Welcome

Newest Members

Maandag 30 april

Vandaag is het koninginnedag, een hoogtepunt. Niet vanwege de Koninginnenach en ook niet de Koninginnekermis, hoewel die natuurlijk ook best aardig zijn. Nee, vandaag is het plantjesmarkt op de Lange Voorhout! Vandaag ook trakteert mijn liefste mij op een verlaat huwelijksverjaardagscadeautje want hij weet dat ik meer houd van bloemen waar de worteltjes nog aanzitten dan van bloemen die eigenlijk al een beetje dood zijn. Geen rozen of chrysanthen voor mij dus, maar wel een citroenverbena, ananasmunt én ananassalie. Met tassen vol plantjes sjouwen we over de kermis en, omdat we vandaag géén caloriën tellen, genieten we van een overheerlijke oliebol. Gevuld met ananas..........

Vrijdag 27 april

"Mevrouw, Mevrouw", roepen de twee schoolmeisjes vanaf de overkant van de sloot die langs de moestuin loopt. Het went nooit, dat "mevrouw"!
"Mevrouw, is dat een krokodil die daar in het water ligt?" Geen idee, dus ik neem eens een kijkje. Eh, nee, een krokodil is het niet. Wel een hele grote dode vis, formaat surfplank. In hetzelfde water waarmee ik zometeen mijn plantjes water moet geven. En hij stinkt niet zuinig ook. Yûk!!!!!!! Heb ik toch liever die krokodil........

Donderdag 26 april

Waar zijn de bijen en hommels toch? In de Hof zie je er af en toe nog wel eens eentje, maar in de Hof der Zoetheid zijn ze opvallend afwezig. En dat is geen goede zaak, want op deze manier zal ik niet veel vruchten kunnen plukken. Mijn pogingen om zelf voor bij te spelen en zo de nectarineboom aan vrucht te helpen, zijn helaas jammerlijk mislukt. Ook bij de pruimenboom heb ik zo mijn twijfels. En dan staan nu de appelbomen, blauwe bessenstruiken en ook de tuinbonen in bloei. Ik denk dat het een kwestie van timing is, alles bloeit zo vroeg dit jaar. Als dat maar goed gaat......

Maandag 23 april

Er is een oud Chinees gezegde: wees voorzichtig met wat je wenst, je zou het weleens kunnen krijgen! Dat was ongeveer het gevoel dat me vandaag bekruipt als er in de brievenbus een envelop van de deelgemeente Loosduinen ligt. Ineens herinnerde ik me weer dat ik bij het tekenen van het huurcontract voor de Hof der Zoetheid had aangegeven dat ik in aanmerking wilde komen voor een aangrenzend stukje grond als dat beschikbaar kwam. Gezien de lengte van de wachtlijst dacht ik toen dat het nog wel enige jaren zou duren. Dus niet!
Ineens ben ik 60 vierkante meter grond rijker en voel ik mij een grootgrondkabouter! Rest wel de vraag wat ik nu met al die extra ruimte moet gaan doen. Op het moment is de grond gortdroog, hij stuift al als je ernaar kijkt. Bovendien ben ik nog volop aan het leren hoe het moet, dat moestuinieren. Voorlopig houd ik het dus maar low profile en zal er vooral courgettes, pompoenen, komkommers en meloenen kweken. Die kan ik in de Hof der Zoetheid eigenlijk niet goed kwijt. In zakken met compost want als het zo droog blijft, is de grond dit jaar niet meer te gebruiken. Een bloemenweitje wil ik wel proberen en ik denk aan een heg van wilde rozen, voor de bottel(jam). Low profile: zou het me lukken, denk je?

PS
Rest nog de vraag: hoe zullen we deze tuin nu weer gaan noemen? Iemand suggesties?

