Belevenissen van een Tuinkabouter

Click here to edit subtitle

Vrijdag 26 december

PICT0090.jpg picture by AnkeFreese

 

 

 Dit is de grootste waterval van IJsland. 

 Als je goed kijkt zie je links wat

 mensen. Dan zie je pas hoe groot hij

 eigenlijk is. En dit is alleen nog maar

 de bovenste helft!

 

 

 

PICT0096.jpg picture by AnkeFreese

 

 

 

Rode wangen en oren.... 

Oei, wat is het koud! 

 

 

 


PICT0091.jpg picture by AnkeFreese

 

 

 

 En dit is de onderste helft!

 Je kunt niet eens zien waar al dat

 water blijft!

 

 


Op nog geen 10 kilometer van deze ijzige waterval vind je een heel ander soort landschap. Hier borrelen kokend water en modder vanuit het diepste van de aarde naar de oppervlakte. En als de druk te groot wordt, spuiten water en stoom tientallen meters de lucht in. Een verschijnsel dat Geysir wordt genoemd. En alweer zulke prachtige plaatjes. Ik ben heel blij dat we hier in de winter naartoe zijn gegaan. Met sneeuw erbij is het net even iets specialer.......

PICT0102.jpg picture by AnkeFreese PICT0116.jpg picture by AnkeFreese
PICT0105.jpg picture by AnkeFreese

PICT0107.jpg picture by AnkeFreese

PICT0114.jpg picture by AnkeFreese

PICT0119.jpg picture by AnkeFreese

Al deze vulcanische activiteit is het gevolg van het feit dat IJsland precies op een breuklijn ligt. Hier worden de continenten Amerika en Europa steeds verder uit elkaar getrokken. Op die plek is nu een brede (en per jaar 2 centimeter breder wordende) vallei. Zie hier een zee in wording.......

PICT0138.jpg picture by AnkeFreese

Donderdag 25 december

PICT0068.jpg picture by AnkeFreese PICT0070.jpg picture by AnkeFreese
PICT0072.jpg picture by AnkeFreeseOp enige afstand van Reykjavic ligt een vulkanisch meer, The Blue Lagoon. Vol met troebel, warm en geneeskrachtig water. Alsof je in een pan met warme melk drijft. De zwavelgeur krijg je er gratis bij. Het is ijzig koud en het sneeuwt maar onder water is het lekker warm. We dobberen in heerlijke zaligheid rond en verbazen ons over de vreemde plaatjes die deze wonderlijke plek oplevert.

Woensdag 24 december

PICT0026-1.jpg picture by AnkeFreese PICT0049.jpg picture by AnkeFreese
Kerstavond in IJsland. 't Is weer eens wat anders! En niet alleen omdat ik, wegens een gemist stoeprandje, met mijn pootje in het verband zit. Maar ook omdat het bijna niet licht wordt, de winkels uiterst sfeervol versierd zijn en (het best van allemaal) omdat het begint te sneeuwen!

Dinsdag 23 december

Nu het weer zo grauw is en de dagen zo kort, is het weer tijd om er even tussenuit te gaan. In opwelling boekten we een aantal maanden geleden een vakantie naar IJsland, op zoek naar een witte kerst. Een illusie, vrees ik, want de weermannen aldaar voorspellen een kerst die net zo grauw en nog donkerder is dan hier in Nederland. Inclusief een zuidwester storm. Niettemin hopen we toch nog wat landschappelijke hoogtepunten te kunnen gaan bezichtigen. Geen tuinen, dus, maar wel geysers en watervallen. Als het tenminste licht wil worden.......

Vrijdag 19 december

PICT0004-2.jpg picture by AnkeFreese 91d5e3f6.jpg picture by AnkeFreese
Deze vlaamse gaaien zijn zo blij met de pindaslingers die we ophangen, dat ze niet meer uit de Hof zijn weg te slaan. Eigenlijk zitten ze er continu. Dus wordt het hoog tijd dat ze een naam krijgen. Een beetje een cliché, maar dat is helemaal niet erg: hij heet voortaan Lambiek en zij Sidonia.....

