AAi WiTNUSS

Mogelijkheden workshops (klik):

Muziek:                                        Benieuwd naar de Accommodatie ? (klik)

> Afrikaans trommelen (djembé) 

> Kora (traditioneel afrikaans snaarinstrument, soort harp geluid)

> Afrikaanse dans > Data en Prijzen

> Balafon

Creatief:                                             INFO: Kind(eren) mee naar Gambia?

> Houtbewerken > Data en Prijzen 

> Schilder reis > Data > Prijzen

> Fotografie reis > Data > Prijzen

                                                             LEUK: Reisverslag (maart 2007)

OVERZICHT REIZEN + PRIJZEN

DAGPROGRAMMA

AANMELDEN NIEUWSBRIEF 

Wat is een kora?

De Mandinka kora is een uniek instrument die er een beetje uitziet als een harp en een brug heeft gelijk aan die van een luit of gitaar. Het is het hoogst ontwikkelde snaarinstrument van Afrika. Zowel de bouwwijze als ook de muziek zijn uniek op de wereld. Hij klinkt enigszins als een harp, maar zijn speelwijze lijkt meer op die van een flamenco gitaar.

Traditioneel heeft de Kora 21 snaren die worden bespeeld met de duim en de wijsvinger van elke hand. De overige vingers houden vast aan de twee verticale handvaten. De meeste kora-spelers komen uit Gambia, Mali, Guinee en Senegal.

Wilt u meer informatie van uw kora docent, zie website Jali Kebba (klik)

Butch (links) is een professioneel  muzikant.

Hij heeft vele jaren (meer dan 10 jaar) workshops en wekelijks lessen gegeven aan groepen mensen in Engeland.

Daarbij was zijn grootste passie, om niet alleen het drummen aan te leren, maar ook om bij (vooral jongere) mensen een cultureel bewustzijn bij te brengen of te laten groeien.

Sinds dit jaar zijn hij en zijn vrouw naar Gambia verhuist om daar hun geluk te beproeven. Zij hebben een prachtige locatie gevonden buiten het toeristengebied.

Butch houdt het niveau van de lessen in de gaten, of mensen meer of minder willen/kunnen. En er zal dus zonodig de hulp ingeroepen worden van Afrikaanse djembé docenten, zoals Musa (rechts) en Sol (midden).

Butch zal er zeker voor zorgen, mede dankzij zijn humor en gezelligheid, dat Gambia een prachtige muzikale ervaring wordt voor je!

De docent

Bent u benieuwd naar meer werk van Emiliana? Kijkt u dan op de website van Emiliana (klik)

31 oktober - 7 november 2008

2009:   nog niet bekend

2 weken: 24 oktober - 7 november 2008: € 1789

1 week: 31 oktober - 7 november 2008 :  € 1359

Inclusief:

1 week 16 uur workshop van Emiliana Cordaro in week 31 okt - 7 nov

Vlucht Amsterdam-Banjul Economy Class Arkefly

Tranfer van vliegveld Banjul naar accommodatie (retour)

Accommodatie o.b.v. tweepersoonskamer + ontbijt

Nederlandse reisbegeleiding op achtergrond aanwezig

Boekingskosten

Bij twee-weekse reis:  3 daagse binnenlandtour, daarnaast het meemaken van een traditionele NAMING CEREMONY (!) en de mogelijkheid tot kennismakingsworkshops djembé, kora en afrikaanse dans.

Exclusief:

Reis- en annuleringsverzekering

Diner / lunch ( ong. € 7-12 p/dg)

evt. extra workshops

"GEWOON wordt ONgewoon"

Fotografie kan een middel zijn om de wereld om ons heen op onze eigen manier te omschrijven en zo op onze eigen manier te vertellen wat ons boeit en raakt. In Gambia zullen wij eerst onze eigen specifieke manier van kijken leren kennen.

Daardoor zullen wij beter in staat zijn om bewust (ook ‘gewone’) dingen fotografisch om te zetten

naar een bijzondere weergave.

Omdat dit niet zonder techniek gaat leren wij, zo nodig, minimaal de basis hiervan.

