordt. Een half jaar geleden kon ze nog echt genieten van de tuin en uren rondsnuffelen. De vogels hadden al snel in de gaten dat het met het jachtinstinct van Janneke niet best gesteld was. Ergens in dat breintje was er nog een herinnering dat ze toch iets moest met die gevederde dingen, maar wat was dat toch ook al weer? In de de goudenregen lachten ze zich een ongeluk om die mekkerende kat die het allemaal even niet meer wist. De meer dappere types durfden haar zelfs tot op een meter te naderen en te plagen: sliep uit! Helaas komen dit soort tafereeltjes niet meer voor. Als Janneke nog eens buitenkomt, ligt ze in een tuinstoel te slapen........  naar boven

Maandag 25 juni

Pavarotti en zijn vriendinnetje zijn het drama niet meer teboven gekomen. Dus zijn ze uit elkaar. Omdat er nog genoeg tijd is om een nieuw gezin te beginnen, zit meneer weer iedere morgen op ons dak te kwinkeleren dat het een lieve lust is. Hopelijk vindt hij weer een nieuwe liefde. Een nieuw nest hoeft hij in ieder geval niet meer te bouwen: er staat er nog één leeg, twee tuinen verderop.......  naar boven

Zaterdag 23 juni

Het zadenruilseizoen is nu wel zo'n beetje afgelopen. Maar de voorbereidingen voor het volgende zijn alweer in volle gang. De allervroegste voorjaarsbloeiers dragen nu zaad dat rijp is voor de oogst. Omdat ik graag wat meer wilde bloemen en planten aan mijn assortiment wil toevoegen, ben ik op het moment vooral met mijn neus in de berm te vinden. Of aan de slootkant. Nog nooit was ik zo allert op wat er zoal aan wilde planten in mijn omgeving groeit en bloeit: er gaat een wereld voor me open! Nooit geweten dat er op de oever van de sloot tegenover ons huis drie soorten wikke groeiden. Maar ook smeerwortel, ossetong (mooie blauwe bloemetjes!), twee soorten honingklaver, bleke morgenster, wilgenroosjes en nog veel meer. Ook in de omgeving van het moestuincomplex groeit vanalles: bijvoorbeeld koekoeksbloemen, papavers, wilde geraniums, hop, perzikkruid en grote klis. Ooit kreeg ik van mijn liefste een groot boek met alle wilde planten van Nederland, geschreven door ene Jan Marijnissen (nee, niet bekend van radio en televisie). Dit is een grote hulp bij het vinden van de namen. En als Jan het niet weet, is er altijd nog internet, bijvoorbeeld in de vorm van een Zadenatlas. Daar kun je aan de vorm van een zaad zien, welke plantenfamilie het betreft. Zo blijf ik lekker bezig nu het weer niet zo wil meewerken.....  naar boven

Dinsdag 21 juni

Je bent dol op kapucijners. Je begint al vroeg met zaaien, geniet van de prachtige bloei en nu zijn ze dan bijna rijp. Je beschermt je planten tegen duiven door ze met netten af te dekken. Met andere woorden, je doet er alles aan om een goede oogst te garanderen. Dan heb je toch buiten de halsbandparkieten gerekend! Sinds kort hebben zij ons moestuincomplex in hun foerageer-route opgenomen. Ze zijn waarschijnlijk aangelokt door een grote kersenboom die er vlakbij staat en hebben al doende ontdekt dat kapucijners óók lekker zijn. Zo bewijzen ze maar weer hun aanpassingsvermogen: het lijkt me dat ze in de jungle van Zuid-Amerika, waar deze vogels van nature vandaankomen, deze lekkernij niet kennen..... 

PS
Het zijn gelukkig niet MIJN kapucijners die hier geplunderd worden!  naar boven

Zondag 17 juni

In de Hof der Zoetheid heb ik in het voorjaar veel papavers gezaaid, voor de productie van maanzaad. Het zijn vrijwel allemaal Papaver somniferum varianten. Ik heb ze gezaaid in loze hoekjes rond de fruitbomen, maar ze zijn wel heel erg hoog geworden. Ze zitten nu vol met dikke knoppen, in grootte variërend van formaat golf- tot tennisbal. De bloemen die er nu uitkomen zijn adembenemend! Zo veel vormen en kleuren, vaak zo groot als een koffieschoteltje. Ik wordt er stil van.... Bij deze dus: een ode aan de papaver!

