K for King

B-24 crash in Belgium

Vrijheid binnen handbereik

Met de hulp van het verzet zou de vluchtroute hun snel naar Engeland brengen. Eerst en vooral werden alle bemanningsleden naar een neef gebracht van Germaine Vercruysse in Herseaux, nabij de Franse grens. Volgens Hargis verbleven ze wel daarvoor 3 nachten in het huis van de burgemeester.

Met de vier vliegeniers kwam er ook een nieuwe groep samen om de grens over te steken. Deze groep bestond uit Jean Lefebvre, de gebroeders Fournier en George Carette. De eerste bestemming was Mons-en-Pévčle. Daar zouden ze hun contactpersoon ontmoeten, een zekere "Monsieur Marcel" en zijn secretaresse. Deze Marcel vertelde hen dat hij Canadees van origine was en behoorde tot de Inlichtingen. Hij zou hen in zijn wagen naar Arras brengen. Sommige bemanningsleden vertrouwden dit hele zaakje niet omdat met een wagen rijden in oorlogsperiode zou opvallen en zeker met al die Duitse soldaten in de buurt.

"Volg je gevoel" was beter geweest, maar niet iedereen had die mening. Op 14 mei 1944 werden ze allemaal gearresteerd door de Luchtmacht politie aan een controlepost. Omdat ze in burgerkledij waren werden de vier bemanningsleden overgeleverd aan de Geheime Veldpolitie en dat was niet in hun voordeel. Later vernam men dat "Monsieur Marcel" niemand minder dan Prosper De Zitter was, een gekende verrader, samen met zijn vriendin Florentine Girault. Eén van de bemanningsleden, Robert M. Varty, overleefde dit verraad niet. De Duitse soldaten namen hem uit de groep voor verhoor naar inlichtingen, maar hij kwam niet meer terug. De soldaten vertelden zijn makkers dat hij ziek was geworden, maar eigenlijk was hij vermoord. Om dit zaakje toe te dekken gaven de Duitse autoriteiten verkeerde informatie aan het Internationale Rode Kruis. Ze vertelden dat hij was gestorven bij de crash in april 1944. Uit recente documenten blijkt dat hij overleden is op 15 mei 1944 aan schotwonden in de borst en buik.

=> Dit onderwerp is nog altijd in vol onderzoek. Eén van de overlevenden zag dat de verrader betaald werd door de Duitsers. Maar zij konden niet met zekerheid bevestigen dat Prosper De Zitter de verrader was. Hij zou herkend kunnen worden aan zijn handen, hij had maar negen vingers, maar niemand had daar opgelet.

         

Freedom was so close

With the help of the resistance, the escapeline would bring them back to England. First of all the four crewmembers were brought to another cousin of Germaine Vercruysse in Herseaux, near the French border. Hargis told us that they slept 3 nights in het mayor's house before going to France.

With the four flyers, a new group would join them to cross the border. This group consisted of Jean Lefebvre, the Fournier brothers and George Carette. First destination, Mons-en-Pévčle. There they would met their contact, a certain “Monsieur Marcel” and his secretary. That Marcel told them that he was a Canadian, belonging to the Intelligence. He would bring them with his car to Arras. Some of the crewmembers didn’t trust this situation, because driving a car in the war was already weird with all these German soldiers around.

“Follow your feeling” would be better, but they didn’t. On 14 May 1944 they were all arrested by the Luftwaffe polizei at a checkpoint. Because they were in civilian clothes, the four crewmembers were brought to the Geheime Feldpolizei and that was a bad thing. Later on they discovered that “Monsieur Marcel” was Prosper De Zitter, a well known traitor, together with his girlfriend Florentine Girault. One of the crewmembers, Robert M. Varty, didn’t survive. The Germans took him from the group to get intelligence, but he didn’t return. The soldiers told the others that he was sick, but in fact he was killed. To cover up all this, the German authorities gave wrong information to the International Red Cross. They said he was killed in the crash in April 1944. Out of recent documents we know that he died on 15 May 1944 due to shot wounds to his chest and abdomen.

=> On this matter, our research still continues. One of the crewmembers saw that the traitor was paid by the Germans. The survivors couldn’t tell us if the man only had nine fingers, because Prosper De Zitter lost one earlier in his life.

{ParagraphsSidebar}