Techniek staat voor Marianne in deze workshop niet helemaal voorop, zij legt meer het accent op het ontwikkelen van de eigen creativiteit  en uw blik op dingen/ mensen & momenten.

Per week zullen er ongeveer 16 uur workshop uren zijn, zodat er genoeg tijd zal zijn om het één en ander van Gambia te zien, een andere workshop te volgen en/of te relaxen aan het strand.

Aan het begin van de workshopweek formuleert elke cursist als startpunt voor het werk in de verdere week een eigen fotografisch uitgangspunt . Het kijken naar ons onderwerp staat voorop. Om dit te kunnen vertalen naar een boeiend beeld, leren wij om te gaan met de camera (stukje techniek) en leren wij meer over het bewuste gebruik van kleur en licht.

Ook de keuze van plaats, tijdstip, moment en de beeldcompositie spelen een belangrijke rol in de beeldelementen, Afhankelijk van de kennis en ook de wensen van de cursisten duiken wij dieper in techniek en/of in het “anders kijken” en leren wij te verrassen en zelf verrast te zijn.

Onze foto moet niet pas op de computer tot iets bijzonders gemaakt worden.

We onderzoeken kritisch hoe we onze manier van fotograferen kunnen optimaliseren voor de presentatievorm die we gezamenlijk zullen kiezen (bijv. slideshow, tentoonstelling).

Er wordt digitaal gewerkt. Als iemand met een analoge camera wil werken, moet hij/zij zelf voor prints zorgen (dit is mogelijk in de stad, zo'n 30 minuten van onze lodge vandaan).

                                                                                                                                                                                             De docent

Marianne Ulrich heeft inmiddels 19 jaar lang haar eigen bedrijf.  Als freelance fotografe heeft zij zeer uiteenlopende opdrachten van bedrijven en particulieren.  Reis- en kunstfotografie blijven daarnaast  even goed “haar ding”. Zij gebruikt veel van haar vrije fotografie voor publicaties, haar uitgeverij voor fotokaarten en voor exposities in binnen- en buitenland.

Marianne werkt in zwart-wit en in kleur, analoog en - sinds een aantal jaren - ook digitaal.
Niet alleen opdrachten worden vaker digitaal gevraagd, zij ziet in de digitale fotografie ook nieuwe creatieve wegen voor haar kunstfotografie.

-------------------------------------------------------------------------------

2008:  24 oktober - 31 oktober

2009: nog niet bekend

Inclusief:

1 week 16 uur workshop van Marianne Ulrich in week 24 okt - 31 okt

Vlucht Amsterdam-Banjul Economy Class Arkefly incl. vliegtax, toeristenbelasting, luchthavenbelasting & brandstoftoeslag

Tranfer van vliegveld Banjul naar accommodatie (retour)

Accommodatie o.b.v. twee-/drie persoonskamer + ontbijt (éénpersoonsbed)

Nederlandse reisbegeleiding op achtergrond aanwezig

Boekingskosten

Bij twee-weekse reis:  Twee hele dag excursies, vier halve dag excursies, het meemaken van een traditionele NAMING CEREMONY (!) in de eerste week, de mogelijkheid tot kennismakingsworkshops balafon, kora, afrikaanse dans en houtbewerken.

Exclusief:

Reis- en annuleringsverzekering

Diner / lunch (ong. € 7-12 p/dg), drankjes, fooien 

Vervoer van en naar Schiphol

evt. extra workshops

evt. verlengen van de reis

We werken met verschillende houtbewerkers. Hieronder staan een aantal vakmensen, maar het wil niet zeggen dat één van hen u les gaat geven. Het kán wel.

Alla Sow, geboren in Senegal, is 45 jaar. Hij komt uit de familie van de houtbewerkers, de "laobeh", afkomstig uit de Fula stam.

Sinds 1982 woont en werkt hij in Gambia. In Gambia valt er iets beter geld te verdienen dan in Senegal, vertelde Alla. Zijn familie woont grotendeels nog in Senegal. Alla zorgt voor hen.

Vanaf 8 jarige leeftijd bewerkt Alla hout. Het duurt zo'n 4-7 jaar voordat je het houtbewerken goed onder de knie hebt.

