My little prince of Arkalyk

Klimaat

Kazachstan heeft een continentaal woestijnklimaat, met hete zomers en koude winters. Door de uitgestrektheid van het land zijn er wel regionale klimaatverschillen. De zuidelijke regio heeft zachtere winters en hetere zomers dan het noorden. De regen die valt, valt in het voorjaar en in de winter zijn grote delen van het land bedekt met sneeuw. De meest extreme temperaturen zijn: 45 Celcius in juli en -45 Celcius in januari.

De beste reistijd is september-oktober, wanneer de dagen aangenaam zonnig zijn. In april is het weer ook vaak mooi en in die tijd staat de woestijn kort in bloei. De zomer is een geschikte reistijd als u de bergen in de grensgebieden wilt verkennen.

De winter is een onaangenaam seizoen om in Kazachstan te reizen. Gebouwen zijn over het algemeen slecht of niet verwarmd, het openbaar vervoer rijdt aangepaste diensten (minder frequent!) en er is sprake van voedselgebrek. In de omgeving van Almaty kan wel prima geskied worden. De beste skimaanden zijn januari en februari.

Flora 

De steppen en woestijnen van Kazachstan zijn schaars begroeid met gras en planten die goed tegen droogte bestand zijn. Langs de rivieren groeit riet en verschillende soorten loofbomen, zoals de olm en de populier. De berghellingen in het zuiden zijn bedekt met naaldwouden (spar, lariks), ceder en jeneverbes. Deze soorten worden beschermd in negen grote natuurreservaten en een aantal kleinere beschermde gebieden.

Fauna

Het zeldzame sneeuwluipaard en de saga-antilope hebben in Kazachstan hun leefgebied. Beide zijn beschermde diersoorten. Steppebewoners zijn vossen, dassen en roofvogels en in de woestijn leven gazellen, reptielen en allerlei knaagdieren. Bij rivieren en meren leven wilde zwijnen, herten en jakhalzen. In de bergen leven de wilde kat, de lynx, de wolf, de bruine beer, de adelaar en de lammergier. De kulan, een zeldzaam hoefdier, komt voor op het eiland Barsa Kelmes in het Aralmeer.

Bevolking en cultuur

Kazachstan ligt aan de buitengrenzen van de Islamitische wereld en vormt een kruispunt tussen Russische, Chinese en Centraal Aziatische beschavingen. Het land heeft 17 miljoen inwoners en een bevolkingsdichtheid van 6 personen per km2. Ongeveer 60% van de bevolking leeft in steden. Voor een nomadenland is dat een hoog percentage.

Sinds de uittocht van Russen en Oekraïners in 1991 zijn de Kazachstanen voor het eerst de grootste etnische groep sinds 200 jaar. Maar met 45 % vormen ze net geen meerderheid. Er leven, vooral in urbane gebieden, veel Russen (35 %), Oekrainers, Duitsers, Oezbeken, Uyghuren, Tataren en Koreanen in Kazachstan.

Kazachstanen die nu nog in het buitenland wonen, gevlucht voor de terreur van de collectivisatie in de jaren dertig, kunnen tegenwoordig gemakkelijk terugkeren naar hun vaderland. Om ze daarin te stimuleren belooft de Kazachstaanse overheid ze allemaal een huis, een paard, schapen en een baan.

De Kazachstaanse cultuur heeft haar wortels in het nomadenverleden van het volk, aangevuld met Russische en Islamitische tradities. Het grootste deel van de Kazachstanen is Soennitisch Moslim. Toch speelt de Islam maar een kleine rol in het dagelijks leven en er zijn geen Islamitische organisaties in het land. Verder zijn er (Russisch Orthodoxe) Christenen en Joodse minderheden.

Tot begin 20 ste eeuw waren alle Kazachstanen veeteelt-nomaden. Toen de Russen kwamen werde ze gedwongen zich op vaste plekken te vestigen. Veel Kazachstanen leiden nu nog een semi nomadisch bestaan en ze zwerven in de zomer met hun kuddes schapen, geiten en koeien over de steppen en langs bergdalen. Zij wonen in gemakkelijk verplaatsbare vilten tenten, de yurts.

Beleefdheden

Kazachstanen zijn buitengewoon gastvrij en ze grijpen elke gelegenheid aan voor het organiseren van een feestje. Een eenvoudig familiebezoekje kan uitdraaien op een tot diep in de nacht durend feest. De gastheer of gastvrouw wordt geacht de gasten net zolang van eten te voorzien totdat alles op is en de wodka vloeit rijkelijk. De meest geeerde gast (meestal de oudste man) krijgt traditioneel een geroosterd schapenhoofd aangeboden, teneinde dit te verdelen onder de andere gasten. Afslaan van aangeboden voedsel kan als een belediging worden opgevat.

Het woord ke, uitgesproken aan het einde van een naam, is een beleefdheidsaanduiding voor ouderen, gasten en andere gerespecteerden. Fluiten is onbeleefd, door een deur met iemand praten ook. Kledingregels zijn minder streng dan in andere islamitische landen maar korte broeken worden - buiten de sportschool - niet op prijs gesteld. Mensen die buiten de steden wonen doet u een groot plezier met een (Kazachstaanse) krant.

Kunst

Wollen tapijten met prachtige geometrische motieven en handgemaakt vilt in allerlei kleuren zijn Kazachstan’s bekendste kunstuitingen. De tapijten werden oorspronkelijk gebruikt om vloeren en wanden van yurts mee te bekleden. Ze vormen ook een statussymbool: hoe meer kleden een Kazachstaan heeft, des te hoger zijn aanzien.

Zang is een belangrijk element in de Kazachstaanse cultuur. Troubadours, agyns, zingen van oudsher volksoverleveringen, lange poetische verzen in dichtvorm. Wedstrijden tussen agyns zijn ook tgenwoordig nog populair. Muzikanten bespelen in gezelschappen instrumenten als de dombra (luit) en een driesnarige viool, de kobiz.