Welcome

Newest Members

25 januari

 photo P1110063_zps0549a164.jpg  photo P1110062_zps74cfb8ae.jpg
Deze halsbandparkiet (zonder halsband, zou het een vrouwtje zijn?) heeft de nieuwe vogelvoer-opstelling inmiddels ook ontdekt. Ze heeft de kennis niet met haar vriendjes gedeeld, dus kan ze in haar eentje alle zonnebloempitten opschrokken. Zouden parkieten ook last van brandend maagzuur hebben?

18 januari

Het is weer de hoogste tijd voor een weekendje weg. We zoeken het ditmaal dicht bij huis, in Haarlem.

Wie houdt van tuinieren is vaak ook geïnteresseerd andere aspecten van de biologie. Omdat het weer niet al te best is en we altijd meer wil weten over de biologie van de mens, bezoeken we er twee tentoonstellingen.

We bezoeken in het Frans Hals Museum een tentoonstelling waarin geschilderde emoties centraal staan.
Vrijwel niets was in de schilderkunst van de Gouden Eeuw belangrijker dan het overtuigend in beeld brengen van menselijke emoties. Angst, verdriet, verbazing, woede, lust en liefde bijvoorbeeld. Volgens kenners was de schoonheid van een schilderij niet half zo belangrijk als de hartstochten die erin te zien waren.
Voor schilders was het geen eenvoudige opgave. En de inzichten veranderden over hoe het schilderen van emoties het best kon worden gedaan. Zo stond Rembrandt erom bekend naar zijn eigen spiegelbeeld te werken. Hij raadde het ook zijn leerlingen aan: om als een soort acteur de emoties uit te beelden die ze wilden schilderen. Anderen hielden zich strikter aan voorbeelden. In de tweede helft van de 17e eeuw werd in boeken en prenten in groot detail uitgelegd hoe een innerlijk gevoel was af te lezen aan een uiterlijke beweging of pose. Een stapje ingewikkelder werd het als een schilder personages met uiteenlopende emoties wilde combineren of in één figuur gemengde gevoelens wilde laten zien.


 photo Capture_zpsc75fe4ee.jpg   photo kop_mulat_1_cropscale_150x150_zps1b92defd.jpg
 photo 0cc4a1b9e60a3648d45d1f4fb856f744_zpsba0068f8.jpg

In Teylers Museum bezoeken we de tentoonstelling "Op het eerste gezicht".
Mensen kijken doen we immers allemaal. De hele dag door zijn we bezig anderen te beoordelen. Waarom doen we dat? Waarom vinden we iemand mooi of lelijk? Kun je aan de buitenkant zien of iemand goed of slecht is? Wat zegt ons uiterlijk over ons innerlijk?
Al een paar eeuwen lang doen wetenschappers hier serieus onderzoek naar. Vooral de vorm van gezicht en schedel werd op allerlei manieren opgemeten en in kaart gebracht. Een bobbeltje op je schedel bleek ineens een talenknobbel te zijn. Met een sterk afwijkend uiterlijk kon je zo maar tot de missing link tussen aap en mens worden uitgeroepen. Hele volkeren werden in een hokje geduwd en gelabeld. Dankzij de opkomst van fotografie en andere massamedia bereikten dergelijke ideeën een miljoenenpubliek. Tegenwoordig kijken we veel genuanceerder naar andere mensen. Of toch niet?


 photo Capture5_zpsejzx78bd.jpg
 photo Capture6_zpszbsmnlqg.jpg
 photo Capture7_zpskhwr6bu7.jpg

Naast deze tentoonstelling biedt Teylers Museum, het eerste gebouw in Nederland dat specifiek voor dit doeleinde werd gebouwd, nog veel meer moois en bijzonders:

 photo Capture4_zpswltoohrx.jpg

 photo Capture3_zpsauxx6j2n.jpg

 photo Capture2_zps5mcluyhz.jpg

Haarlem by night mag er trouwens ook wezen!

 photo Capture1_zpsm4xsptlm.jpg

8 januari

 photo P1110066_zpsc93e4641.jpg
Het heeft zijn voordelen om weinig hersens te hebben. Immers, dan heb je maar een klein koppie nodig en kun je nog een extra snack scoren!