Meestal worden er een aantal vormen aangeleerd, zodat degene hier perfect in kan worden. Zo heeft iedere houtbewerker zijn specialiteit!

Alla maakt voornamelijk (de typisch) afrikaanse spelletjes in hout.

Net zoals bij steen, begint het houtbewerken ook bij een ruw stuk materiaal. Daarna wordt er grof de gewenste vorm in gemaakt.

Vervolgens wordt er geschaafd, gevijld en geschuurd.

Op het laatst: polijsten en indien gewenst wordt er een kleur op aangebracht.

 De andere docenten zijn Korka Jallow en Samba Njie.

 Korka (rechts) maakt lepels/vorken (met mensfiguren) en nijlpaarden.(afgebeelde beelden zijn niet nog niet 'af', maar gefotografeerd in verschillende stadia)

Samba (links) maakt voornamelijk mensfiguren.

Samba en Korka spreken goed Engels, Alla een beetje (er is met de workshops altijd wel iemand in de buurt die kan vertalen). Alledrie zijn ze trots op hun werk.

Het werkloosheidspercentage in Gambia ligt hoog, meer dan 50% van de bevolking heeft geen werk en dus geen inkomen.

Ook vinden zij het belangrijk, dat ze op deze manier de Afrikaanse cultuur kunnen behouden en door kunnen geven.

Het hout komt uit de Casamance in Senegal en deels uit Gambia. Er wordt gewerkt in Teak wood en 'Mahocany'. Teak wood is zachter hout.

Alla, Korka en Samba zijn enorm enthousiast om workshops te gaan geven!

1 week: 24 okt - 31 okt 2008:  16 u workshop houtbewerken  € 1163

1 week: 31 okt - 7 nov 2008: 16 u workshop houtbewerken    € 1163

2 weken: 24 okt - 7 nov 2008: 32 u workshop houtbewerken  € 1482

Musta, één van de dansdocenten, heeft de conditie van een getraind wedstrijdpaard, ongelofelijk.

Hij gáát maar door, als de cursisten even rusten, laat hij nog even zien wat Afrikaans dansen nu eigenlijk is  ......

's Avonds bij het kampvuur kun je het geleerde gelijk in praktijk brengen....

Musta geeft de lessen op een enorm leuke en enthousiaste manier.

En... hij verzint steeds weer nieuwe (verrassende) pasjes....

Het kan voorkomen, dat er een andere docent de lessen verzorgt.

1 week: 24 okt - 31 okt 2008:  16 u dansworkshop  € 1163

1 week: 31 okt - 7 nov 2008: 16 u dansworkshop    € 1163

2 weken: 24 okt - 7 nov 2008: 32 u dansworkshop   € 1482

> Voor het uitgebreide dagprogramma, stuur svp een Email

> Afrikaanse dans  = AFR = zelfde prijs als DJE en KOR

> Houtbewerken    = H = zelfde prijs als DJE, KOR en AFR

> Balafon                 = B = zelfde prijs

----------------------------------------------------------------------------------------------

Wil je op de hoogte gehouden worden van het laatste nieuws van AAi WiTNUSS?

Meld je dan s.v.p. aan op NIEUWSBRIEF (klik)

De accommodatie ligt een klein eindje lopen ( ongeveer 10 minuten) vanaf de Atlantische Oceaan, waar de vissersboten (piroques) op 't strand getrokken worden en de verse vis uitgeladen worden door de lokale bevolking. De rest van het strand is zo goed als LEEG.

In de (ommuurde) tuin ligt het Bantabar Restaurant, het middelpunt van de lodge, waar je lekker kunt zitten. Er is een eigen zwembad, met (zo nodig) getrainde lifeguards (indien u met kinderen Gambia bezoekt). In de tuin staan grote palmbomen en andere tropische planten en struiken, welke vogels en vlinders aantrekken.

