Welcome

Newest Members

Woensdag 28 februari

Het grote zaaien is begonnen! Ik weet dat ik eigenlijk zou wachten tot tweede helft maart, maar ik ben te ongeduldig. Met al de extra ruimte bij het raam kan het ook wel, als je begint met soorten die redelijk snel naar buiten kunnen, te weten de winterharde vaste planten en eenjarigen. Ik neem de gok en zaai ook wat meer vorstgevoelige eenjarigen. Zoals het er nu naar uitziet gaat het dit jaar toch niet meer vriezen......
Gezeten aan de eettafel bij het raam en met uitzicht op de nu nog zo kale tuin, begin ik met het sorteren van de zaden die gezaaid kunnen worden. Voor me staan rijen koffiebekertjes, die ik buiten (in de stromende regen maar wat geeft dat) gevuld heb met cocopeat.
Ieder bekertje vertegenwoordigt een andere plantensoort, waarvan de naam met watervaste stift op het bekertje wordt vermeld. Ook de zaaidatum wordt erbij genoteerd. Daarna wordt de aarde aangedrukt, zaden erop en lichtjes afdekken met wat meer aarde. Of niet, als het lichtkiemers zijn. Beetje water geven, plastic zakje eroverheen of aluminiumfolie (bij donkerkiemers). Klaar is tuinkabouter!
Op de bovenste planken van de hangende tuinen staan nu maar liefst 95 bekertjes te broeien. En dan is dit nog maar de eerste zaaironde want over drie weken volgt er nog één. Dat wordt wat extra stukjes land claimen bij de Hof der Zoetheid, vrees ik.
Als ultieme marteling heb ik mezelf opgedragen om pas over een week te kijken of er al wat gekiemd is. Je kunt de planten tenslotte niet de grond uitkijken maar ik heb nu eenmaal de neiging om het toch te proberen waardoor ik de Kraamkamer bijna niet meer uitkom. Niet zo leuk voor mijn liefste, dus vandaar..........

Zaterdag 24 februari

De kraamkamer heeft twee hoge, smalle ramen. Veel licht dus maar wel erg weinig vensterbank om er gebruik van te kunnen maken. Al enige tijd heb ik lopen piekeren hoe ik toch meer gebruik zou kunnen maken van mijn ramen. Maar vanochtend krijg ik een geniaal idee. Eureka! Een simpele constructie van haken, kettingen en planken gaat de oplossing brengen. Echter, behalve groene duimen heb ik ook twee linkerhanden. Dus Harry en Gamma schieten te hulp. Met een enorme klopboor boort mijn stoere liefste zomaar acht gaten in het plafond, hoewel dat eigenlijk tegen zijn principes is. Pluggen erin en dan de haken. Aan de haken acht kettingen van zo'n anderhalve meter. Zes plankjes worden ieder voorzien van vier haakjes, zodat ze in de kettingen kunnen worden gehangen en daarna beplakt met aluminiumfolie (zodat het licht reflecteert). Het resultaat zie je in het fotoboek van de kraamkamer. Voila, de hangende tuinen van Tuinkabouter zijn klaar om de eerste kiemlingen te ontvangen. En Harry, die is mijn allergrootste held!

Zondag 18 februari

Ik heb het lang uitgesteld, maar gisteren moest het er dan toch van komen. Ik ben op slakkenjacht geweest! In voorgaande jaren heb ik dat trouw gedurende de hele winter om de week gedaan en haalde zo letterlijk emmers slakken uit de border en vooral vanonder potten vandaan. Deze winter had ik het er te druk voor (met het bouwen van een website bijvoorbeeld), dus ik verwachtte een enorme opbrengst. Maar hoe ik ook zocht, zelfs met hulp van Harry en logeetje Leyla, ik kwam niet verder dan een handvol. De conclusie: of ik ben erin geslaagd die slijmeriken uit de tuin te plukken voordat ze eitjes konden leggen (waardoor het er vanzelf minder worden), of ze zijn gewoon zo slim geworden dat ze zich beter verstoppen. Wie zal het zeggen, daar kom ik in het voorjaar wel achter als de kiemlingen naar buiten mogen. Overigens ben ik nogal weekhartig. Op het voorstel van mijn jonge gaste om zout op deze slakken te leggen, ben ik maar niet ingegaan. Vind ik toch wel zielig. Ik mag dan een hekel aan ze hebben, ik kan het niet over mijn hart verkrijgen ze dood te maken. Dus kieper ik ze halfhartig in de groenbak, waar ze het nog lang volhouden totdat de vuilnisman komt.....   Naar boven