Zaterdag 21 april

Bij het krieken van de ochtend zijn we al onderweg om in Lisserbroek aardbeienplantjes aan te schaffen. Nou ja, eigenlijk de "neusjes" van aardbeienplantjes. Waar we uiteindelijk weer mee naar huis rijden is in feite een klompje stijfbevroren worteltjes met verdorde blaadjes die ooit mijn aardbeienbed moeten gaan vormen. 20 plantjes in totaal en die kan ik tussen duim en wijsvinger vastpakken! Tegen de tijd dat we weer in Den Haag terug zijn, zijn de plantjes bijna ontdooid en kunnen ze het speciaal voor hen bestemde bed in de Hof der Zoetheid in. Lekker in het zonnetje, lekker vochtig aan de worteltjes en een dekentje van compost. Als ze nu niet gaan groeien, dan heeft het in ieder geval niet aan mij gelegen!
Nu ik toch bezig ben, plant ik meteen maar een heleboel zaailingen uit. Die staan al enige weken in een kasje in de siertuin en zijn allang afgehard. Diverse kruiden, zoals citroenmelisse, lavas, komkommerkruid, broodklaver, bieslook, venkel, munt maar ook snijbiet, zoete uien, stengelui, (stiekem in het tuincentrum aangeschafte) paksoi en diverse eenjarigen voor de sier mogen de borders bij de fruitstruiken in, die er tot nu toe nog kaal bijstonden. De mais ziet er maar armetierig uit, dus daar zaai ik wat van bij. De zonnebloemen doen het daarentegen uitstekend en kunnen verspeend worden. Zelfs de bloemkool begint te kiemen en dat komt goed uit want het voorzaaien is niet goed bevallen.
Ondertussen beginnen ook de peulvruchten ook aardig boven de grond te komen en staan de appelboompjes in bloei (allemaal!). In de sloot langs de moestuin drijft een familie ganzen voorbij: tien jongen zijn er maar liefst. Ze zien er al groot uit, volgens mij een broedsel uit februari of zo. Twee moestuinen verder gaan ze met z'n twaalven aan land en vreten in no time alle jonge slaplantjes op. Ben ik even blij met mijn hek!

Donderdag 19 april

Nou moe! Was ik zo gelukkig met mijn nieuwe Hemerocallis, die braaf de luizen uit mijn roos verjaagt. Blijk ik niet de enige te zijn die er zo blij mee is. Vanochtend hangen veel blaadjes slap naar beneden. Blijkt er bij allemaal aan de basis een groot gat in te zitten. De boosdoener ligt op zijn gemaak uit te buiken op één van de vernielde blaadjes. Stand Tuinkabouter versus Tuinslak: 0-1. Hoewel, tuinslakken blijken niet te kunnen zwemmen........
En rond de gesloopte Hemerocallis is een koperen barrière opgetrokken. Het zijn gelukkige sterke planten!

Maandag 16 april

Vandaag en gisteren de allerlaatste restanten zaaiwerk: komkommer, courgette, meloen, pompoen, kalebas en de eenjarige klimmers. Die kunnen pas laat in het seizoen naar buiten, maar groeien wel erg snel, dus moet je laat zaaien.
De hangende tuinen op zolder blijken heel goed te voldoen maar raken nu wel een beetje vol. Wanneer het nieuwe zaaigoed gaat kiemen, zullen er dus weer flink veel zaailingen naar buiten moeten. Misschien maar goed ook, want zo achter glas is het toch wel erg warm voor ze. Het verbaast me eigenlijk wel dat ze er nog zo goed bijstaan!
Duidelijk is wel dat er, nu ik niet van boven begiet maar de zaaisel met de voeten in het water zet, veel minder "omvalziekte" voorkomt. Daar kon ik in voorgaande seizoenen nog heel wat zaailingen aan kwijtraken.....

Zaterdag 14 april

't Is toch wat, met dat huidige klimaat! Hier in Den Haag heeft het eigenlijk al vier weken niet meer naar behoren geregend en het ziet er niet naar uit dat dat in de komende week beter gaat. Hoewel de temperaturen beslist "kiemzaam" zijn, moet er dus flink gesproeid worden: zowel in de Hof als in de Hof der Zoetheid gaan er vele tientallen liters doorheen. In de Hof probeer ik niet meer te gebruiken dan noodzakelijk is om het bovenlaagje van de grond nat te houden. Het is immers toch drinkwater dat ik daar gebruik. In de moestuin hoef ik me minder in te houden: dat water schep ik uit de sloot en daar komt het uiteindelijk ook weer terug. Gelukkig helpt mijn liefste me af en toe met het aanslepen van gietersvol slootwater. Maar alle moeite is niet voor niets: zowel in de moestuin als in de siertuin kiemt al vanalles!

Donderdag 12 april

Het afgelopen Paasweekend is de volgende grote zaaironde begonnen. Alle zaden die direct in de vollegrond worden gezaaid, zowel in de border als in de moestuin, kunnen nu de grond in. Daarvoor moet eerst nog wat puin geruimd worden: de grote voorjaarsschoonmaak. Hoewel ik allang geen bollen meer in de borders plant, komen er ieder jaar toch weer op. Ze bloeien alleen niet meer. Al dat loof moet dus verwijderd (liefst met bol en al maar sommigen zijn hardnekkig), net als het zojuist gekiemde onkruid. Niet mijn meest favoriete tuinklusje, maar het moet gedaan.
Daarna mogen de in Limburg gekochte vaste planten de grond in. Nu ik ook een moestuin heb, kan ik niet meer de hele border volzetten met eenjarigen. Ik heb simpelweg de tijd niet meer om zoveel te deadheaden. Dus komen er steeds meer vaste planten in de border. Die bloeien dan wel minder lang, maar vergen ook minder onderhoud. Soms moet je als tuinkabouter nu eenmaal keuzes maken.....
Maar daartussen is nog meer dan genoeg ruimte om alle geruilde zaden te laten kiemen. Eigenlijk is dit een beetje schilderen met onzichtbare verf. Je doet de zaadjes in de grond maar je moet al wel een beeld hebben van hoe de plantjes er later uit gaan zien. Ik vind dat niet gemakkelijk. Bij mij komt het er meestal op neer dat ik alleen op hoogte zaai. Groot achterin de border, de kleintjes vooraan. Ik zie wel hoe het wordt. Het resultaat is ontwerptechnisch meestal niet geweldig maar wel vrolijk en uitbundig!
Ook in de moestuin gaat nu vanalles de grond in: allerlei soorten bonen en erwten, spruitjes, prei, worteltjes, uien, diverse kruiden en bloemen. Plus nog wat vaste planten en tweejarigen die hier mogen groeien tot ze groot genoeg zijn voor de siertuin.
Nu rest me niets anders dan wachten, hopen en het groen de grond uitkijken....