Verder heeft deze accommodatie:

v    Zes schone en comfortabele kamers & eigen veranda. Elke kamer heeft 2 of 3 éénpersoonsbedden, geïmpregneerde muskietennetten, kast voor kleding, eigen badkamer met douche (warm water op bepaalde tijden van de dag, koud water altijd aanwezig) & elektriciteit.

v    Bantabar restaurant. Dit is gelijk de receptie. Er is een kleine bar, waar drankjes and snacks verkocht worden. In de keuken erachter wordt het voortreffelijke eten klaargemaakt, alles vers! De Bantabar is ook de plaats waar diverse activiteiten plaatsvinden, zoals optredens door lokale muziekbands.

v    Zwembad. Er zijn getrainde lifeguards aanwezig, zonnebedden én schaduw voor degenen die dit wensen.

v    Relax plaatsen in de tuin. Er zijn diverse plekken, waar de lodge een mooie tuin van aan het ontwikkelen is. Omdat de lodge nog niet lang bestaat, is alles nog 'klein' en moet nog groeien.

v    Water. Water is een waardevol bezit in The Gambia. De lodge heeft water om je te wassen vanuit een eigen bron (waterput). wat omhoog gepompt wordt. Er wordt om deze reden van u gevraagd om verstandig om te gaan met water.

v    Personeel. Het vriendelijke Gambiaanse personeel zijn behulpzaam en zullen graag al uw vragen beantwoorden over hun mooie land.

v    Al het eten in het restaurant is lokaal verkregen, vers en in het restaurant klaargemaakt. We ondersteunen de lokale produkten door zo veel mogelijk lokaal voedsel in te slaan. We vragen aan de gasten om traditionele Gambiaanse gerechten 'uit te proberen', maar uiteraard zijn westerse gerechten ook te verkrijgen.

v    Zonnepanelen zorgen voor elektriciteit. De lodge heeft een generator, maar opnieuw vragen we onze gasten zuinig met elektriciteit om te gaan.

v    Rolstoel toegankelijk (inclusief het transport) vanaf 2007 !     

Gambia is goed te bereizen met kinderen. De vlucht naar Gambia neemt ongeveer 6 uur in beslag (ter vergelijking: de Canarische eilanden is 4,5 uur vliegen).

De accommodatie ligt pal aan het strand. Jongere kinderen mogen alleen onder begeleiding van een volwassene de zee in. Er kan nogal eens een sterke stroming staan.

De accommodatie heeft een ommuurde (beveilgde) tuin & een zwembad, met een diepte van ong. 1.50 m. Overal in deze accommodatie is/wordt rekening gehouden met kinderen 13-16 jaar, omdat deze locatie is opgezet voor jeugdgroepen (culturele uitwisseling) vanuit Engeland.

Diverse workshops zijn voor de oudere kinderen ook erg leuk om te doen, maar uiteraard moet dan wel het aantal uren gereduceerd worden.

Tijdens de okt-nov 2008 reis is reisbegeleiding Eveline Willemstein op de achtergrond aanwezig met haar dochtertje van één jaar.

 GR01:   8 daagse reis 24 oktober - 31 oktober 2008

 dagprogramma ("basis")  kan ter plekke van volgorde veranderen!

 0 Dag 1       Amsterdam - Gambia

 0 Dag 2       Strandwandeling, na lunch in traditioneel vervoer (bushtaxi) naar dorpje, daar wandelen

 0 Dag 3       Mogelijkheid katholieke kerkdienst bij te wonen

 0 Dag 4 - 6  Binnenlandtour

 0 Dag 7      Bijwonen traditionele Naming Ceremony van kindje 

0 Dag 8       Gambia - Amsterdam

GR02:  15 daagse reis 24 oktober - 8 november 2008

0 Dag 1-7      Als hierboven

0 Dag 8         Halve dagexcursie, rest vd dag vrij

                   Boottocht door mangroven

0 Dag 9        Hele dagexcursie

                  Museum, markt in Serrekunda,

                  Wandeling door Bijilo Monkey Park

                  Vissersmarkt Tanji 

0 Dag 10      Houtsnijmarkt Brikama

                  Workshop Houtbewerken

                  rest vd dag vrij

0 Dag 11     Halve dag: Bezoek school

                                                        Balafon workshop

0 Dag 12     Hele dagexcursie:

                 Wandeling Abuko Nature Reserve

                 Lamin Lodge

                 Boottocht

0 Dag 13     Kora workshop & dans workshop

                 rest vd dag vrij

0 Dag 14     Halve dag:

                Krokodillenpool

0 Dag 15    Gambia - Amsterdam

Op pad met Jali Kebba en Ibrahim.