Zondag 11 februari

De meeste van de te vroeg geboren koudekiemers zijn nu groot genoeg om verspeend te worden. Een precies karweitje maar dat wil niet zeggen dat ik niet af en toe een blik naar buiten werp. Het is buiten somber, donker en nat maar dat weerhoudt het koppeltje houtduiven buiten op de schutting niet van wat huiselijk geluk. Innig verliefd poetsen ze elkaars verfomfaaide verenkleed op en lijken de regen te zijn vergeten. Voor hen is Valentijnsdag al begonnen!
Naar boven

Vrijdag 9 februari

Waar is je camera als je hem nodig hebt? Toen ik vanochtend naar buiten keek, zag ik een bizar tafereeltje. Een van de vetbollen in de tuin is niet zo populair bij de vogels, dus hij hangt er al een tijdje. Zo lang al, dat hij is gaan kiemen en er nu overal kleine grassprietjes uitsteken. Op zich al een raar gezicht maar vanochtend nog een beetje extra: ondersteboven aan dit zwevende grasveldje hing een veldmuisje dat zich tegoed deed aan het jonge groen. Dit vond ik wel een foto waard dus ik rende naar boven om de camera te pakken en de batterijen erin te doen. Vergeefse moeite: toen ik beneden kwam was de muis al gevlogen, eh........ gelopen. Vanaf nu ligt de camera schietklaar op de vensterbank!
Naar boven

Woensdag 7 februari

Ik ben uit Egypte teruggekomen met een tas vol met fruit. Dit ging, natuurlijk, gepaard met enige discussie:

"Waarom loop je dáár nu weer mee te sjouwen?, vraagt mijn liefste.
Omdat er zaden in zitten, misschien?
Die verkopen ze in Nederland ook, hoor!
Tuurlijk schat, maar die zijn niet rijp genoeg.
Het is thuis te koud?
Weet ik, schat, daarom moeten ze in de winter naar binnen.
Waarom zou je die willen kweken als je ze in de supermarkt kan kopen?
Gewoon, omdat het leuk is om ZELF te doen! Om te kijken of het lukt?
Hmpf! Wie wil er nou een dadelpalm in de achtertuin?
Er zijn er vast wel meer zo gek als ik. En we eten de rest toch op?
OK, OK, ik draag het wel, maar als ze bij de douane moeilijk doen, laten we ze staan.
Tuurlijk, schat! Dank je, schat!"
Naar boven

Zondag 4 februari

Ze leven nog, echt waar! Weet je nog dat ik voor mijn vakantie (zo half januari) de koudekiemers had gezaaid en dat die, geheel tegen de regels in, al flink aan het kiemen waren geslagen? Ik had provisorisch met plastic zakjes en satéprikkers een poging gedaan een minikasje voor ze te maken, zodat ze zonder extra water twee weken verwaarlozing konden overleven. Eerlijk gezegd had ik er een hard hoofd in, maar wat schetst mijn verbazing: ze doen het geweldig (zie foto's in fotoboek "Kraamkamer"). Deze week ga ik ze verspenen en mogen ze nog even doorgroeien maar dan moeten ze naar buiten, om plaats te maken voor de volgende lading. Onverbiddelijk, maar ze zouden het moeten overleven. Wordt vervolgd...... 
Naar boven

Vrijdag 2 februari

In onze Egyptische onderwatertuin groeit, bloeit en krioelt van alles. Zeelelies en -anemonen deinen sierlijk mee met de golven. Vlindervissen dartelen er vrolijk tussendoor. Over de bodem kronkelen de borstelwormen. De zeedruiven en -komkommers zijn bijna rijp. De zee-egels kijken er begerig naar, net als de spinkrabben, zeeschorpioenen, egelvissen, slakken (ook hier!), enzovoort. Bijna alles wat boven water in de tuin groeit en kruipt, heeft een tegenhanger in de zee. Ik kan er uren naar kijken, me verbazend over alle variëteit. Zie dat maar eens in je eigen tuintje na te maken....
Ik breng heel wat uurtjes snorkelend door, zo in mijn eigen onderwatertuin tot ........ shit, oh ja, kwallen, die heb je hier dus ook!
 
Naar boven