Dinsdag 10 april

Stand in de strijd tussen Tuinkabouter en Bladluis: 1-1! Was ik een paar dagen geleden nog helemaal in de put omdat mijn mooie, nieuwe roos groen zag van de luis: nu is alles anders. Ineens staan diverse buren in de straat hun voorheen luisvrije rozenstruiken met spuitbussen uit het tuincentrum te bewerken en staat die van mij er zomaar stralend bij. Vanwaar die omslag? Ik denk dat het heeft te maken met het feit dat ik er een Hemerocallis bij geplant heb, ik kan niets anders verzinnen. Blijkbaar vinden luizen die zo vies dat ze meteen naar de buren verhuisd zijn. Opgeruimd staat netjes en weer wat geleerd......

Zondag 7 april

Ik heb een ontluikende romance verstoord! Gisteren zat hij er weer, Janneke's evenbeeld. Ik zag het niet meteen en dus hadden de aanstaande gelieven de kans nader kennis te maken en naar het schijnt vonden ze elkaar wel errug aardig. Mijn tussenkomst werd door de onverwachte bezoeker niet op prijs gesteld, dus klauwde hij verticaal tegen de schutting omhoog om aan de verschrikkelijker tuinkabouter te ontsnappen. Sindsdien is Janneke, met zestien jaar toch al een bejaarde dame, niet helemaal meer de oude. Ze eet nauwelijks nog, ligt urenlang op de bank voor zich uit te staren en te zuchten. Als ze buiten zit, is dat achterin de tuin, waar er wat openingen in de schutting zitten. Niet groot genoeg om door te ontsnappen maar wel groot genoeg om neus-tegen-neus met je geliefde te zitten. Zo vertederend.......

Donderdag 5 april

Vanochtend, toen het nog donker was en kat Janneke in de hof haar gebruikelijke hapje grasprietjes was gaan halen, kreeg ik haar niet meer naar binnen. Op zich al uitzonderlijk, want normaal is het: rennen-vlug een bek gras halen-en nog sneller weer naar binnen want brrr, wat is het koud! Als een baviaan op een apenrots in Emmen staarde ze gefascineerd in de donkere border naar iets wat ik niet kon zien en weigerde zich zelfs maar te bewegen. Dat ik niet zag wat zij zag, verbaasde me niet zo omdat ik nu eenmaal een nogal nachtblinde tuinkabouter ben. Bovendien zien katten wel vaker dingen die wij niet zien. Uiteindelijk heb ik haar opgepakt een naar binnen gedragen waarna ik toch zeker vijf minuten uit de gratie was.
Als ik 's middags thuiskom is mijn eerste werk altijd het openen van de achterdeur. Enige andere actie is niet mogelijk tenzij ik het risico wil lopen mijn nek te breken over Janneke die zich aan mijn voeten werpt en het op een oorverdovend brullen zet. Zoals gebruikelijk blijft ze, als de deur eenmaal open is, op de drempel dralen tot ik als eerste de tuin inga. Vandaar dat ik er redelijk zeker van ben dat ze achter me is. Toch zie ik haar voor me zitten. Haar rode vacht is duidelijk zichtbaar achter de bloeiende Aucuba. Dit is zo'n ik-zie-iets-dat-ik-niet-kan-zien-maar-ik-zie-het-toch-moment. Janneke rent langs me, duikt de border in en waagt zich aan een dappere poging haar blazende en duidelijk doodsbange evenbeeld weg te kijken. Iets wat de laatste ook het liefst zou willen maar je komt onze kat-proof tuin nu eenmaal gemakkelijker in dan uit. Ik twijfel er niet aan dat hij er al sinds vanochtend zit want hij ziet er erg wanhopig uit. Zuchtend neem ik Janneke voor de tweede keer vandaag onder de arm (nu ben ik zéker tien minuten uit de gratie!) en sluit haar binnen op. Een rode bliksemschicht flitst langs me heen als ik de poort opendoe. Onze onvrijwillige logee maakt zich uit de voeten en ik verbaas me over dit staaltje van dubbelzien.......