Vandaag zal het gaan gebeuren. Met Jali Kebba als gids en Ibrahim als chauffeur zullen Hanny en ik samen met Rika en Jeanne op pad gaan om wat van Gambia te gaan zien.

Vroeg op. Te vroeg om ons ontbijt in de lodge te laten uit serveren. Dat doen we wel onderweg. Het busje van Ibrahim staat voor. Naar Gambiaanse maatstaven ziet het er redelijk goed uit. Maar of ie door onze vaderlandse APK-keuring zou komen ……. dat valt te betwijfelen.

De eerste paar uren (de zon is nog niet op) brengen we wat soezend door. Als het licht is geworden komen we al vrij snel in Banjul waar we de ferry zullen nemen die ons naar de andere kant van The Gambia zal brengen. Voor inscheping nog net even tijd voor een glas thee in een van de vele stalletjes op het haventerrein. Thuis kan een kopje PickWick me zelden bekoren. De Gambia-tea smaakt me uitstekend. Zoet, heet en met een flinke scheut melk.

Na de thee met spoed naar de ferry die plotseling op het punt van vertrek blijkt te staan. De inscheping gaat vlot. Onder het motto: “Je weet maar nooit”, posteer ik me vlak bij de reddingsvlotten. Na een half uur zijn we aan de overkant. Nu maar eens wat ontbijten. Jali kebba leidt ons door een wirwar van paadjes waarlangs een veelheid aan eettentjes. Onderweg valt mijn oog op een mobiele ijzeren oven. Wanneer het deurtje wordt geopend, blijkt de inhoud uit een aantal hompen vlees van onbestemde herkomst te bestaan. Doorgaans ben ik helemaal in voor elke exotische versnapering.  Dit keer kost het me weinig moeite me in te houden. De Gambianen ter plekke denken er heel anders over. Met een door de uitbater verstrekte vork wordt er is de massa lappen, botten, hompen, vellen en trellen geroerd, op zoek naar het aller-lekkerste stuk. Als er een keuze is gemaakt wordt het gebraad door de ovenbaas in hapklare brokken gesneden en op een stuk krant uitgeserveerd. Ik hoop dat deze lekkernijen geen indicatie zijn voor het peil van de Gambiaanse haute cuisine.

Even later belanden we in een klein optrekje waar we een uitstekende omelet met stokbrood voorgeschoteld krijgen. Wat is dit stukken leuker dan de horeca in het super toeristische Senegambia gebied, dat we een paar dagen geleden bezochten!

De lodge in Kuntaur

In de namiddag arriveren we in onze lodge. Ook hier weer geen toerist te bekennen. Kamers zijn basic, maar schoon. En de matrassen zijn OK. Vanaf het terras kijken we uit over de Gambia rivier die er in het licht van de ondergaande zon betoverend bij ligt. Ik voel me een gelukkig mens.

Naar de markt met lokaal vervoer (donkey-car).

Jali stelt ons voor naar Lumo te gaan om de markt te bezoeken. Op een paar minuten lopen vanaf de lodge, bevindt zich de plaatselijke taxistandplaats. Geen overjarige Mercedessen dit keer maar alleraardigste eenvoudige karren die worden voortgetrokken door een paard of ezel.

We genieten volop van een uiterst relaxte tocht door de velden die over een maand of wat vol zullen staan met rijst. De markt is een belevenis. Eén en al kleur. Het valt me vooral op hoe prachtig de meeste vrouwen zijn gekleed. Kopen kun je hier zo ongeveer alles. Regelmatig worden we van harte uitgenodigd  even binnen te komen om te kunnen profiteren van de 'very special prices' die ons zullen worden berekend. Maar of je besluit iets te kopen of juist niet, de sfeer blijft uiterst vriendelijk.

Er wordt veel gelachen en zoals overal elders worden er ook hier veelvuldig handen geschud.