 

 

 

 

 

 

  naar boven

Zaterdag 16 juni

Tussen alle plensbuien is het eigenlijk best wel mooi weer. Prima weer in ieder geval om met Saskia, mijn beste vriendin en de enige in mijn omgeving die ook om tuinieren geeft, naar Amsterdam te trekken om deel te nemen aan de Open Tuinen Dagen in Amsterdam. Zo'n dertig (meestal privé) tuinen langs de Amsterdamse grachten zijn dan geopend voor publiek. Door de gehele binnenstad zie je mensen met een passepartout (à raison de EUR 12) rondlopen, veelal babyboomers. Veertigers zoals wij zie je minder.....
Niettemin genieten we volop, al lopen we ons de blaren op onze poezelige voetjes. In totaal bezichtigen we zeven tuinen en nemen we ons voor er volgend jaar een heel weekend voor uit te trekken om de overige drieëntwintig te bezoeken!
   naar boven

Vrijdag 15 juni

Eindelijk is de tijd gekomen dat het ploeteren in de Hof der Zoetheid zijn vruchten gaat afwerpen. We eten nu erwten, tuinbonen, paksoi, radijsjes, worteltjes, frambozen, blauwe bessen en kruiden uit eigen tuin. Gisteren kon ik zelfs een eerste bolletje knoflook oogsten. En sla, héél véél sla. Af en toe heb ik het gevoel dat mijn voortanden en oren beginnen te groeien door al dat groenvoer. Ik weet niet of het komt doordat het zo vers is, omdat er totaal geen bestrijdingsmiddelen zijn gebruikt of omdat ik het gewoon graag wil: alles smaakt zoveel lekkerder! De meeste kruiden gebruik ik om thee van te zetten: citroenmelisse en -verbena, gewone en ananasmunt en ananassalie. Het schijnt dat je van thijm en majoraan ook thee kunt zetten, dus dat ga ik binnenkort ook proberen. Het wachten is nu op de courgettes, tomaten, komkommers, aubergines en bonen. Van de prei, spruitjes, uien en bloemkool zal ik waarschijnlijk deze winter pas kunnen genieten. Tenminste, als ik de duiven kan weghouden. Zij zijn in mijn moestuinen de allergrootste vijand, samen met de luizen in appel- en perenbomen!   naar boven

Woensdag 13 juni

Het mysterie van de verdwenen bonen, deel hoeveel was het ook al weer? Geen idee maar dit is wel het slot. Want het is gelukt! De in de speciaal voor hen gemaakte bonenbroeimachine zijn een heleboel bonen gekiemd. Deze gekiemde bonen heb ik in de grond gestopt. En ze zijn vrijwel allemaal opgekomen. Ze staan nog een beetje donker, in de schaduw van de uit hun krachten gegroeide erwtenplanten waarvan ik nu naar hartelust kan oogsten. Nog een weekje of wat, dan kunnen die worden opgeruimd en krijgen de bonen alle licht en ruimte. Zeker weten dat ze dan in no time de hoogte in schieten.
Als je trouwens nu naar de Hof der Zoetheid kijkt, dan is het een wereld van verschil met een week of zes geleden. Toen was alles nog heel erg kaal. Nu kun je het gerust een jungle noemen....   naar boven

Maandag 11 juni

Sinds vandaag wonen er niet één maar twee bruine kikkers in onze tuin. Nou ja, twee..... Zeg maar anderhalf. Taddeus jr.  is pas een paar centimeter groot maar heeft het blijkbaar erg naar zijn zin bij ons. Slakken genoeg, waarschijnlijk. Zijn zonneplekje bij uitstek: de stekkerdoos voor de vijverpomp! 
Het favoriete hoekje van beide Taddeussen is toevallig ook het hoekje van De Hof dat ik het meest interessant vind. Rond de mini-vijver staan een heleboel kleine plantjes, eigenlijk is het maar een allegaartje! Vreemd genoeg is dit het hoekje waar de meeste "verstekelingen" opkomen. Het komt dan ook regelmatig voor dat ik hier weer een plantje vindt waarvan ik me afvraag waar het helemaal vandaan is gekomen, want ik heb het daar niet geplant. Uit de lucht komen vallen, denk ik. Letterlijk!   naar boven

Zondag 10 juni

In het begin van dit logboek schreef ik al eens over Pavarotti, de merel die me iedere morgen een aubade brengt vanaf de dakgoot boven de achterdeur. Voor een kerel met zoveel talent is het natuurlijk niet moeilijk om een partner te vinden. Bij gebrek aan goede nestelgelegenheid in onze Hof heeft hij, samen met een prachtig vrouwtje, twee tuinen verderop een nest gebouwd. Met succes want af en toe kan ik zien hoe ze, gezeten op onze schutting, hun nog staartloze jong een lekker hapje door de strot duwen. Maar vanochtend gaat het mis. Opgeschrikt door aanhoudende, schrille angstkreten ren ik naar het slaapkamerraam. Met ware doodsverachting probeert het koppel een groepje kraaien en eksters te verjagen en is bijna succesvol. Uiteindelijk weet één kraai door te breken en grist het jong uit het nest weg. Met het nog spartelende kuiken in de klauwen vlucht hij in mijn richting. Om zijn prooi uiteindelijk op het dak van onze dakkapel op te peuzelen. Rotbeest!   naar boven