Dinsdag 16 december

6b3c603b.jpg picture by AnkeFreese 1c09a055.jpg picture by AnkeFreese
Sinds een week of wat ligt er een aantal tomaten te rijpen in de vensterbank. Ze waren nog vrijwel helemaal groen toen ik ze plukte maar nu is het eindelijk zover. Vanavond gaat mijn liefste ze uitproberen. Hij moet wel want, ik zal het maar eerlijk bekennen, ik lust helemaal geen tomaten! Maar vind het zo leuk om ze te kweken......

Zaterdag 13 december

PICT0001-4.jpg picture by AnkeFreese PICT0003-1.jpg picture by AnkeFreese
Er komen al best veel vogels in onze tuin, maar meer is altijd beter! Dus trotseert mijn liefste de bijtende kou en richt het vogelhuisje op en in. Tot volle tevredenheid van onze gevederde vriendjes, die het in no time in de gaten hebben. Dikke duif is er in ieder geval ondersteboven van!

Woensdag 10 december

 

 

Sommige zaden zijn zo kiemkrachtig dat ze niet tot het volgend voorjaar kunnen of willen wachten. Of zelfs maar tot ze van de moederplant zijn afgevallen. Zie hier een zaadhoofd van een dahlia, vol met reeds gekiemde zaden!

PICT0039.jpg picture by AnkeFreese
Zondag 7 december

Orchidee1.jpg picture by AnkeFreese Orchidee2.jpg picture by AnkeFreese
orchidee3.jpg picture by AnkeFreese orchidee4.jpg picture by AnkeFreese
Groene vingers zijn erfelijk! Ik kreeg de mijne van mijn vader, die sinds enige tijd een passie voor orchideeën heeft ontwikkeld. Ze krijgen wekelijkse dompelbadjes, sproeibeurten, speciale voeding en ik verdenk hem ervan dat hij zelfs tegen ze praat. En dus zijn ze ook dol op hem! Tot ieders grote voldoening zijn ze zelfs zo gelukkig dat ze nageslacht produceren, iets wat ik nog nergens eerder heb gezien. Aan de stengels van uitgebloeide bloemen verschijnen ieniemini plantjes die na enige tijd ook worteltjes krijgen. Dan is het de hoogste tijd voor ze om van de moeder los te komen en een eigen woning te gaan betrekken. Ze groeien daar snel door en binnen een maanden (soms zelfs slechts een paar weken!) zitten de eerste bloemen er alweer in. En ik ben jaloers: mijn orchideeën bloeien wel, maar verder kom ik niet.......

Vrijdag 5 december
PICT0010-2.jpg picture by AnkeFreese 

 

 

Uit Amerika kreeg ik twee bolletjes van de olifantsoor-plant. Niet groter dan een knikker waren ze. Maar ambities te over! De plant is nu ruim een halve meter hoog en de bladeren beginnen hun naam eer aan te doen. Het zijn nog wel baby-olifantenoortjes maar ze worden met de dag groter. En tegen het licht aan gezien, zijn ze nog heel mooi ook!

Dinsdag 2 december

273488d4.jpg picture by AnkeFreese
In Amerika wordt druk met zaden geruild. Het is een nationale hobby onder de tuiniers aldaar. Buitenlanders zijn meer dan welkom want de Amerikaanse tuinkabouters zijn bijzonder hartelijk. Behalve één-op-één ruiltransacties zijn er ook de zogenaamde "swaps". Dat is een fenomeen dat nog niet zo gemakkelijk uit te leggen valt. Het komt erop neer dat één tuinkabouter als gastheer (nou ja, meestal gastvrouw) optreedt. Alle deelnemers maken lijsten bekend van zaden die ze willen ruilen. Daar kunnen de andere deelnemers dan van kiezen. Dat leidt tot druk mail-verkeer. Uiteindelijk worden alle zaden naar de gastvrouw gestuurd, die ze per persoon bij elkaar verzamelt en aan de betreffende kabouter stuurt. Tegen de tijd dat die (meestal GROTE) envelop arriveert, ben je allang weer vergeten wat je ook alweer allemaal gevraagd had en is het één groot verrassingspakket. En daar wordt ik altijd héél blij van!
Maar voor het zover is, moet ik mijn eigen zaden opsturen. Een heel gepuzzel, en tijdens het nemen van deze foto was ik nog maar net begonnen. De andere helft van de tafel ziet er net zo uit. Gelukkig ben ik al bij de "P"!

Welcome

Newest Members