Terug naar de lodge pakken we opnieuw de ezeltaxi. Ach ….. bij ons thuis zou deze vorm van vervoer vééél te traag gevonden worden, maar toch. Mij bevalt het uitstekend. “De ziel reist te paard”, las ik ooit ergens. Ik begin te merken dat het heel prettig voelt wanneer je ziel de snelheid waarmee je je lijf verplaatst, kan bijbenen.

Op bezoek bij de chief-chief.

Jali stelt ons voor op bezoek te gaan bij de chief chief van het dorp. Zijn positie valt te vergelijken met die van een burgemeester. Wanneer we ons op de binnenplaats hebben gemeld, worden we van harte uitgenodigd binnen te komen. Vergeleken met de woningen die we tot nog toe bezochten is het huis van de chief-chief zeer luxe. De woonkamer heeft de allure van een salon. Grote crapauds, een wandmeubel propvol met ingelijste foto’s en andere snuisterijen. De inrichting heeft wat weg van het klassieke ‘Amsterdams -Jordanese interieur’.

Onder het genot van een kop thee, die door één van zijn drie vrouwen is gezet, krijgen we te horen op welke wijze de chief chief ooit werd benoemd en wat zijn taak is binnen de gemeenschap. Wanneer we aanstalten maken weer eens op te stappen, wordt ons te kennen gegeven dat we van harte zijn uitgenodigd ook de lunch samen met de burgervader te gebruiken. Omdat we afgesproken hebben in de lodge te lunchen, slaan we de uitnodiging vriendelijk af. Jali legt ons uit dat het in het echte Gambia gebruikelijk is dat je, wanneer je gast bent in een dorp, een bezoek brengt aan de chief. Na een dergelijk bezoek wordt je ook door de overige bewoners van de compound als gast geaccepteerd.

Nog maar net terug in onze lodge, worden we bezocht door een dorpeling die z’n balafoon mee heeft genomen en voor ons wat muziek ten gehore brengt. Ibrahim vertelt ons dat de muzikant ons al zingend welkom heet in het dorp. Logisch gevolg van ons beleefdheidsbezoek.

Beesten-kijken op de Gambia rivier.

De dag van vandaag staat in het teken van de Gambia-rivier. Vanmorgen vroeg op om te zien of het me zal lukken wat visjes te verschalken. Eerst samen met Ibrahim wormen steken in de tuin. Met veel moeite lukt het ons 5 wormen uit de klei te krijgen. Niet veel, maar ze zijn groot genoeg om ze in drieën te delen zodat ik toch nog vijftien keer zal kunnen inleggen. De vangst is boven verwachting. Tien kleine cat fishes. Los van het vangen is het een feest om in de vroege ochtendnevel aan de oever van de Gambia te vertoeven.

Na de lunch gaan we per boot de Gambia op. Met afgaand tij zullen we een goede kans maken om stroomopwaarts hippo’s (nijlpaarden) te zien. Het wordt een uiterst genoeglijke tocht. Onze kleine boot is van een zonneluifel voorzien. Geen overbodige luxe. De hete Afrikaanse zon laat geen moment verstek gaan. Ik raak niet uitgekeken op de prachtige oevers. Na een klein uur naderen Baboon-island. Het aantal apen dat er verblijf houdt, is niet overweldigend. Onze kapitein doet zijn stinkende best om de meest bekende aap uit het Baboon-island-apenbestand tevoorschijn te laten komen. Hij roept hem bij naam. Jumbo heet ’t beest. Hij heeft succes.

Wild bewegend struikgewas kondigt Jumbo’s komst aan. Even later komt hij tevoorschijn. Ik hoop dat het me ondanks het niet bijster grote zoom vermogen van m’n fototoestel zal lukken een aardig kiekje van hem te maken. Nog een half uur later komen de hippo’s in ons vizier. Ze zijn nog ver weg, maar met de verrekijker komen ze duidelijk in beeld. Hanny vraagt zich af waarom onze roerganger de boot niet wat dichterbij het nijlpaarden gezelschap stuurt. Onze gids legt uit dat nijlpaarden ondanks hun lievige uitstraling uiterst gevaarlijke beesten zijn. Ze brengen wereldwijd meer mensen om zeep dan de alom zo gevreesde  krokodillen. Een jaar geleden heeft een van de hippo’s een bootje als het onze aangevallen. Van de bemanningsleden schijnt nooit meer iets vernomen te zijn. We kunnen ons acuut volledig vinden in de riante afstand tussen ons en het plaatselijk wild.