PS
Deze foto is genomen tijdens het eerste voorjaar in de hof maar ik vond hem toch wel errug toepasselijk!

Dinsdag 3 april

Wat een luizenboel! Ik bedoel mijn nieuwe roos in de voortuin. Iedereen bij ons in de straat heeft ze staan en niemand heeft er luis inzitten. Dus dacht ik dat ik het ook wel kon proberen. En schafte ik mij een fraai geel met zalmroze exemplaar aan. Dat drie dagen na planten al vol luis zat. En nu ook al sporen vertoont van sterroetdauw, ondanks het feit dat de plant van een gerenommeerde kweker komt. De tuinslang, waarmee ik die beesten had kunnen wegspuiten c.q. verdrinken, heeft helaas geen aansluiting aan de voorgevel. De knoflook, die de luizen had moeten verjagen, staat er florisant bij maar mag helaas niet baten. De lieveheersbeestjes die ik vang en op de roos loslaat, hebben het veel te druk met sexen om nog te eten. Brandnetelgier maken kan helaas voorlopig ook niet. Het netelveldje in het moestuincomplex is helaas zojuist gerooid. Eén-nul voor de bladluis. Het ziet ernaar uit dat deze tuinkabouter nu al de oorlog heeft verloren.......

Zondag 1 april

Ook tuinkabouters breken er wel eens uit. Tussen al dat zaaien, verspenen, websitebouwen en de zaadhandel door wil je ook wel eens wat anders! Aldus zwerven mijn liefste en ik al twee dagen rond in het fraaie Zuid-Limburg en hebben door het heuvelachtige landschap en de vakwerkhuisjes helemaal het gevoel in het buitenland te zijn. Dat we de mensen niet altijd kunnen verstaan, draagt nog verder bij aan de feestvreugde. Landschappelijk is dit een fraai gebied. De heuvels zijn groen, vele fruitbomen staan in bloei en daartussen grazen de schapen. Dat heb je in Den Haag toch niet.
De reden om hiernaartoe te komen was oorspronkelijk om aardbeienplanten te kopen in Aardbeienland, een soort pretpark dat helemaal  rond deze vrucht is opgebouwd maar ook planten verkoopt. We komen er te laat achter dat ze pas volgend weekend zullen opengaan, maar kunnen er niet mee zitten. We zoeken wel een kweker dichter in de buurt! Gelukkig zijn er nog meer kwekerijen in de buurt en dus mag ik me op zaterdag uitleven bij de befaamde kwekerijen van Bastin en Marni's.
Bastin heeft een fijne collectie winterharde mediterane planten en ik scoor een fraaie cistus die in de winter niet naar binnen hoeft. Joepie, het is 's winters al zo vol op mijn vensterbank! Van de door mij zo vurig begeerde mirte gaat het laatste exemplaar helaas net aan mijn neus voorbij. In het paasweekend organiseert men hier een "Pulmonaria in de Gloria"-dag waarbij ze vele soorten longkruid aanbieden. Wij krijgen alvast een voorproefje en zo tik ik een bontbladige, roodbloeiende versie op de kop. Nog nooit zoiets gezien en ik heb er nog wel een plaatsje voor in mijn schaduwbakken. Verder koop ik hier nog een Engelwortel, want die krijg ik maar niet aan het kiemen; ook dit jaar weer niet. Dus kies ik de weg van de meeste weerstand......
Bij Marni's dartel ik rond als een kind in een snoepwinkel, of beter: een tuinkabouter in een plantjeswinkel (hoewel ook snoepwinkels hoog op mijn favorietenlijstje staan). De mevrouw achter de toonbank (Marni zelf, vermoed ik) herkent de symptomen en duwt me een kruiwagen in handen. Geen overbodige luxe - als ik uitgedarteld ben is mijn wagen volgeladen. Met een nieuwe hemerocallis, valse indigo en nog heel wat andere planten die nog zo nieuw voor me zijn, dat ik de namen niet kan onthouden. Plus een plantje waarvan ik er al één in de tuin heb, de Viola Freckles. Omdat alleen ook maar alleen is en bovendien niet echt veel zaad oplevert, heb ik er twee zusjes bijgekocht. Zusjes inderdaad, deze plantjes maken op mij een uiterst vrouwelijke indruk!
Na een bezoek aan kasteel Hoensbroek (ook zeer fraai!) vervoert mijn liefste een gelukzalige tuinkabouter terug naar het hotelletje in Epen van waaruit we vandaag een fraaie wandeling zullen ondernemen. De plantjes blijven slapen in de auto....