Vrijdag 8 juni

Het stukje Nederland waar wij wonen behoort niet tot de meest natte. In vergelijking met het landelijk gemiddelde regent het hier niet heel veel. Ook deze week weer niet, tenminste tot vanavond. Maar nu valt het dan ook met bakken uit de lucht. In een toevallig vergeten maatbeker, die op de tuintafel is blijven staan, staat binnen een goed half uur 4 deciliter water. De tuin staat volledig blank en de afvoerpijp kan de overvloed niet verwerken, waardoor er een soort modderstroom ontstaat. Zo plotseling als de zondvloed begint, zo snel is hij ook weer afgelopen; een donkere, nevelige tuin achterlatend. De slakken in de tuin vinden het helemaal geweldig en zetten een soort race in. Vanachter de campanula's glijden er zeker zes naast elkaar naar boven: wie er het snelst bij Tuinkabouter's geraniums is! Helaas hebben ze buiten mijn liefste gerekend, die net bezig is de modderstroom weer op te vegen. De winnaar mag als eerste in de groenbak gekieperd worden, de rest volgt in volgorde van binnenkomst......   naar boven

Donderdag 7 juni

In de Hof hoef ik bijna niet te wieden, maar in de Hof der Zoetheid en Keukenhof tiert het onkruid welig. Nu ik zo goed als klaar ben met het planten (behalve wat tomaten- en aubergineplantjes, die nog te klein zijn), zal ik hieraan wat meer aandacht moeten besteden. Niet mijn favoriete karweitje want tegen de tijd dat ik achteraan klaar ben kan ik vooraan weer beginnen. Groeide alles maar zo goed.....
Toch mag ik niet klagen: het gaat best goed en vandaag eten we ons allereerste maaltje uit de moestuin (dat eerste radijsje mag je tenslotte geen maaltijd noemen): versgeplukte sla en het smaakt heerlijk!
   naar boven

Dinsdag 5 juni

Mijn liefste is tijdelijk wat minder goed ter been en kan daarom niet gaan werken. Omdat hij van de dokter toch moet lopen, maakt hij vele extra rondjes door de tuin. Als rasechte randstedeling weet hij niet heel veel van wat er zoal in de natuur rondkruipt en -vliegt. Vandaag ontdekte hij een merkwaardig fenomeen: her en der zit er spuug op de planten! Op één van de bladeren zit er zelfs een beest naast. Trots laat hij mij 's avonds de foto zien die hij ervan gemaakt heeft. Dus leg ik hem uit dat het helemaal geen spuug is, maar een larve van de schuimcicade Philaenus spumarius; ook schuimbeestje, koekoeksspog of spuugbeestje genoemd. De moeders vormen het schuim door met de achterpoten lucht te kloppen in vocht dat ze zelf uitscheiden. De snelheid waarmee ze dit doen is verbijsterend, ze gaan bijna net zo snel als een staafmixer! Dit doen ze om de tere huid van de larve te beschermen tegen uitdroging van de zon maar ook tegen mogelijke belagers zoals spinnen, vogels en wespen. De nymfen (larven) blijvenin het schuim tot het volwassen insecten met vleugels geworden zijn. Het lijkt erop dat mijn liefste van dit laatste moment getuige is geweest.....  naar boven

Maandag 4 juni

Normaliter is het niet zo'n karwei om naar mijn werk te gaan. Gewoon in tram 2 springen en je bent er zo. Deze week ligt dat even anders want er wordt gewerkt aan het spoor en er rijden bussen. De halte waar ik moet instappen is opgeheven en dus moet ik een eindje lopen naar een halte verderop. Onvermijdelijk kom ik te laat aan. Niet zozeer omdat het vervoer zoveel langer duurde, maar ook omdat er langs deze voor mij niet zo bekende route vanalles te zien is. Ik zie zelfs kans om nog wat zaden te oogsten. Ik ben onverbeterlijk......   naar boven

Zondag 3 juni

De Hof heeft een heel merkwaardige vorm, als een soort trapezium met een hap eruit. Als gevolg daarvan zijn we opgescheept met een vreemd hoekje, waar je niet zo heel veel mee kunt en dat helemaal wordt begrensd door een lelijke schutting. Al jaren erger ik me eraan, en nu moet er maar eens wat gebeuren. Alle overbodige troep die we er al die tijd gestald en met potten gecamoufleerd hebben, wordt eindelijk opgeruimd. Een stuk of tien gigantische segrijnslakken verdwijnt in de groenbak. Daarna kan mijn liefste, gewapend met boor, schroeven en kippengaas dat we nog overhadden uit de Hof der Zoetheid, aan de slag. Goed twee uur later is de schutting met gaas bekleed en kunnen de klimplanten, die binnen de vensterbanken van zowel de logeer- als de huiskamer hadden gekraakt, eindelijk naar buiten. Spaanse vlaggetjes, klimmende winde, Lathyrus, pronkbonen, Dolychos, kop-en-schotel-klimmer en Suzanne-met-de-mooie-ogen krijgen nu de vrije hand. Het is de bedoeling dat ze de schutting aan het gezicht gaan onttrekken, maar dat zal nog wel even gaan duren!  naar boven

Welcome

Newest Members