Even later komt er een zandbank in zicht waarop een fors aantal pelikanen domicilie houdt.

Op de terugweg komt Jumbo dit keer spontaan tevoorschijn. Met woest geruk aan de boomtakken lijkt hij ons duidelijk te willen maken dat we het niet in onze hersens moeten halen even voor een praatje aan land te komen. De boodschap komt duidelijk over. We beperken ons tot hartelijk toezwaaien. Een uurtje later komt de lodge weer  in zicht.  Vanavond zullen we nog even een bezoekje aan ‘het dorp’ brengen. Er zal een reizend dansgezelschap optreden.

Maar ook zonder dit vooruitzicht, kan m’n dag niet meer stuk.

Kunst kopen in Gambia (terug aan de kust (Gunjur)).

Terwijl onze terugreis naar Nederland al akelig in zicht komt, stelt Jali ons voor nog een tochtje te maken naar enkele leuke plekjes. Het eerste is het Tanji Village museum te Tanji. Zeer de moeite waard. Heel kleinschalig. Veel aardiger dan een immens openlucht-museum waar je met je tong op je schoenen van plaggenhut naar los hoes of watermolen ploetert. De geëxposeerde objecten verraden geen overmatig onderhoud. Storen doet me dat allerminst. Vergane glorie heeft voor mij een duidelijke charme. We stuiten er ook op een aantal fraaie djembé’s. Ze blijken te koop te zijn. We proberen ze stuk voor stuk uit, op zoek naar de trommel met het allermooiste geluid. Wanneer we Jali vragen de door ons uitgekozen trommel aan een deskundig onderzoek te onderwerpen, blijkt hij zich helemaal in onze keuze  te kunnen vinden.

Onze volgende stop betreft een plaatselijke houtsnijmarkt in Brikama. Enkele reisgenoten die er eerder een bezoek aan brachten, waren niet zo erg enthousiast. Veel te druk en veel te veel opdringerige verkopers. Ik herken daar niets van. Op het behoorlijk grote marktterrein ontwaar ik hooguit zo’n toerist of 15. De verkopers nodigen ons uiteraard van harte uit hun kunstobjecten te kopen, maar van hinderlijke opdringerigheid is absoluut geen sprake.

In één van de optrekjes stuiten Hanny en ik op een bijna levensgrote uit prachtig hout gesneden vrouwspersoon. Het is meteen liefde op het eerste gezicht. Aanvankelijk twijfelen we eraan of een dergelijk volumineus object geen problemen zal opleveren op Gambia-airport. Eveline stelt ons gerust door te stellen dat ze wel grotere beelden moeiteloos naar Nederland heeft zien vervoeren. Kopen dus. De prijs is heel redelijk. Eigenlijk spotgoedkoop. Nadat we een extra rol plakband hebben laten aanrukken, wordt ons lief zorgvuldig ingepakt. Gelukkig heeft ze niet veel dunne kwetsbare uitsteeksels. Uitzondering vormen haar tepels die in een soort ‘koud-weers-stand’ uitbundig vooruit spietsen. Met het gebruikelijke "No Problem sir", worden haar kwetsbare punten met een stukje schuimrubber voor komend onheil behoed.

Inmiddels staat ze ons vanuit een hoek van onze huiskamer in haar volle pracht te herinneren aan ons Gambia avontuur. Ik denk niet dat we er nog een keer terug zullen keren. We hebben immers naast onze grote liefde ‘Nepal’ nog zoveel ander oorden op ons verlanglijstje staan. Maar mooi is het zeker geweest.

Ons advies: Als het je leuk lijkt neer te strijken in een ‘Valkenburgachtig toeristenoord, boek dan je reis bij Olympia, Sunrise of andere reisgiganten.

Wanneer je aan het echte Gambia wilt snuffelen …… boek dan je reis bij AAi WiTNUSS en laat je door Jalikebba en Eveline begeleiden naar alle allermooiste plekjes van Gambia.

Dick Vermeulen

april 2007